23 sierpnia 1914 r. Brytyjski Korpus Ekspedycyjny stoczył swą pierwszą bitwę na kontynencie. W obliczu przeważających sił niemieckich wojska brytyjskie umożliwiły pod Mons bezpieczny odwrót sojuszniczym wojskom belgijskim i francuskim.
https://t.co/EYuAUic1Zk
Joy Division – Shadowplay
Granada Reports, 20 September 1978.
Four young men from Manchester stepping into the light for the first time on television… and already sounding like they belonged to another world.
Ian Curtis didn’t perform the song. He lived it.
Some moments in music history never fade.
Przy okazji lektury kilku książek o III Rzeszy zacząłem robić notatki z różnych ewolucji poglądów Hitera.
Zaciekawiła mnie jego samoświadomość i związki przyczynowo-skutkowe, które budował przez lata na poparcie swoich haseł.
Pozwolę sobie tym samym otworzyć nową serię wpisów w możliwie krótkiej i zwięzłej formie.
Dziś zacznę od antysemityzmu Hitera.
Jak on to widział?
1. Początkowy kontakt Hitera z Żydami jest skromny, bo ma jedynie jednego kolegę w podstawówce, który nie budzi zaufania wśród rówieśników z powodu swojej skrytej natury.
2. Wg Hitlera jego pierwsza świadoma semantyczna styczność ze słowem "Żyd" (niem. Jude) to dopiero wiek ok. 15 lat. Od samego początku mówi, że sam dźwięk tego słowa "budził u niego obrzydzenie".
3. Mimo wszystko Hitler nie umie wskazać jasno, kto jest Żydem, a kto nie. Nawet po wyjeździe do Wiednia wie, że Żydów w mieście jest ponad 200 tys., ale z trudem potrafi ich jednoznacznie zidentyfikować na ulicy.
4. Niedoszły student ASP doświadcza biedy i głodu, przez co radykalizują mu się podglądy na socjaldemokrację i mieszczaństwo.
5. Jednocześnie w jego wieloniemieckiej duszy wzmaga się jeszcze bardziej nienawiść do Austro-Węgier (choć to temat na inny wątek) na podstawie obserwacji życia politycznego i społecznego.
6. Adof ma swoje pierwsze podejście do "naukowego antysemityzmu", ale... po lekturze kilkunastu książek budzi ono w nim odrazę ze względu na prymitywny przekaz i oczywiste zabobony. Przez chwilę ma wahania czy nie jest oszołomem.
7. Adolf doświadcza kolejnego meldownu, tym razem kulturowego. Zaczyna widzieć w Wiedniu wszędzie objawy dekadencji i plucia na Niemców. Sprawdza autorów książek, artkułów, recenzji, kolumnistów, wystawców sztuk, dyrektorów i ogólnie twórców. Dochodzi do wniosku, że w większości to Żydzi.
8. Równolegle rozwija w sobie pogląd, że mieszczańska socjaldemokracja to w większości Żydzi, którzy walczą z tradycyjnym etosem narodowym Niemców, prawami natury i zdrową ludowością.
9. Nagle Hiter umie rozpoznać Żyda na ulicy bez patrzenia. Robi to na podstawie typowych wg niego cech Żyda, tj. "brudny", "śmierdzący", "odrażający".
10. Sam nazywa się na tym etapie fanatykiem i radykałem; przy okazji też słabym obywatelem, ale dobrym Niemcem, który jest inteligentniejszy niż niejeden naukowiec.
11. Hitler powraca do samoedukowania się o Żydach. Teraz jednak odnajduje w historii dowód na ich "zdradzieckość". Zwłaszcza w postaci marksizmu, który jawnie odrzuca naród. Przy okazji gardzi Żydami za uporczywe trwanie przy własnej religii, niechęć do asymilacji i ekonomiczną dominację nad zdrową tkanką narodową Niemców.
12. Uciekając przed służbą w wojsku austro-węgierskim do Monachium, Hitler chłonie bawarski, skrajnie völkischowy antysemityzm. Wybuch wojny przyjmuje z entuzjazmem, jako historyczną szansę dla narodu niemieckiego.
13. Pobyt w szpitalu po porażeniu gazem bojowym staje się momentem bez odwrotu. Szok spowodowany kapitulacją Niemiec i rewolucją listopadową Hitler tłumaczy sobie „ciosem w plecy”. Był to dla niego wynik zdrady, za którą odpowiadali „żydowscy bolszewicy i pacyfiści” w kraju.
14. Hitler zaczyna odróżniać "stary" i "nowy" antysemityzm. Ten pierwszy, znany od wieków w postaci pogromów, określa jako "spontaniczny" i "niegroźny". Ten drugi ma nabrać charakter systemowy, prawny i zmierzać do nieodwołalnego „usuniecia Żydów”.
15. Jeszcze przed puczem monachijskim łączy Żydów-kapitalistów (zachód) i Żydów-bolszewików (wschód) w jedno wspólne ultrazagrożenie dla narodu niemieckiego.
16. W trakcie odbywania kary pozbawienia wolności rozwija koncepcję Żyda jako "robactwa" i "podczłowieka", z którym trzeba walczyć nie tylko systemowo, ale też biologicznie.
17. Po powrocie do polityki i przed przejęciem władzy nieco tonuje swoje deklaracje w oczekiwaniu na wsparcie finansowe z każdej możliwej strony. Mimo wszystko otwarcie głosi antysemickie hasła, zwłaszcza jako odpowiedź na kryzys gospodarczy.
18. Po przejęciu władzy rozpoczyna się jednak jazda bez trzymanki. Oczywiście stopniowa.
Mam nadzieję, że wszystko napisałem jasno i logicznie!
Szef brytyjskiego Palantira to Louis Mosley, potomek w linii prostej sir Oswalda Mosleya, wodza brytyjskich faszystów w latach 30. Pracownik Palantira w Polsce to z kolei Bolesław Piasecki - wnuk wodza polskich międzywojennych faszystów, potem w peerelowskiej Radzie Państwa. We Włoszech firmę reprezentuje jakiś Mussolini, a w Rumunii Codreanu?
"And He said to me, 'It is done! I am the Alpha and the Omega, the Beginning and the End. I will give of the fountain of the water of life freely to him who thirsts.'" —Revelation 21:6
My grandfather was a Nazi.
I apologize for him
I regret
I repent
I am sorry
Friedrich “Fritz” Fehlinger (1913–1969) was involved in National Socialist student structures before and during the Second World War. According to the family records I am researching, after 1938 he worked in the German student apparatus, was sent to Brno, and was later transferred to the German diplomatic mission in Agram/Zagreb, where he worked in the cultural section. My grandmother Grete and their young son Günther lived with him in Zagreb in 1942/43.
He was later called up for military service. Family records state that he served on the Western Front, fought in the Ardennes, and subsequently became an American prisoner of war. The surviving accounts differ on the exact date of his release and return: one family version says autumn 1945, another says that he remained in American captivity until 1947 and was released in Normandy. I am continuing archival research to establish the exact military record.
I want to say this clearly and without excuses: I condemn National Socialism completely. I deeply regret my grandfather’s involvement in Nazi structures, and I apologize for this dark chapter of my family history.
I cannot change what he did. But I can refuse to hide it, romanticize it, or minimize it. I can investigate the facts, publish what I find, acknowledge the victims of National Socialism, and take responsibility for how this history is remembered.
Never again Nazism.
Never again antisemitism.
Never again racial hatred, dictatorship, political persecution, or totalitarianism.
Family history must also include the uncomfortable truth. Remembrance means responsibility.
I will continue researching Friedrich Fehlinger’s political activities, his work in Zagreb, his military service, the Ardennes period, and his American captivity, and I will correct the public record wherever the evidence requires it.
Budapest Metro: Now With Live Wildlife 🇭🇺🐗🚇
A wild boar managed to infiltrate the metro station near Parliament yesterday, forcing a full closure on line M2. Veterinary officials arrived and promptly shot the boar to death, sparking panic among some passengers. Because nothing says “efficient public transport” quite like an unexpected bacon special during rush hour. 🔫🥓🔥
9 sierpnia 1864 na świat przyszedł Roman Dmowski. Choć uchodzi za jednego z głównych ojców polskiej niepodległości, to jednak – zdaniem niektórych – jest postacią kontrowersyjną. Inni twierdzą, że jego zasługi są umniejszane. Kto ma rację?
https://t.co/Y7SAMPwPL7