@vahidjafari1360 البته ایشون به واسطه حزباالهی بازی دو تا درجه اضافی گرفت و خارج از قائده معاون عملیاتی نهوایی شد
اشتباهاتش در طرح هوایی عملیات خیبر هم باعث قتل عام نیروها در سمت عراق شد
@alirezashirazi البته در پایان همین سال ۶۴ ایران تنها عملیات کاملا موفق خود رو در خاک عراق انجام داد. اما پیروزی ایران با ۲۵۰ گردان درخواستی سپاه به دست نیومد. با موشکهایی که ریگان به ایران داد به دست اومد
ولودیمیرزلنسکی، رئیسجمهور اوکراین میگوید که نیروهای کشورش شناورهای روسیه را که محمولههای نظامی مرتبط با ایران را جابجا میکنند، در دریای خزر هدف قرار دادهاند.
@HosseinHamdieh@kargadan اینقدر گه ایرانی خارج از کشور رو نخور
یه مجتبی غایب واست تراشیدن و زندگی و آیندهات رو به تباهی کشوندن، فحشت رو به ایرانی خارج از کشور میدی مادون حیوان؟
@aapaamaa@Tnaasosh شما برو توییت اصلی رو بخون بعدش توییت من و بعدش توییت خودت رو بخون بعدش متوجه میشی☺️
مزخرفه بگیم این مشکل فوتبال ماست. ورزش حرفهای جای سانتیمانتالیسم نیست. اینکه الیور کان سالها جواب شوایناشتایگر جوان رو نمیداده پس فوتبال آلمان به استعدادها اهمیت نمیده؟
طرفدار خجالتی آخوند اینطوریه که ما باید تا ابدالدهر به خاطر داستان مصدق با آمریکا دشمن باشیم، ولی میتونیم آخوند رو بعد شیش ماه بابت سلاخی کردن چند ده هزار نفر تو دو شب ببخشیم. در واقع اگر هم نکنیم تقصیر از ماست.
@Tnaasosh شما برو توی اینترنت بگرد دهها کلیپ پیدا میکنی که طرف جوون بوده رفته توی تمرین کسی تحویلش نمیگرفته یا باهاش برخورد خوبی نمیشده. در بهترین و حرفهای ترین باشگاهها
کاملا رایجه
@Tnaasosh یه بار توی فوتبال دوستانه واسه پرس رفتم توی پای یکی از دوستان که سابقا فوتبالیست حرفهای بود. یه لایی انداخت بهم و بعدش فوری گفت ببخشید
طرف ۱۰ سال سنش بیشتر بود و توی فوتبال که اصلا قابل مقایسه نبود ولی عذرخواهی کرد
حالا شما فرض کن بچه رفته روز اول چیپ زده به این لایی زده به اون
کار ایران سالها است (حتی قبل از دیماه۴۰۴) از مرحله "پدر نامهربان" و "صاحبخانه بداخلاق" به مرحله "شوهر ننه معتاد" و "زن بابای سلیطه" رسیده است.
این شیوه خر کردن سیاسی برای زمانی بود که طرف تو تلویزیون با دهانش صدای قطار و هلکوپتر درمیاورد و مردم را میخنداند.
خامنهای خود را رهبر «جبهه مقاومت» میدانست و انصافاً هم رهبر مقاومت بود؛ مقاومت در برابر زندگی عادی، مقاومت در برابر رفاه، در برابر آزادی، توسعه و صلح؛ و در یک کلام، مقاومت در برابر آدم شدن و مثل آدم زندگی کردن.
او دههها فرصت، توان سیاسی و ثروت ایران را صرف ساختن شبکهای از نیروهای نیابتی کرد. غزه، لبنان، سوریه، عراق و یمن را به آزمایشگاه توهمات ایدئولوژیک خود بدل کرد؛ ایدئولوژیای که وعده عزت میداد، اما ویرانی به بار آورد؛ وعده امنیت میداد، اما ناامنی آفرید؛ وعده استقلال میداد، اما دولتهای ناکارآمد، اقتصادهای ویران، شهرهای سوخته، نسلهای آواره و جوامع زخمی بر جای گذاشت.
خامنهای به نام «مقاومت»، اشرار منطقه را تسلیح و تقویت کرد، اما از مردم عادی ایران حق یک زندگی معمولی را گرفت. برای او موشک مهمتر از مدرسه بود، «عمق راهبردی» مهمتر از رفاهِ شهروندان، و دشمنسازی مهمتر از ساختنِ کشوری که مردمانش بتوانند در آن با امنیت، آرامش و امید زندگی کنند.
سرانجام، همان جنگی که سالها به بیرون از مرزهای ایران صادر کرده بود، به داخل بازگشت. راهبردی که قرار بود برای جمهوری اسلامی امنیت بخرد، ناامنی آفرید؛ و سیاستی که به بهانه دور نگه داشتنِ دشمنِ موهوم توجیه میشد، در نهایت دشمنانِ واقعی ساخت و جنگ و ویرانی را به خانه آورد.
میراث خامنهای فقط ویرانی چند کشور نبود. او «مقاومت» را از مفهومی برای ایستادگی در برابر دشمن، به ایدئولوژیِ مقاومت در برابر زندگی تبدیل کرد؛ مقاومت در برابر آینده، و مقاومت در برابر حق انسانها برای داشتن یک زندگی معمولی.