bu, şehirdeki altıncı yılım. yürüdüğüm yollar değişti, yeni evler yapıldı, dükkanlar açıldı ve kapandı, çalıştığım yer değişti. bi tek ağaçlar değişmedi, yeni taşındığımdaki heyecanımı hatırlatıyorlar 🤍
gülce ile kargo açtık, içinden çıkanları tek tek inceledi, sonra tekrar kutuya yerleştirdi, bay bay yapıp kutuyu kapattı 🫠
çocuk yetiştirmek, kendi davranışlarını uzaktan izlemek gibi 🐣
geçenlerde gülce’ye aslında doktor olduğumu açıkladım, birlikte hastaneye uzaktan baktık. başka çocuklarla olan münasebetimden bahsettim. artık işe de gideceğimi ama her zaman en çok anne olacağımı söyledim. dinledi ve olgunlukla karşılamış göründü, bakalım 🐣
birlikte 1 gün geçirdikten sonra Esat (7 yaş) kızımı tanımlıyor:
-sana gülce’nin tarifini vereyim mi?
-nasılmış?
-1 çay bardağı tatlılığın içine 1 çay kaşığı yaramazlık katıyorsun, gülce çıkıyor
#ahçocuklar🧡
ben nakit taşımayı asla başaramayan bir bireydim, eşimse cüzdanında daima para bulunduran birey. geçen gün ikimizin üzerinden toplam 46 ₺ çıktı.
evlilik biraz da birbirine benzemektir 🤓
bahar öyle güzel mevsim ki, penceremin önündeki ilek ağacının günbegün yeşerip meyve vermesini izliyorum. bu yıl doğanın bahar yürüyüşüne kollarımda büyüyen bir çiçek de eşlik ediyor 🌿
büyümek adlı güncellememin bu etabında ev kiralamak, koltuk almak, kaç litre buzdolabının bana yeterli olacağını düşünmek, hesap kitap yapmak gibi sorunlarla karşı karşıyayım arkadaşlar. evde var olduğunu fark etmediğim ama işe yarayan birsürü şey varmış ve hepsi çok pahalıymış🤦🏻♀️
sonraları birbirimizin kitaplarını okuyup üzerine sohbetler ettik. hep güzel bir okur, güzel bir yazardı. ve nihayet cânım babamın denemelerini topladığı kitabı yayımlandı 🌸
https://t.co/akoENeeelA
ben küçüktüm, babam bana gaz lambasının ışığında kitap okurdu. geceleri uyumadan önce masallar anlatırdı, didaktik ve sonlarını asla öğrenemediğim masallardı :) biraz büyüyünce bana şiirler okudu, şiiri O’nunla sevdim, şiirler ezberledik birlikte