@YarmKalanl Yalan söylerlr, utanmazlr. Arkandan iş çevirirlr, utanmazlr. Yapmalarını istemediğn şeyi bin kere yaparlar, yakalarsın yine utanmazlar. Hatta gözünün içine baka baka yaparlr
İşte böyle utanmaz insanlar, bir de kendilerni haklı görürlr. Utanmazlığn bu kadar büyüğü ancak böyle olur
Birine defalarca şans verdiğinde, bazen ona sevgini değil, sınırının olmadığını öğretiyorsun. Seni kırıyor, sen kalıyorsun. Yine yapıyor, yine affediyorsun. Bir süre sonra yaptığı şeyden utanmıyor, nasıl olsa gidecek değilsin diye düşünüyor. Sonra sen değişiyorsun.
Birinin seni aramasını beklerken gününü, gelmesini beklerken hayatını, ne hissettiğini anlamaya çalışırken kendini tüketme. İnsan, kendisine ayrılmayan bir yerde ömrünü bekleyerek geçirmemeli. Önce kendi düzenini kur; gerisi ya gelir ya da gerekmez…
“İçimden geldi.”
“Sen seversin diye aldım.”
“Bunu görünce aklıma sen geldin.”
Bence sevginin en güzel hali büyük sözlerde değil, insanın bir anında aklına düşebilmekte saklı.
benim aşk dilim tamamen değerli hissetmek üzerine kurulu ya... birinin bana günümün nasıl geçtiğini, kaygılarımla nasıl başa çıktığımı, hatta karnımı doyurup doyurmadığımı sorması... bazı şeyler sadece değerli hissettirir ve bunun maddiyatla hiç ilgisi yok