شاید موفقیت تو ذهن بیشتر آدما شغل موقعیت اجتماعی و میزان درامد باشه ولی تو ذهن من همیشه آدمایی موفقن که دنیا دیدهن به یک تجربه جدید نه نمیگن توی یک چهارچوب قرار نمیگیرن و حس آزادی همیشه توی وجودشون زندهست، ارتباطی عمیق با انسانها و طبیعت دارن و .. بلدن چجوری از زندگی لذت ببرن.
چی میتونه بدتر از این باشه که با صدای خش خش از خواب بیدار شی و حس کنی دزد اومده تو خونه نور موبایلتو روشن کنی و ببینی یه سوسک بالدار داره با سرعت میاد به سمت
یکی از چیزایی که برام هیچوقت عادی نمیشه اینه که آدما یادشون میره چه چیزایی ازت یاد گرفتن و چند سال بعد میخوان همونا رو به خودت یاد بدن حتی الگو و روش زندگی تو رو میزنن به نام خودشون!
عجیب!
دوستم بهم گفت آخه تو خیلی آدم نترس و جسوری هستی و چند روز بعدش یکی دیگه بهم گفت تو کلا خیلی کله خری !! اینا رو گفتم که بگم ما تو چشم آدمای مختلف خیلی متفاوت دیده میشیم و هیچ دو تا آدمی تصویر یکسانی از ما ندارن، خیلی حکم صادر نکنین نه واسه خودتون نه کسی دیگه.
چند وقت پیش در اوج زمانی که حس میکردم آدم بسیار ترسویی هستم و به این باور رسیده بودم که هیچوقت آدم شجاعی نبودم تو زندگیم مشاورم گفت تمام صفتهای ما آدما یه طیفه و نمیتونی اینجوری قاطع بگی که ترسویی، اون موقع قبول نکردم ولی دو هفته بعد خیلی اتفاقی تو یه بحثی
واقعا داشتم فکر میکردم دبی با یه شکلات کوفتی دنیا رو ترکوند بعد میگن محیط تاثیر نداره، والا این ساعدینیا هر جای دیگه دنیا بود در حد کیندر و اینا رشد میکرد، یا اگر همینجا راه براش باز بود شکلاتای ایرانیزه شده میزد ۱۰۰ برابر بهتر از دبی چاکلت