محسن

به عمل کار برآید به سخندانی نیست:)

[سیمیاروم @SimiaRoom]

گاهی رنج انکار می‌شود:

«چیزی نیست»
گرچه حقیقتا چیزی
درون ما آزار دیده.

«می‌توانم»
گرچه ظرفیت ما
مدت‌هاست
پر شده.

«نمی‌خواهم»
گرچه عمیقاً می‌خواهیم،
اما شاید
جرئت خواستن نداریم.

رنج همیشه
آن چیزی نیست
که به زندگی اضافه شده؛

گاهی همان چیزی است
که آرام‌
از زندگیمان حذف شده.

[محسن @msafariads]

@SimiaRoom ۵۰ اونم به خاطر بلاتکلیفی همه چیز

[سیمیاروم @SimiaRoom]

یکی از سخت ترین سوگ هایی که یک انسان میتونه تجربه کنه سوگ ابهام آمیزه (Ambiguous Loss)؛ نوعی از فقدان که در اون، موضوعِ سوگ نه کاملاً حضور داره و نه کاملاً غایبه.

اولین بار پائولین باس (Pauline Boss) این مفهوم رو مطرح کرد. اون می‌گه این سوگ، بی‌رحمانه‌ترین نوع فقدانه چون قطعیت نداره. برخلاف سوگ معمولی (مرگ)، اینجا هیچ مراسم و تشریفاتی برای پایان ماجرا وجود نداره و مغز در وضعیت تعلیق (Limbo) قفل می‌شه.

حالا چرا تحملش سخت‌تر از سوگ معمولیه؟ چون در فقدان قطعی، آدم‌ها بعد از سوگ واری بالاخره وارد فرآیند پذیرش می‌شن. اما در سوگ ابهام‌آمیز، نوسان دائمی بین «امید» و «ناامیدی»، سیستم عصبی رو مستهلک می‌کنه.

در این شرایط چه باید کرد؟

۱. نام‌گذاری کنید: همین که بدونید این حسِ کلافگی یک مفهوم علمی هستش و شما ضعیف نیستید، فشار روانی رو کم می‌کنه.

۲. ابهام رو بپذیرید: به جای تلاش برای حل کردنِ مسئله‌ای که فعلاً حل‌شدنی نیست، باید یاد بگیریم چطور در کنار این ابهام زندگی کنیم.

۳. ارتباطات رو حفظ کنید: سوگ ابهام‌آمیز آدم رو منزوی می‌کنه حرف زدن درباره این حس با کسانی که تجربه مشابه دارن، از انجماد روانی جلوگیری می‌کنه.
شفای این درد، نه در فراموشی، که در به رسمیت شناختنِ این تعلیقه.
#سیمیاروم #سلامت_رون

[سیمیاروم @SimiaRoom]

همه می‌تونن سوگیری و تعصب رو در باورهای طرف مقابل ببینن،
اما سوال سخت اینه:
آخرین باری که باورهای خودت رو زیر سوال بردی کی بود؟

[سیمیاروم @SimiaRoom]

این دفترچه بر اساس منابع معتبر روانشناسی مثل APA و رویکردهای علمی مانند PFA و ACT آماده شده است،

این دفترچه می‌تواند در روزهای سخت، یک نقطه‌ی امن و کاربردی برای ذهن شما باشد.

https://t.co/Y3JOT5ZDOa

[سیمیاروم @SimiaRoom]

تروما یعنی زمان متوقف شده است، در حالی که تقویم جلو می‌رود.
اگر حس می‌کنی در روزی از ماه‌های گذشته جا مانده‌ای، بدان که تو تنها نیستی؛ بخش زیادی هنوز همان‌جا ایستاده اند.

[سیمیاروم @SimiaRoom]

اگر افرادی رو می‌شناسید که به چنین حمایتی نیاز دارن، ممنون می‌شیم کمک کنید این امکان به دستشون برسه.

https://t.co/sghBkLgVjW

[سیمیاروم @SimiaRoom]

نام "ترس از تغییر" را "صبر" نگذارید. زمان به تنهایی چیزی را حل نمی‌کند، فقط فرسوده می‌کند.

[سیمیاروم @SimiaRoom]

گاهی با تاب‌آوری افراطی، اراده برای تحمل بیشتر می‌شود تا اراده برای تحول؛
یادمان باشد تاب‌آوری برای عبور از شرایط است، نه برای تحمل بی‌پایان.

[محسن @msafariads]

@SimiaRoom وضعیت امروزمون حاصل همین سیستم آموزشیه

[سیمیاروم @SimiaRoom]

رشد ما فقط حاصل آموخته‌های تازه نیست،
بلکه بخش مهمیش نتیجه‌ی کنار گذاشتنِ آموخته‌های اشتباهه

#Unlearning

[سیمیاروم @SimiaRoom]

تا حالا در مورد «Window of Tolerance» یا پنجره‌ی تحمل عاطفی شنیدید؟
طبق این مفهوم، هرکسی یه محدوده‌ی احساسی داره که وقتی داخلش باشه، می‌تونه منطقی فکر کنه و تصمیم بگیره.
اما وقتی از اون محدوده خارج می‌شیم(با استرس، ترس یا خشم) مغز دنبال بقاست، نه رشد.
خیلی از تصمیمات اشتباه ما، نتیجه‌ی خروج از همون پنجره‌ست!

حالا تصور کن در محیطی زندگی کنی که مدام تو رو از این محدوده بیرون میندازه، طبیعیه که واکنش‌هات هیجانی‌تر بشن و احتمال تصمیم‌های اشتباهت بیشتر

[سیمیاروم @SimiaRoom]

خیلی از ما فکر میکنیم کار زیاد= خوشبختی

برتراند راسل در کتاب در ستایش بطالت می‌گه: قبل از انقلاب صنعتی، زندگی مردم ترکیبی از کار، تفریح و استراحت بود. اما با ظهور کارخانه‌ها، کار طولانی تبدیل به یک ارزش شد.
نتیجه؟ ما پرکار شدیم، اما شادمانی کم شد و استرس زیاد.
راسل می‌گه فراغت، نه تنبلی، بلکه فرصتی برای خلاقیت و تفکر عمیق است.
خوشبختی فقط با کار کردن به دست نمیاد، با زندگی کردن به دست میاد.

[سیمیاروم @SimiaRoom]

بخش قابل توجهی از ما احساس خستگی مداوم داریم که با خواب و استراحت هم رفع نمیشه، میدونید چرا؟

۱. خستگی روانی از ناامنی و بی‌ثباتی
آینده نامعلوم، فشار اقتصادی و خبرهای ناامیدکننده باعث می‌شن ذهن همیشه در حالت آماده‌باش بمونه. حتی وقتی استراحت می‌کنی، مغزت ریلکس نمی‌شه.

۲. خستگی شناختی از حجم زیاد اطلاعات
شبکه‌های اجتماعی، خبرها و تصمیم‌های ریز روزمره انرژی ذهنی رو می‌بلعن. مغزم ما برای این حجم ورودی ساخته نشده.

۳. خستگی عاطفی از احساسات حل‌نشده
خیلی از ما اجازه ی بروز احساست‌مون رو نداشتیم و خشم و غم فروخورده، خودشون رو به شکل خستگی نشون می‌دن.

۴. خستگی وجودی از بی‌معنایی و بی‌اختیاری
وقتی حس می‌کنی کنترل زندگی از دستت خارجه، انگیزه و امید کم‌رنگ می‌شن. این یعنی خستگی از «زندگی کردن بدون معنا».

۵. خستگی از زندگی مدرن و کمبود ارتباط واقعی
جای رابطه‌ی عمیق رو، پیام و لایک گرفته اما بدن و ذهن ما هنوز به تماس و صمیمیت واقعی نیاز دارن.

[محسن @msafariads]

@ZymoSuperMan @A_z_im اینتراستلار
اینجا بدون من

[سیمیاروم @SimiaRoom]

یونگ معتقد بود: هر کس بخشی درونش دارد که پنهان کرده…
گاهی همین بخش، ناگهان خودش را نشان می‌دهد و جهان پیرامونش را بهت‌زده می‌کند.

[سیمیاروم @SimiaRoom]

ما گاهی مدل های رفتاری و عرف خانواده و جامعه را رعایت می‌کنیم؛ نه با انتخاب آگاهانه، بلکه از ترس طرد شدن و دوست داشته نشدن.
اما یادمون باشه بهای این نمایش در بلند مدت، خیلی سنگین‌تر از پاداش دوست‌داشته شدنه

[محسن @msafariads]

@SimiaRoom مثلا 3

[محسن @msafariads]

@SimiaRoom فضای کلی مدرسه در دهه ۷۰

[سیمیاروم @SimiaRoom]

خستگی و استیصال جمعی یک ملت، قیمتِ سنگینیه که بابت امیدهای تکراری و برآورده‌نشده می‌پردازه.