Çin'ingörmeden Çin'de biraz da olsa yaşamadan yorumlar yapılıyor ne tuhaf.
Çin'in bize farklı gelen bir kültürü var.
Alışmak kolay değil.
Ancak 25 sene önce geldiğim Çin değil.
Çevre temiz, parklar güzel, insanlar çalışıyor, çocuklarını gezdiriyor.
Kazanıyor mal mülk alıyor. ++
farklı kültürlerle yetişenleriz, Çin toprak büyüklüğü imkanları herşeyi ile o kadar kendine yetiyor ki bizim algımız ile daha batıyla Avrupa Amerika ile geçen gündelik politikalarımız ekonomi enflasyon konuşmalarımız yerine günü geçirip akşam yemekleri sokak karaokeleri ile
@UmutBehram Söylemek istediklerimin özeti olmuş.
İşim gereği Çin'de uzun süreli kalıyorum, farklı şehirlere gidiyorum. Tanıştıklarım nereli olduğumu sorduğunda Tuerçiyın diye söylüyorum, bir kişinin dahi surat yaptığını görmedim-neşe içinde daha çok sorular soruyor sohbet etmek istiyorlar
fatma betül sayan kaya, bakanlık yaptı.
kardeşi ayşe sayan kuveyt büyükelçisi.
kardeşi nazmiye sümeyye ibb meclis üyeliği döneminde ibb’den 1 milyonu aşan ihale aldı.
kardeşi ayşe hilal sayan koytek btk müsteşar yardımcılığı yaptı.
kardeşi ömer fatih sayan btk başkanı
Acısına rağmen koruduğu nezakete, vakara bakın… Kaç kez izledim bilmiyorum. “İnsanların”fotoğraf çektirme merasiminin bitmesini sessizce bekliyor. Bir insanın evladının ardından sesini duyurmak için bile bu kadar ölçülü, bu kadar sabırlı olmak zorunda kalması… İşte bu, bu dünyanın cehennemidir.
#RojiniçinAdalet
ULAN ŞEYTANLAR! ULAN KENDİNİ BİLMEZ BEZİRGANLAR! Sizin gibiler yüzünden bu millet dininden soğudu uzaklaştı.
Siz Ergun Plakı nereden bileceksiniz?
O enkazın Üstünde Bir Dev, Sahnenin Kalbinde Bir Dervişti!
Serhat Kılıç’ın Ardından...
Bileklerindeki tozu, avuçlarındaki yarayı kimseye göstermedi o. Kahramanmaraş’ta, o dondurucu deprem ayazında enkaz altından bir can daha çıkarabilmek için tırnaklarıyla beton kazırken etrafta ne bir kamera vardı ne de reyting peşinde koşan bir fotoğrafçı. İnsanlar onu televizyon ekranında neşeli, güleç, hayat dolu zannederken; o, omuzlarına yüklenen insani sorumluluğun altında sessizce eziliyor, bir yetimin gözyaşını silmek için servetini de emeğini de gözünü kırpmadan harcıyordu. O sadece bir aktör değildi; o bu toprağın acısıyla dertlenen, merhameti bir şov malzemesi değil, vicdan borcu sayan gizli bir kahramandı.
Sahneye çıktığında ise adeta bir fırtına koparırdı. Geleneksel Türk tiyatrosundan aldığı o kadim mirası, İsmail Dümbüllü’lerin, Munir Özkul’ların nefesini tiyatro salonlarına taşıyan, sahneyi titreten devasa bir yetenekti. Oynadığı her role kendi canından can katar, seyircinin kalbine kazırdı.
Ve bu büyük sanatkâr, fani dünyadaki nöbetini tamamlayıp Rabbine yürüdü.
Ardından ne yapıldı dersiniz? Asırlık devlet geleneklerine, tiyatro kültürüne yakışır şekilde, ömrünü adadığı sahnede bir anma töreni düzenlendi. Ahşap sahnenin üzerinde, bu ülkenin yetiştirdiği en büyük etnomüzikolog ve besteci Ahmed Adnan Saygun’un Yunus Emre Oratoryosu tınladı. Yunus’un "Şol cennetin ırmakları..." dizeleri salonda yankılanırken, o asil veda anı birilerini rahatsız etti.
Medya köşelerine çöreklenmiş cehalet simsarları, reyting uğruna kutsal sayan ama sanattan bihaber olan gürültücüler derhal harekete geçti. Kültürsüzlüklerini bir bayrak gibi sallayarak; tiyatro sahnesindeki anma törenini cenaze namazıyla karıştıracak kadar zihnen kör, Yunus Emre’nin sözlerini taşıyan bir oratoryoyu "satanist ayini" ilan edecek kadar cüretkar bir alçaklığa imza attılar. Hayatı ucuz polemiklerden, ısmarlama bestelerden ve milletin dini duygularını sömürmekten ibaret olan bir güruh, bir sanatkârın son yolculuğuna fütursuzca leke sürmeye kalktı.
Buradan o cehalet kulesinde oturanlara sesleniyoruz: Terbiyesizliğinizi, bilgisizliğinizi ve o zehirli dilinizi bu milletin namuslu evlatlarının üzerinden çekin!
Siz sanattan anlamazsınız, siz samimiyetten anlamazsınız, siz gizlice yapılan iyiliğin kutsallığından hiç anlamazsınız! Sizin din anlayışınız şovdan, ticaretiniz ise nifaktan ibaret. Ama unutmayın; Yüce Allah, kalbinde riya taşımayan o garip kulunu da bilir, O’nun adına yazılan Yunus’un kelamını da her dilde, her formda duyar.
Ergün Plak olarak çocukluğumuzun en saf, en dürüst yıllarını bize yaşatan, gerçek hayatta ise gözü yaşlı depremzedenin yarasına merhem olan o güzel insan gitti. Siz kendi zifiri karanlığınızda, kendi cehaletinizle baş başa kalacaksınız; o ise bu milletin vicdanında ve sanat tarihinde bir abide gibi yaşamaya devam edecek.
Ataol Behramoğlu'ndan Ahmet Telli'ye veda mesajı:
“Ahmet Telli altmışlı yıllar şiirimizin en seçkin şairleri arasındadır.
Bu kuşağın en belirgin özeliği duygusalığı reddetmeden gerçekçi olmaktır.
Tıpkı Nazım Hikmet, tıpkı Ahmed Arif şiiri gibi.
Nerede haksızlık varsa Ahmet Telli ve şiiri ,karşı çıkmak için oradadır.
Şiirinin de kendisi gibi bilge ve yumuşak bir sesi vardır.
Aynı zamanda bir aşk şairidir o.
Gelecekte de özellikle genç kuşakların sevgiyle okuyacağı , bu nedenle her zaman genç kalacak bir şairimizdir.
Unutulmayacak.”
https://t.co/Uv1irkSZnk
🚨Putain regardez ça!!! 🇵🇹
Au large du Portugal, les orques coulent les voiliers les uns après les autres. En trois jours, deux bateaux touchés, un qui a coulé, quatre personnes évacuées.
Elles ont décidé que c’était leur territoire et que les humains n’avaient plus rien à faire là.
Nature qui reprend ses droits ou juste des orques qui en ont marre ?
En tout cas, les voiliers se font couler comme des merdes.
#LeDuc
Madenci çocuklarını dinleyin:
"Okulda gösterim vardı ama ben babamın yanına geldim. Babam burada bayıldı, hastalığı var. Kaç gündür yürüyor, açlık grevinde."
#HakkımıVerDorukMadencilik
“bu dünyada cesur insanlar ölür, zeki insanlar deli olur ve dünya; kendisini mutlu sanan aptalların mutluluğuyla çürümeye devam eder…”
—Arthur Schopenhauer