پرترهای از زیستِ روزمره در یکشنبه بازارِ خمام، ۱۳۵۰. تصویر، زنی را حین صرف صبحانه در یک قهوهخانهٔ محلی نشان میدهد. حضورِ نقال در پسزمینه، پیوندی میانِ زندگیِ روزمره و فرهنگِ شفاهیِ آن دوران ایجاد کرده است.
از مجموعه بازارهای ایرانی کامران عدل/@AdleKamran
یه گوشه بزرگی از دنیا ۸۰ روزه که اینترنت به روی مردم بسته است، اما چون چفیه به گردن ندارن و مواد کافی جهت آه و ناله ی سود ده به دموکرات ها و سوسیالیست ها و هرچی چپول بی پدره نمیدن، لذا همه اشون زبونشونو کردن تو یه جای نامشخص و انگار نه انگار!
#DigitalBlackOutIran
خسته کننده ترین کار هر روزم این شده که دلیلی برای ادامه دادن پیدا کنم، و تقریبا هر روز جوابش ثابته، تا اینکه یه روزی برسه که دیگه اون دلیل هم به حد کافی قانع کننده نباشه برام.
یه لحظه رفتم اینستاگرام و دیدم که عکس تولد و باشگاه و این مزخرفات روزمره دوباره اومده بالا، پول اینترنت طبقاتی دادن که بیان توی اینستای انحصاری و طبقاتی این عقده هایی که دوماه مونده بود توشون رو خالی کنن، واقعا چطوری میشه؟ چی بشه تکلیفشون با خودشون معلوم میشه؟
اگه سال قبل این موقع بهم میگفتن تا یک سال قراره رییس جمهور سقوط کنه و بمیره، اسماعیل هنیه وسط تهران موشک بخوره، حسن نصرالله و یحیی سنوار به ملکوت اعلی بپیوندن و رژیم بشار اسد سقوط کنه، قطعا میگفتم طرف مقابلم یه چیزی زده! برگهام از این همه اتفاق تو کمتر از یکسال
این رژه پیروزی ارتش چین به نظرم سنگین ترین و پرهیبت ترین نمایش قدرت نظامی یکی از ابرقدرت ها در تمام سال های اخیر بود، و قطعا روی معادلات بین المللی تاثیرگذار خواهد بود.