tutuklu imar müdürü ramazan gülten maddi açıdan zor durumda imiş, otomobilin kredisini ödeyemeyince satmışlar, bu arada bebekleri dünyaya gelmiş, hiç gelirleri yokmuş, müjde kuşu adında bir çocuk kitabı yazmış, eşi resimlerini çizmiş. dayanışma için alalım, aldıralım
Beş yaşındaki bir çocuk, metroda karşısında oturan rastgele bir adama yaklaştı; gözlerinin içine baka baka, “Neden kelsiniz?” diye sordu.
Adam, ‘Döküldü,’ dedi.
Çocuk, “Aradın mı onu?” dedi.
Bir hafta önce mesajlarıma giremiyordum onu çözdük şimdi hesabıma girerken bin dereden su getiriyorum.
arkadaşlar beni dolandırsanız ne yazar
kız bende para yok.
benim kalbim ne zaman dara düşse içimden babamın dizine yatmak gelir.
hiç ayıplamaz beni,kaç yaşına geldin demez. ne zaman gitsem dizine yatırır ve küçükken olduğu gibi dizinde uyur kalırım. benim babamla en güzel anılarım o uykulardır. uykusuz her gecemde aklıma gelir.
Ailem konservatuar sınavlarına girmeme bile izin vermemişti. Hiç istemediğim bir bölümü okumak zorundaydım ve bir arkadaşım beni Ayla Algan ile tanıştırdı. Ayla hoca o günden sonra kariyerimi inşa etmem için bana bir yol haritası çizdi ve her zaman arkamda durdu. Asla unutmam.
Zorlu’da Satıcının Ölümü oyununu oynatmak trajikomik bir şeydir.
Oyun metnini bilmeyenlerin “Oyuncular aç mı yatsın?” söylemleri düpedüz saçmalıktır (aç mı yatsın dediklerini oyunculara bakın)
Kim içine ne siniyorsa oynasın.
Mesele, öyle bir metni Zorlu’da oynatma küstahlığıdır.
arkadaşlar bir konuya açıklık getirmek lazım: sizin beni sevip sevmemeniz beni çok ilgilendirmiyor; ama benim sizi sevip sevmemem beni hayli ilgilendiriyor. sonuçta hayat benim, gönül benim.
Yakın arkadaşlarım bilir ki benim de bir ayna güzellemem var. Rahmetli Ayla hocam öğretmişti. O günden beri ne zaman kendimi halsiz kötü yorgun hissetsem yaparım :)
Şimdi size Burcu Güneş’le ilgili seneler önce duyduğum bi dedikoduyu anlatayım. Aynanın karşısına geçiyomuş kendi kendine şöyle diyomuş, şu cilde bakar mısın şu güzelliğe bakar mısın çok güzelim allahım diyerek yanaklarını okşuyomuş sjdjskdslslk
Geçenlerde bir öğrencim (8) durup dururken bana bakıp “kurban olduğum öğretmenim”dedi. Kendisi özel bir öğrenci ve bu cümleyi kurmasından çok artık duygularını sakince dile getiriyor olması karşısında gözlerim doldu.
koca bir kış geçti, zordu ama artık bahar geldi.
On beş yıldır aile evinden uzaktayım. Tatillerde, bayramlarda gidebiliyorum.
Bu on beş yılın son beş yılı hariç hep tek yaşadım. Yemek yapmayı öğrendim, öğrenmekle kalmadım yemek yapmayı sevdim. Ama ne olursa olsun özlediğim bir şey var.
Ben annemin yemeklerini çok özlüyorum.
zaman akmıyor. zaman artık içimde savruluyor. ne yapmak istiyorum bilmiyorum ama yapmak istemediklerim netleşiyor.
böyle böyle bir çıkış yolu bulacağım.
emek yoksa ekmek yok dostlarım.
kimse sizin travmalarınızı göğsünde yumuşatmak zorunda değil.
yok ben bundan dolayı böyleyim yok şundan dolayı böyleyim..
bunları geçiniz efendiler geçiniz.
hayat bu değil.