Yaşamak kadar ölümün de sınıfsal olduğunun kanıtlarından biri iş cinayetlerinin gerçekleşme biçimleri. İşçilerin uzuvları kopuyor, iç organları eziliyor, kemikleri kırılıyor, lağımlı suda enfeksiyon kapıyorlar,... İbrahim Arıcı'nın can verdiği helezon makineleri böyle:
Bundan da korkuncu (işçilerin aileleri için değil de toplumun geneli için) anında yayın yasağı gelmesi. Kapsamları çok geniş ve artık kafadan konuluyor. Bir sürü insan bunu kanıksayıp enerjisini Türk-Türkiyeli gibi sonsuz defa ısıtılıp önümüze konabilecek kavgalara harcıyor.
patronun ferrari koleksiyoneri olduğu yerde mühendisin aldığı maaş 40 bin tl. eli yanmış önceden, kardeşinin dershane parasını ödeyebilmek için işten çıkmamış, şikayetçi olamamış. her ay 12.5 dershaneye vermek zorunda çünkü. bunca kötülüğe karşın öfkemiz oldukça az.
son zamanlarda hastanelerde karşılaştığım genç hekimler çok idealist, işini iyi yapmaya ve hastalara yardımcı olmaya çabalıyor.. özellikle gay vibeı verenler eşit ilişki ve iletişim kurmaya özen gösteriyor, yaşlı hekimler gibi kibirli değiller.. beni gay hekimlere emanet ediniz…
@ahmYEatt Beyinsiz oruspu çocuğu mrda bişey çıkmamışsa derdin ne illa tümör mü çıksın istiyorsun.
Pseudotumor cerebri senin tanın üni hastanesine gittik.Asetozolamid yazarlar.Bos üretimi engelleniyor.Gözdibi muayene de bakmak lazım hiç papilöden var mı diye baktı mı göz doktoru oç
El becerilerinin olmasının sebebi sizin o çocukları eğitmeyi beceremeyişiniz işim yürüsün diye ysp ye intörnü ezdirmeniz angaryayı ucuz işgücü gördüğünüz çocuklara yaptırmak işine gelince pratisyen yetiştiriyoruz deyip gelmeyince 1/10milyon görülen sendromu sözlüde sormanız
Bir hekimin 5 dakikada hastadan anamnez alıp, muayene edip, tanı koyup sonra da tedavi planlamasını beklemek bilimsel gerçeklere uygun değildir.
Eğer hekimler buna zorlanıyorsa, elbette zorlanıyor, bu durum “İdarenin Organizasyon” kusurudur. Hastaların doktor doktor gezmesinin sebebi de budur.
Doğru ve akılcı planlamalarla sorunlar çözülebilir.
Ölüm kaçınılmaz ise, bekleniyorsa, hasta da istemediğini beyan etmiş ise, hastalık nedeniyle gelişmişse KPR yapılmamalıdır. Tedavi beyhude(futile) ise uygulanmaz. Hekim endikasyonsuz iş yapmaz. Tıbbi müdahaleyi hukuka uygun hale getiren unsurlardan biri de endikasyondur.
Doğal ölüme izin vermek hem etik hem de hukukidir. Bu konuyu her aklıma geldiğinde yazmaya devam edeceğim. KPR, özellikle yoğun bakım ve palyatif bakımda yaşamı mı yoksa ölüm sürecini mi uzatıyoruz sorusunu yanıtlamalıdır.
Doğal ölüme izin vermek asla ötanazi değildir. Bir hatırlatma daha yapayım; hukuk asla tıp bilimine karışmaz, karışamaz. İşini bilimsel ilkelerle, özenle yapan hekim zaten hukuk kurallarını da yerine getirmiş olur.
Önemli olan her aşamada insan onuruna yaraşır bir bakımın alınmasıdır.
Kaynaklar: Anayasa 17/2, Biyotıp Sözleşmesi, Tıbbi Deontoloji Tüzüğü, Hasta Hakları Sözleşmesi.
Yoğun bakımcı olarak şunu diyebilirim: maalesef malprakris davaları hekimleri bu hale getirdi.
Eskiden ölümü beklenen hastaları evine gönderirdik. Yakınlarının yanında son nefesini verirdi.
Artık insanlar beyaz badanalı 4 duvar arasında can veriyor.
Eve göndermezsen hasta acı çekiyor ama gönderirsen de sistem diyor ki bu kişiyi eve gönderdin ve öldü. Göndermeseydin belki ölmeyecekti. O yüzden suçlusun.
Ama hastayı eve göndermemiş olsakta yine kaybedilecekti. Fakat sistem böyle görmüyor ve hekimi cezalandırıyor.
Fazladan hastanede kaldığı sürede devletin cebinden binlerce belki milyonlarca lira tedavi masrafı harcanıyor. Ve sonunda hasta yine kaybediliyor.
Günün sonunda kazanan ilaç ve medikal cihaz firmaları oluyor.
Karar verme, bilişsel bir yük değil; nöropsikolojik bir bedeldir. Karar verme yorgunluğu, hataları artırır, empatiyi azaltır.
Bu yüzden karar verenlerin dinlenmeye hakkı vardır.
Bi insanın 24 saat uykusuzluğun üstüne 12 saat daha çalışmasının yanlış olduğunu anlamaları için hayatının baharında, pırıl pırıl bir hekimi mi kaybetmemiz gerekiyordu sahiden?