“Biriyle karşılaşırken güler yüzlü ve mütebessim olmak peygamberliğin ahlakındandır. Çünkü tebessüm, kibre zıttır ve insanlar arasında sevginin oluşmasına vesiledir."
[İbn Battal,
en derin yaralar hep savas meydanında alınmıyor. bembeyaz bi bayragı tasırken de vurulabilir insan. karıncayı su tasıdıgı yangın yakabilir. insan en derin kuyulardan kurtulup kucucuk tumsekte dusebilir. bazı guller en sevdigi toprakta kurur. bu boyledir
"Yeryüzünde vuku bulan veya başınıza gelen hiçbir musibet yoktur ki, biz onu yaratmadan önce bir kitapta yazılı olmasın. Kuşkusuz bu Allah’a göre kolaydır."
Hadîd Suresi - 22.ayet
“ben öyle yapmazdım.” demenin hayal kırıklığıyla, yaşamaya devam. yine soruyorum, “ben şimdi napıcam?” insan yanında olmasını beklediği birini göremeyince yalnızca ona değil, onunla beraber bütün dünyaya kırılıyor.