Umarım “ben hallederim” diyen her kadın, bir gün “sen her şeyi yapabilirsin biliyorum ama senin için ben yapmak istiyorum.” diyen bir adamla karşılaşır..
Ben kendimi değerli hissetmiyorum, neden bu hissi yaşıyorum?
“Değersizlik duygusu aslında yoktur, değersizlik bir atıftır. Kişi kendine bunu atfeder… Çocukluk döneminde yaşadığı şeylerden edindiği bir atıf...”
az önce şöyle bir şey okudum... zamanını kelebekleri kovalamakla geçirirsen senden kaçarlar ama oturup da bir bahçe ekersen kelebekler sana gelir ama oldu da gelmedi en azından elinde güzel bi bahçen olur. son zamanlarda okuduğum en doğru şey
Kendisine yapılmasını istemediği bir şeyi başkasına rahatlıkla yapabilen kişi toksiktir. Saygı bekler ama saygı duymaz; değer görmek ister ama değer vermez. Önce seni delirtir, sonra sorunun sende olduğunu iddia eder.
Anlatmaya değer pozitif bir şey yaşamıyorum, olumsuz konuşmayı, şikayet etmeyi de sevmiyorum, böyle zamanlarda sessizleşmeyi normalleştirelim lütfen. kamu spotu gibi bir şey..
Ben artık emeklerimin boşa gittiği ve varlığımın hafife alındığı hiçbir yerde kalmak istemiyorum. Yoruldum; değer anlatmaktan, kendimi sürekli ispatlamaktan.. yokmuşum gibi davrananlara varlığımı hatırlatmaktan. Gideceğim yer huzur, kalacağım yer kıymet bilmeli. ++
Az önce şöyle bir cümle okudum: "Çocukluk travmasının en önemli belirtisi, zor bir insanın bize iyi davranmasını sağlamaya çalışmaktır." İnanılmaz sarsıcı. Okuduğumdan beri kendime gelemiyorum.
“Seks aşk değildir. Flört aşk değildir. Haftanın yedi günü günün 24 saati biriyle konuşmak aşk değildir. Birisi için bütün gece uyanık kalmak aşk değildir.
Aşk, zor tarafınızı gören ve yine de sizi sevmeyi seçen kişidir. Siz yapamadığınızda sizin için bir şeyler yapan kişidir. Gözyaşlarınız yüzünüzden aşağı akarken size sarılan ve sizi sakinleştiren kişidir. Sizin tek gördüğünüz kötülükken sizin hakkınızdaki tüm iyi şeyleri ifade eden kişidir. Senin iyi olduğundan emin olan kişidir.
Her gece ve her gün seni düşünen kişidir.
size sadakatle bağlı olan kişidir. İşte aşk budur.”