oğlumu severken kurduğum cümlelere bazen ben bile inanamıyorum. resmen bilinçaltım ortaya çıkıyor. az önce dedim ki "çocuk dediğin çirkin olur. sadece anası babası anası babası oldukları için güzel bulurlar. ben objektif bakıyorum ve gereksiz güzelsin. buna son ver"
Dün doktorumuz dedi ki: kokoreç dahi verebilirsin. Üç şey hariç her şeyi ver. Huzeyfe’ye de bunu demişti çocuk tam bir kürt damağına sahip oldu.
Ben yine de hafif başladım ve dün kendisine kumpir verdim. 😁
suriyeli bi tanıdığımız var. kadın harika bir koför. eli bereketli olanlardan. kesimleri de cidden baya modern falan. şama dönmeye karar vermişler. sad story 🥀 son bir kez saçımı kestireyim de öyle gitsin dedim. sonra da uzadığında en çok bu beni yaralar diye vazgeçtim...
cebine nasıl koycaksın diyorum kendime. sanki telefonu cebinde mi taşıyosun diye cevap veriyo kendim kendime. kalem de alırız şöyle bütün gün sanatsal çizimler akar
asımtom uyanmış, ateş düşürücü şurubu bavuldan almış, kutusunu parçalamış, şişeyi biberon gibi tutmuş kafaya dikiyor halde yakalandı az önce. bir gün bir gün bir çocuk isimli halk türküsünü öğretmenin zamanı gelmiç
henüz yürümeyen oğlum bugün merdiven çıkmaya başladı. öyle ani oldu ki bu etaba ne zaman geçtik şaştım kaldım. her gelişmemizi size aktarmaya mecbur olduğum için aktardım. hadi iyi geceler.