۴/۴
شاید عجیب باشه، ولی قشنگترین لحظه امروز برای من همین بود؛
بارون میبارید و من هیچ عجلهای برای رسیدن نداشتم.
بعضی وقتها لذتِ جا موندن از مسابقه، خیلی بیشتر از برنده شدن توی اونه! ☔️
۱/۴
از صبح در جمعی پر از مدیران ارشد، روسا و معاونین مملکت حضور دارم. بیشتر از خود برنامه، رفتارها برام جالبه (چون خیلیاشون رو میشناسم)؛ از ریاکشنها و تیمسازیها گرفته تا پچپچها و تلاشهای پیدا و پنهان برای حفظ جایگاه.
چیزی که بیشتر از همه توجهم رو جلب کرده،
۳/۴
اما بهترین اتفاق امروز…
وسط برنامه که در فضای باز برگزار میشد، یهو بارون سیلآسا شروع شد! همه با عجله میدویدند که خودشون رو به یه جای امن برسونن و خیس نشن.
من؟ آروم و بیعجله قدم میزدم تا به ماشین برسم! 😅
۱/۲ گاهی آدمها خیلی نزدیکتر از چیزی که فکر میکنیم، به پایان دادن به زندگیشون میرسن…
امروز یکی از دوستای عزیزم اقدام به خودکشی کرد.
خداروشکر خیلی زود باخبر شدیم و فعلاً ماجرا ختم به خیر شده؛ اما فکر اینکه ممکن بود همین امروز دیگه بینمون نباشه، واقعاً بههم ریختهم.
۲/۲ یه سوال ذهنم رو درگیر کرده:
چی به سر یک انسان میاد که به نقطهای میرسه که دیگه ادامه دادن زندگی رو ممکن نمیبینه؟
چقدر ممکنه آدمها کنارمون در سکوت با دردهایی بجنگن که حتی تصورش رو هم نمیکنیم؟
شاید بد نباشه بیشتر حواسمون به آدمهای اطرافمون باشه…
۱/۶ بعد از حدود یک دهه، از محیط کاریای جدا شدم که بلوکبهبلوکش را خودم ساخته بودم، جایی که تقریباً همهکارهاش بودم و از هیچ، خیلی چیزها ساخته بودم.
به محیط کاری جدیدی رفتم و با خودم عهد کردم این بار قرار نیست داستان قبلی تکرار شود، قرار نیست دوباره همهچیز به من ختم شود و باز
@Hagep200012 آره واقعا، اخلاق و آدمیت خیلی جاها رنگ باخته و سیستم مملکت ما چون پخمهسالاری و دستمال به دست بازیه، حاصل شده همینی که امروز میبینیم!
اما باور کن بانو اینجوری نمیمونه 🙏
من و این سرگردانیِ هستی
دردِ بیدرمانِ زندگی
نفسهایِ بیهدف
حرفهای پوچ و الکی
من و این حجمِ پربارِ شاید توخالی
از درون خالی، از برون خالی
حرفها بیمغز، مغزها یخزده
زندگیِ خالِ خالی
همهاش هیچ است، پوچ است
و هنوز در پیِ هیچ است …