A Ghost Story (2017) is a beautifully haunting film about love, loss, and the passage of time. It's quiet, deeply emotional, and stays with you long after it ends.
Gdy świat śledzi płonący Bliski Wschód, nasuwa się najbardziej palące pytanie: kto podpalił lont, a kto tańczy na popiołach? Prawda jest wstrząsająca – to Benjamin Netanjahu, oskarżany o zbrodnie wojenne, wciągnął administrację Trumpa, znaną ze swojej ślepej stronniczości, w bagno konfrontacji z Iranem. Nie chodziło o obronę bezpieczeństwa państwa okupacyjnego, lecz o przemyślaną strategię zacierania śladów i odwracania uwagi świata od jego trwających zbrodni w Gazie. Netanjahu jest bezkonkurencyjnym beneficjentem tej gry – każdy pocisk wystrzelony w stronę Iranu kupuje mu cenny czas na kontynuowanie ludobójstwa narodu palestyńskiego, bez jakiejkolwiek realnej międzynarodowej reakcji. Nie dajcie się zwieść jego manewrom – jego wojna w Gazie ani na chwilę nie ustała, a agresja na Zachodnim Brzegu trwa, obejmując wyrywanie ziemi i przymusowe wysiedlania, jakby ścigał się z czasem, by zmienić mapę regionu, zanim obecna administracja amerykańska opuści Biały Dom. Ujawnienie tej równań to nie luksus, ale moralny obowiązek. Kto podpala region, nie może być obrońcą pokoju, Palestyna nie jest kartą przetargową, a Gaza nie jest ceną za żadne stulecia. Milczenie w obliczu tego współudziału czyni z nas wspólników zbrodni.
Omar Faris
Zagadka rozwiązana! 💥💥💥
Dziś o 18.00 gościem HR będzie doktor Jacek Bartosiak!
Mocne zakończenie weekendu! 🇵🇱🇷🇺🇺🇦
❌ Czy kolejne uderzenie rakietowe może się powtórzyć?
❌ Czy jesteśmy na nie gotowi?
❌ Co zadziałało, a co zawiodło z rakietą Ch-101?
❌ Jakie są geopolityczne skutki tego wydarzenia?
❌ Jakie wnioski wyciągnęła z tego Rosja?
❌ Czy NATO zadziałało w odpowiedni sposób?
❌ Czy Rosja mogła wypuścić tę rakietę z premedytacją?
❌ Co by się wydarzyło gdyby rakiet było 100, a nie jedna?
❌ Jaki system stworzyć żeby obronić polskie niebo? Czy to w ogle możliwe?
❌ Co z obroną cywilną? Jak zadbać o bezpieczeństwo obywateli?
PLUS: Jacek Bartosiak zdradza szczegóły nowej książki!
Zapraszam do oglądania! Niedziela — 18.00 — Historia Realna!
‼️‼️‼️‼️‼️‼️
@BartosiakJacek Dziękuję! 😀
„Widnokrąg” Wiesława Myśliwskiego, to dla mnie arcydzieło.
Ta powieść jest nie tylko literackim majstersztykiem, ale także podróżą w głąb ludzkiej duszy. To książka, która urzeka swoją pozorną prostotą, a zarazem zachwyciła mnie - że tak napiszę górnolotnie - uniwersalną mądrością. Zanurzając się w monolog głównego bohatera – chłopca, młodzieńca, a później mężczyzny – odkrywamy świat, który jest zarówno swojski, jak i nieuchwytnie tajemniczy. To świat wiejskiej Polski przedwojnia, w czasie okupacji i w szarej rzeczywistości PRL-u, w którym codzienne, pozornie banalne ludzkie zachowania odsłaniają swoją niezwykłą głębię.
Myśliwski z mistrzowską precyzją wyłuskuje subtelne mechanizmy rządzące ludzką naturą. W „Widnokrągu” banalność życia – stereotypy, zabobony, codzienne troski – staje się punktem wyjścia do refleksji nad kondycją człowieka. Autor z czułością, ale i bezlitosną szczerością opisuje wstyd, zażenowanie, pokorę i ułomności, które każdy z nas zna, lecz rzadko potrafi tak kunsztownie ubrać w słowa. To, co wydaje się zwyczajne, pod piórem Myśliwskiego zyskuje rangę filozoficznej opowieści o życiu – jego kruchości, złożoności i nieuchronności.
Narracja „Widnokręgu” płynie niespiesznie, niczym wspomnienia snute przy wiejskim stole, a jednak wciąga z magnetyczną siłą. Myśliwski po mistrzowsku, splata drobne historie w wielką opowieść o dorastaniu, tożsamości i przemijaniu. Wiejski świat, który opisuje, jest nie tylko tłem, ale i bohaterem – pełnym kontrastów, barw i dźwięków, od skrzypienia wozu i drzwi kościoła po szelest liści w sadzie i kolorów kłosów wznoszących się do nieba. To w tym prowincjonalnym kawałku świata rodzą się pytania o sens istnienia, o relacje międzyludzkie, o to, co kształtuje nas jako ludzi.
Nie sposób nie podziwiać języka Myśliwskiego, jak w każdej jego powieści – klarownego, nasyconego poetycką wrażliwością, ale wolnego od pretensjonalności. Każde zdanie w tej powieści wydaje się starannie wyważone, jakby Autor chciał, by czytelnik nie tylko czytał, ale i czuł, smakował, przeżywał.
Dla mnie „Widnokrąg” to nie tylko powieść, ale doświadczenie. To książka, która zmusza do zatrzymania się i spojrzenia na własne życie. Myśliwski przypomina, że w prostocie codzienności kryje się niezwykła głębia, a w ludzkich słabościach – uniwersalna prawda. To bezsprzecznie jedno z największych dzieł polskiej literatury, które zasługuje na miejsce w kanonie nie tylko ze względu na swoją artystyczną wartość, ale i na to, jak bardzo porusza serce i umysł.
To proza, która nie tylko opowiada o życiu, ale pozwala je chyba lepiej zrozumieć.
23. "Sedno rzeczy", Natsume Sōseki. Japończycy są inni, ich książki również. Także te sprzed 100 lat. Niesamowita nastrojowość i wciąż ta niepewność czy książka się podobała bardzo czy wcale. Ta opowiada głównie o lojalności i jej braku, ciut o miłości i przemijaniu. 7/10.