هرکس در حد توان و بضاعت خودش داره فرومیپاشه؛ یکی زیر بار قسط، یکی زیر بار تنهایی، یکی زیر بار مسئولیت، یکی هم زیر بار چیزهایی که هیچکس ازش خبر نداره.
کم کم دارم شبیه دابی میشم.
کوچیک ترین استرسی بهم وارد بشه کصخلم درمیره ممکنه اباژورو بردارم بزنم توی سرم یا اینکه برم یه گوشه سرمو هی بکوبم توی دیوار.
همیشه برام یه علامت تعجبه که چرا هیچکدوم از کسایی که کتاب رو نخوندن براشون سوال نبود چرا بارتی کراوچ وسط جنگل بود و چه اتفاقی افتاد که اونجا جسدش پیدا شد.
دلیل اینکه طرفدارای کتاب معتقدن فیلما خوب نیست اینه که شما وقتی فقط فیلما رو دیده باشید نمیدونید peeves کیه, weasly is a king چیه، Merope Gaunt و خانوادهاشو نمیشناسید، حتی نمیدونید به سر مامان بابای نویل یا لاکهارت چی اومده. حتی نمیدونید هری جانپیچها رو چجوری پیدا کرد :/