انسان بد هیچگاه نیکو نگردد!
بیایید صدای زنانِ در بندِ افغانستان باشیم؛
زنانی که طالبان حقِ آموختن، اندیشیدن و آزاد زیستن را از آنان ربوده است.
سکوت در برابر این رنج، همدستی با ظلم است.
خب، حالا اینترنشنال باید جواب بده که چجوریه که از تصمیم شورای خبرگان توی جنگ خبر داشته، از گزارش درون رژیم درمورد ۱۲۰۰۰ نفر برآورد اولیه کشته شدگان اعتراضات خبر داشته، ولی از خود کشتار خبر نداشته؟
صبح، بعد از تجربهی ترس، به این فکر کردم که قربانی شدن در جنگ چقدر منفعلانه، بیهوده و بیافتخاره. نه مبارزهای، نه شجاعتی، نه ارادهای و نه انتخابی. فقط یک گوشت دم توپ، یک موجود بیتاثیر، یک عدد و قربانی تصمیم و بازی دیگرانی. خیلی دردناکه. هیچ وقت از قربانی بودن خوشم نیومده.
نظر من در مورد پیشبستانی «شجرهی طیبه» میناب در کمال بیطرفی:
۱. این مدرسه در مختصات 27.109838,57.084720 و در مجاورت یک شهرک که متعلق به نیروی دریایی سپاهه، قرار گرفته.
۲. این پیشدبستانی برای فرزاندان افراد شاغل در نیروی دریایی سپاه بوده.
۳. بخاطر مجاورت به مراکز نظامی، احتمالا ارتش اسرائیل و/یا امریکا، این مکان ر اشتباها یک «ساختمان نظامی متعلق به سپاه» شناسایی کرده و مورد هدف قرار داده که متاسفانه منجر به کشته شدن بیش از ۱۶۰ دختربچه شده.
۴. هم ارتش اسرائیل و امریکا و هم سپاه پاسداران و هم والدین اون بچهها در این فاجعه مقصرند.
۵. کودکان، حتی اگه پدرشون سردار سپاه باشه، معصوم هستند و هرگونه جنایتی از جانب هر کسی در حقشون، محکومه.
۶. تسلیت به مردم داغدار ایران 🖤🖤🖤
از تهران برام نوشته: ببین وقتی صدا نمیاد میگم ما همه این سالها میخواستیم هر جوری شده عوض بشه که این همه تظاهرات نشه مردم بمیرن یا اقتصاد نابود نشه یا جنگ نشه، ولی همهاش شد، تا اینجا اومدیم، اگر واقعا اینجوری ممکنه یه تغییری پیش بیاد دیگه بریم تا تهش. ولی وقتی که میزنه، فقط می خوام دیگه نزنه. بعدش برام مهم نیست، میخوام جنگ تموم بشه. از مردم خارج نشین واقعیتش عصبانی نمیشم که جشن می گیرن یا خوشحالن. فقط ناراحت می شم اونایی که خیلی همین الانم از جنگ حمایت میکنن در خارج ایران باور دارن تلفات غیرنظامی کم هست، یا اینا دیگه تلفات جنگه دیگه. بله همه واقعیت در مقابل ۴۰ هزارنفر خیلی کم هست یا تلفات جنگه ولی چرا اسرائیل و آمریکا رو سفید میکنیم؟ همین کارنامه ۳۰ سال گذشتهشون کافی نیست که ببینیم اینا واقعا چه جوری میجنگن؟
چه صبح عجیبی شروع شد!
جنگ انتخاب و تصمیم ما نبود! حال بیشترمون ترکیبیه از نگرانی، دلخنکشدن، عصبانیت، امیدواری، پرواز پراکنده ذهن و کلی حسهای متناقض دیگه. هر کی ممکنه در یک زمان یکی را پررنگتر نشون بده. با هم صبورتر و مهربانتر باشیم.
پاینده و آزاد ایران؛ سلامت مردمانش!
با این حکومت و این اپوزیسیون، تنها چیزی که ممکن است ایران را نجات بدهد "جبر زمانه" است. همانقدر که یک ایرانی متولد زمان حمله مغول از جبر زمانه خیری ندید،شاید ایرانیان زمان ما از جبر زمانه خیر ببینند.
🤷♂️
چنبیهزخان
صادق هدایت توی یکی از نامههاش نوشته:« به هرحال این اوضاعی است که میبینید و تفسیر لازم ندارد. ما هم میسوزیم و میسازیم. قسمتمان این بوده یا نبوده دیگر اهمیت ندارد. سگ بریند روی قسمت و همه چیز.»