جماعتی که فکر میکنند بدون واردات روغن و کنجاله و همه اقلام مورد نیاز خوراکی (شعارنوشتههای تجمعات را به یاد آورید)، در محاصره، بدون فروش نفت، بدون واردات بنزین، با کمبود آب و برق؛ از طریق مقاومت و جنگ برای رسیدن به آرمانها میتوان زندگی کرد؛ و هر مسیری مخالف آن را بیعت با یزید میدانند نباید از این موضوع شاکی باشند.
وگرنه ��یگران هشدار قحطی و پیامدش ابرتورم را داشتهاند. اتفاقا با همین هشدارها و نه برای ذوق برای دشمنان مسیر دیپلماسی طی شده. اما نمیشود هم رفاه بخواهید. هم جنگ. و هم فحش بدهید به آنکه دنبال بازکردن مسیری برای بهبود وضعیت است.