Jarenlang werd ons verteld dat Rusland alleen de Donbas wilde. Daarna bleek het om de landbrug naar de Krim te gaan. Vervolgens om "Novorossiya". Deze slide bevestigt wat velen al jaren zeggen: voor de Russische elite is heel Oekraïne het einddoel, niet slechts de Donbas.
🌌 Opgelet! Liefst vier zonnevlammen zijn vandaag uitgestoten door de zon, zeker twee lijken aardegericht. Hierdoor is er kans op #noorderlicht in de nacht naar vrijdag (potent. G3/KP7). Nachten zijn kort, dus de timing moet perfect vallen. Animatie met de aarde als groene stip:
Ik weet niet of Thomas Erdbrink naïef is of bewust meewerkt aan een narratief, maar uiteindelijk maakt dat weinig uit, want het effect is hetzelfde. Rusland is al jaren bezig zijn propagandastrategie te verfijnen en heeft inmiddels goed door wat in het Westen werkt en vooral wat niet meer werkt. Het beeld van Rusland als een soort paradijs slaat hier niet aan, daar prikken we direct doorheen. Wat wél werkt, is iets subtielers, namelijk gecontroleerde nuance.
Door journalisten toegang te geven, binnen zorgvuldig geregisseerde grenzen, ontstaat er een verhaal dat geloofwaardig voelt. We zien geen schreeuwerige propaganda, maar menselijke verhalen, armoede, worsteling en gewone levens. Impliciet ontstaat daarbij een krachtige boodschap, namelijk dat de Russische bevolking óók slachtoffer is. Dat frame is effectief, omdat het de focus verschuift van dader naar mens en van verantwoordelijkheid naar medelijden. Rusland hoeft ons niet te overtuigen van zijn gelijk, het hoeft alleen maar twijfel te zaaien, twijfel over sancties, over steun aan Oekraïne en over de vraag wie hier werkelijk verantwoordelijk is. En twijfel is genoeg.
Wij geloven graag dat we kwaad herkennen als we het zien, maar dat is een gevaarlijke illusie. Kwaad presenteert zich zelden als kwaad, zeker niet in een moderne mediacontext. We kijken naar nazi Duitsland en naar Adolf Hitler als hét voorbeeld van absoluut kwaad, herkenbaar, historisch en afgesloten. Maar wat vaak vergeten wordt, en pijnlijk duidelijk werd tijdens de Neurenbergprocessen, is dat de verantwoordelijken geen monsters waren in de letterlijke zin. Het waren mensen, met gezinnen, vrienden en carrières, mensen die binnen een systeem opereerden dat hun daden mogelijk maakte en vaak normaliseerde.
Dat maakt het niet minder erg, maar juist verontrustender, want het betekent dat kwaad niet iets uitzonderlijks is, maar iets menselijks en dus potentieel overal aanwezig. Dat brengt ons naar vandaag. Onder Vladimir Poetin voert Rusland al decennia een patroon van agressie, van Tsjetsjenië tot de Krim en de grootschalige invasie van Oekraïne. Dit zijn geen incidenten, maar een consistente lijn.
Ja, Russen hebben een menselijk gezicht, ze hebben levens, zorgen en families, maar menselijkheid betekent niet dat verantwoordelijkheid verdwijnt. Het echte gevaar ontstaat wanneer we empathie verwarren met morele neutraliteit, wanneer we de mens zien maar de daden relativeren. Want kwaad komt niet altijd luid en herkenbaar binnen, soms komt het als nuance, als redelijkheid, als een verhaal dat nét geloofwaardig genoeg is om twijfel te zaaien. En soms is twijfel precies het doel.
☄️ Prachtige vuurbol boven Nederland vanavond! Het gaat hier waarschijnlijk om een #meteoor: een stuk ruimtepuin dat in de atmosfeer verbrandt op circa 100 km hoogte. Het is dus géén meteoriet: dan wordt ons aardoppervlak echt geraakt...
Beelden rond 18.55u via Lars Coolen (fb)
“For Iran, Ukraine was never the enemy—only a testing ground,” says a Ukrainian drone-industry insider. “They came to learn how to fly, how to strike, how to defeat Western equipment. We warned about this for years. But no-one listened.” They are listening now. ■ @fteconomics
🥶 Bijzondere temperatuurkaart: op vrijwel het hele noordelijk halfrond is het winter! In deze weergave zie je mooi hoe noordelijk wij eigenlijk liggen ten opzichte van de vorst (🔵 kleuren)... en tevens hoeveel invloed de oceaan (warme golfstroom) ook nu op ons winterweer heeft: