فریاد خاموش !
این فقط یک حرکت دست نیست؛ فریادی خاموش برای کمک است.ما با این علامت، صدای میلیونها زن و دختر افغانستان را بازتاب میدهیم زنانیکه از آموزش، کار، آزادی و ابتداییترین حقوق انسانی محروم شدهاندسکوت، رنج آنان را طولانیتر میکند. امروز این فریاد خاموش رابشنوید
2026/7/8
Happy Canada Day to all citizens and residents of this great country.
I extend my heartfelt congratulations on Canada Day. I am grateful to live in a country known for its values of freedom, diversity, respect for human rights, and peaceful coexistence.
Happy Canada Day! 🇨🇦
در جلسه هفتهٔ قبل شورای امنیت سازمان ملل که به بررسی وضعیت افغانستان و چگونگی تمدید مأموریت هیئت معاونت سازمان ملل در افغانستان (UNAMA) اختصاص یافته بود، تلاش ما -علارغم رقابتهای چین، امریکا و اولویتهای سایر اعضای دایمی شورای امنیت- بر این بود تا مأموریت جدید یوناما، همچنان در راستای حفظ حقوق بشر و برخورد منصفانه با همهٔ طرفهای افغانستان باشد.
در نتیجهٔ این تلاشها- هرچند نه ایدهآل- اما بسیاری از نکات مورد نظر ما در متن جدید گنجانیده شد. با این حال، نگرانی اصلی ما همچنان تطبیق درست و عملی این تعهدات است؛ زیرا تجربه نشان داده است که یوناما در برخی از موارد، موفق به اجرای کامل اصول و تعهدات حقوق بشری خود نبوده است. این در حالیست که درج اصول در اسناد بینالمللی تنها زمانی معنا پیدا میکند که در عمل نیز رعایت شوند.
در اینجا لازم میدانیم نکات عمده و اساسی که در جریان دادخواهی -از سوی ما و همکاران ما- به آن تاکید شده بود را با شما شریک سازیم:
۱ - «مصلحتگرایی نباید جایگزین اصول بنیادی حقوق بشر و قوانین بینالمللی شود».
خوشبختانه مفهوم «pragmatism» که در متن ابتدایی آمده بود، از متن نهایی حذف شد. درج این اصطلاح میتوانست زمینهٔ برخورد انعطافپذیرتری را با طالبان فراهم کند.
۲- حذف عبارت «حاکمان بالفعل افغانستان» و تعویض آن با عبارت «مقامهای ذیربط». این مورد نیز اصلاح و به نشانی طالبان، از اصطلاح خنثیترِ «مقامهای ذیربط» استفاده شد.
۳- حفظ سه رکن اصلی مأموریت یوناما، یعنی «تعاملات سیاسی، نظارت بر حقوق بشر و هماهنگی کمکهای بشردوستانه در متن جدید.»
۴- تأکید مهم دیگر ما این بود که رهبری مأموریت ـ که تا اکنون کسی بر آن گماشته نشده است ــ از ظرفیت لازم برای تعامل و گفتوگو با طرفهای قومی، زبانی، سیاسی و اجتماعی افغانستان برخوردار باشد و از سویی بازتابدهندهٔ واقعیت چندلایهٔیی آن جامعه باشد.
۴ - ممنوعیت کار زنان در دفاتر سازمان ملل و در مقابل محکومیت صِرف این وضعیت از سوی آنان بدون ایجاد سازوکارهای پاسخگو سازی طالبان، میتواند خطر همدستی یا «شراکت در جرم» (complicity) را مطرح کند. از اینرو، در نحوهٔ برخورد با طالبان باید محتاط و بر اساس قوانین بینالمللی عمل کنند.
۵ - «عدم بهرسمیتشناسی طالبان و جلوگیری از هرگونه اقدامِ مشروعیتبخش». طالبان تحت هچ شرایطی نباید به رسمیت شناخته شوند و ضرورت است تا از هرگونه اقدامی -که به تقویت و یا عادیسازی روابط با آنان بینجامد- جلوگیری شود. در این میان، جامعهٔ جهانی و یوناما مسئولیت دارند که بر اجرای این تعهدات نظارت مؤثر داشته باشند. حفظ حقوق بشر- بهویژه حقوق زنان و دختران- نباید موضوع قابل معامله باشد، زیرا صلح پایدار بدون عدالت و احترام به کرامت انسانی امکانپذیر نیست.
۶- بهدنبال فشار ایالات متحده، بازنگری راهبردی مأموریت یوناما در متن جدید نیز اضافه شد. این اقدام لزوماً منفی نیست، اگر به کارآمدی بیشتر یوناما کمک کند. این تحول را میتوان در چارچوب سیاست گستردهی کاهش هزینههای مأموریتهای بینالمللی از سوی امریکا ارزیابی کرد، بهویژه آنکه یوناما از پرهزینهترین مأموریتهای شورای امنیت به شمار میرود. در عین حال، این روند میتواند فرصتی برای ارزیابی انتقادی عملکرد یوناما باشد.. حال، ضروری است که جامعهٔ مدنی- بهویژه زنان افغانستان- در روند بازنگری مأموریت مشارکت معنادار داشته باشند و دیدگاههای آنان بهصورت مؤثر در نظر گرفته شود.
پ.ن:
احتمالاً در سال آینده وپس از ارزیابی این مأموریت، دربارهٔ آینده و سرنوشت یوناما تصمیمگیری خواهد شد. از همین رو، چگونگی عملکردِ این مأموریت در ماههای آینده اهمیت تعیینکنندهای خواهد داشت.
"تا هنوز از دل خاک
ریشه گل بته ها گم نشده
باغ وقتی که در آتش می سوخت
نو نهالی چه دلاور می خواند
سوختن مرحله دیگری از رویش ماست
باید از سر رویید....»
در کنار هرات.
#Power2AfghanWomen
جنبش آزادگان در تبعید از اعتراضات شجاعانه زنان و مردم هرات حمایت قاطع میکند. آنچه امروز در هرات جریان دارد، فریاد مردم علیه نزدیک به پنج سال سرکوب، تبعیض و محرومیت سیستماتیک است.بازداشت زنان معترض و خشونت علیه شهروندان، نقض آشکار حقوق بشر و ادامه سیاست آپارتاید جنسیتی طالبان است
هرات امروز تنها نیست؛ این فریاد باید از کابل تا بدخشان، از قندهار تا مزار، از داخل افغانستان تا سراسر جهان طنینانداز شود.
زنده باد آزادی
زنده باد همبستگی مردم افغانستان
امروز در Oslo، زنان افغانستانی، فعالان حقوق بشر و حامیان نروژی در برابر پارلمان نروژ گردهم آمدند تا علیه کودکهمسری، آپارتاید جنسیتی و سیاستهای زنستیزانه طالبان اعتراض کنند.معترضان از جامعه جهانی خواستند در برابر حذف سیستماتیک زنان افغانستان سکوت نکند و برای دفاع از آزادی،
تجمع بزرگ اعتراضی در برلین؛ ده ها نفر در حمایت از زنان و مردم افغانستان
برلین، آلمان امروز تعدادی کثیری در شهر برلین در یک تجمع اعتراضی گرد هم آمدند تا صدای زنان و مردم افغانستان را به گوش جامعه جهانی برسانند.
اشتراککنندگان این گردهمایی با سر دادن شعارهایی چون نان، کار، آزادی
@FMPE_org دفتر هیأت ملل متحد در افغانستان (یوناما) با نشر گزارش فصلوار خود از سه ماه نخست سال میلادی گفته است که همزمان با آغاز سال نو تعلیمی در ماه مارچ، طالبان ۲.۲ میلیون دختر را ازآموزش محروم کرده اند
این نهاد تأکید کرده است علاوه بر محدودیتهای آموزشی وضعیت زنان در خطر است
رهبری جنبش آزادگان در تبعید درنشست ارائه گزارش «دسترسی زنان به عدالت در افغانستان» به ابتکار شبکه پژوهشی و دادخواهی زنان و کودکان (WCRAN) و با همکاری دانشگاه تورنتو اشتراک نمود.
یافتهها نشاندهنده محرومیت سیستماتیک زنان از عدالت است
ما بر پاسخگویی و اقدام فوری جهانی تأکید داریم
بر اساس یک گزارش تازه که با همکاری دانشگاه تورنتو منتشر شده، ۹۵ درصد زنان افغانستان گفتهاند به دلیل بیاعتمادی به نظام عدلی طالبان، دیگر تمایلی به پیگیری قضایای حقوقی خود ندارند.
https://t.co/hkI5fl9RpI
ناجیه حنیفی، عضو مؤسس شبکه مبارزه با آپارتاید جنسیتی، میگوید آنچه بر زنان افغانستان تحمیل شده تلاشی سازمانیافته برای حذف آنان از زندگی عمومی است. اعضای این شبکه تأکید دارند بهرسمیتشناسی آپارتاید جنسیتی میتواند گامی مهم برای پایان دادن به مصونیت از مجازات باشد.
اعلامیه نهادهای جامعه مدنی و حقوق بشری افغانستان (ICSHRA) اعلام کردند که کمپاین دادخواهی برای آزادی خبرنگاران زندانی با حمایت بیش از ۱۰۰ مدافع حقوق بشر و فعال رسانهای گسترش یافته است.اشتراککنندگان این کارزار خواستار آزادی فوری خبرنگاران شد.
تلگرام روایت👈👈
🚨 Urgent Statement ICSHRA
Naqibullah Akhgar Afghan human rights defender was arrested in Islamabad on 9 April 2026 with his family and is at risk of forced deportation to Afghanistan
We call on Pakistan &UNHCR to
Stop deportation LReview the case
Ensure release or safe transfer
“Five Years of Deprivation: The Future of Girls’ Education in Afghanistan and the Responsibility of the International Community.”
In the context of the new academic year, and against the backdrop of the ongoing and deeply concerning exclusion of girls from education in Afghanistan, the Women and Children Research and Advocacy Network (WCRAN) is convening this event.
The program will take place on 26 March 2026 (6 Hamal 1405), from 6:30 to 8:30 PM Kabul time.
The session will bring together experts and civil society representatives for an informed discussion. It will also include the presentation of an open letter authored by 300 students.
We cordially invite colleagues and partners to participate by scanning the QR code, in support of girls’ right to education.