در این مطالعه تلاش کردهام بدون اعتنا به روایتهایی که جریانهای سیاسی مختلف به اعتراضات دی ۱۴۰۴ نسبت دادهاند، از دریچهی تحلیل شبکه روابط و تحلیل محتوای صفحههای کشتهشدگان اعتراضات، تصویری مورد غفلت واقعشده از این اعتراضات را ارائه کنم.
لینک متن کامل:
https://t.co/CYRqR6yUfG
@amir_bakhshi8 بهترینش تو چاییه، توی زمستون، با پای سیب داغ 🥹
لطفا دفعه بعد این "ماجراجویی بیجا" رو بکن و نتیجه رو اعلام کن، چشم براهم، چون من شاید سالی یبار ماهی درست کنم :))
منتشر کردن اخبار اشتباه دستگیری و زندان و احکام، پاس گل به جمهوری اسلامیه. هر نفری که بتونن بگن ببینید دیدین این آزاد بود اخبار منتشر شده راجع بهش اشتباه بود، همون مواردی میشه که اینا در جواب سازمانای بین المللی منتشر میکنن.
جدای از رنج خودِ محکوم به اعدام و عزیزانش، اثر اجرایِ هر حکم اعدام در فضای زندان و میان همبندیها امری حقیقتاً ویرانگر و غیرقابل وصف است و من حتی جرات نمیکنم به این فکر کنم که این روزها اجرایِ متوالیِ احکام اعدام با فضایِ بندهای سیاسی چه کرده است.
درحالیکه فقط تو ۲۴ساعت اخیر نقاطی که موردحمله قرارگرفتن جاهاییان مثل بزرگترین کارخانه تولیدفولاد و بلندترین پل هوایی و قدیمیترین مراکز تحقیقاتی و دارویی غرب آسیا، یهعده اینجا راه افتادن که همین الانم ما تو عصر حجریم دیگه چه فرقی داره؟! گویا رسانه کلا فکرکردن رو تعطیل کرده!
ج.اسلامی دارد زندانیان مجاهدین را اعدام میکند. اکبر دانشورکار، محمد تقوی، پویا قبادی و بابک علیپور در دو روز گذشته اعدام شدند. از همین پرونده ابوالحسن منتظر و وحید بنیعامریان در خطر فوری اعدام هستند. این ویدئوی قدیمی از خانواده وحید بنیعامریان است
تا حدود هشت شب همراه یکی از همین زنها و مردهای جنگزدهای که بهشون گفتید بازیگر در بیمارستان بودم. هر وقت شک کردید به صحنهسازی، به جای انکار رنج مردم، برید بیمارستانهای اطراف.
یک ماه از جنگ گذشته، هنوز این تصاویر براتون جدیده که بهش میگید صحنهسازی؟
چندروزه تصویری از مردم لبنان بعداز جنگ قبل، وقتیکه داشتن باجشن و شادی به خونههاشون بازمیگشتن مدام جلوی چشمامه. امروز وسط این جنگ بهتر میفهمیم «بازگشت» چه در معنای جغرافیایی و چه استعاریش چقدر پرشکوهه. امیدوارم که همه سالم و سرپا بمونیم تا روز بازگشت به زندگی رو دوباره ببینیم.
هوای تهران امروز خیلی بهاریه. من اومدم خونه دوستهام سمت گیشا. صبح سه چهار صدای بمب از دوراومد و جز اون فعلا خبری نیست. پاشدم زدم بیرون یهقدمی بزنم. شهر خلوته اما نه بهاندازه جنگ قبل و درکل یه زندگی خیلی نصفهنیمهای درجریانه. همینطور که قدم میزدم جلوی یه دکه دوتا خانم رو دیدم
هرچقدر مردم فریاد میزنن که اینترنت را آزاد کنین، لحظه به لحظه همون اینترنت که با بدبختی و با فیلترشکنهای گران به صورت محدود وصل بود هم ضعیف و ضعیفتر میشه و دسترسیها کم و کمتر. نیاز به ارتباطات و اطلاعرسانی و دسترسی آزاد در شرایط جنگی، از هر زمان دیگری واجبتر است.