มปจน 🍃🍂

#nsminttbestmemory #nsminttsky #mntgrtspstory @third_n #nsminttwiththird

[มปจน 🍃🍂 @nsmintt]

Our love is Eternity 💫
Jaylerr x Third
#เจเติร์ด

[✨🎀Wawwa🎀✨ @spicy_rn1]

ความเก่งอีกอย่างนึงที่หลายคนมักมองข้าม
คือ การพาตัวเองไปโรงพยาบาลคนเดียว และกลับถึงบ้านอย่างปลอดภัย นี่ชมตัวเองจนไม่รู้จะชมยังไงละ

[WingWing ⋆౨ৎ˚⟡˖ @WingWingnie]

เวลาคนที่รักตายอ่ะ นอกจากที่กลับบ้านมาแล้วไม่เจอเขา รู้ป่ะว่าตอนไหนเสียใจที่สุด มันคือตอนที่เราต้องสู้ไปกับเขา ดูแลเขา ก่อนที่เขาจะหายไปตลอดชีวิตต่างหาก🤍

โดยเฉพาะตอนที่เราเห็นเขาสู้ เขาไม่ยอมแพ้กับการรักษา กับการเจ็บปวด แต่เขาไม่ร้องไห้เลย ในขณะที่เราต้องแอบไปร้องไห้ในห้องน้ำแบบเงียบๆ ไม่ให้เขาได้ยินอ่ะ

เพราะเรารู้ว่ามันเจ็บและเหนื่อยมากกับการรักษาโรคร้ายๆในระยะสุดท้าย ใจเราเจ็บจนจะตาย อยากจะแลกทุกอย่างเพื่อให้เขาสบาย

แต่สิ่งที่เราทำได้อ่ะ คือการอยู่กับเขา สู้ไปกับเขา แม้ในใจกุจะร้องไห้จนตายอ่ะ ก็ต้องไปรพ.ด้วยเสียงหัวเราะและรอยยิ้ม ทั้งๆที่ในใจ ไม่ไหวอยู่แล้ว และสุดท้ายคือตอนที่เสียงเครื่องวัดชีพจรมันเป็นเส้นเดียว ตอนที่หมอมายืนยันเวลาการเสียชีวิต

[ชาไทย🧋 @Love10lil]

คงกลับไปกินข้าวกับครอบครัว กอดคนที่รักให้นานกว่าปกติ โทรหาคนที่คิดถึง บอกขอบคุณคนที่เคยดีกับเรา บอกขอโทษในเรื่องที่ยังค้างคา และบอกรักแบบไม่ต้องกลัวว่าจะดูมากเกินไป

จากนั้นคงกินของโปรด เปิดเพลงที่ชอบ ดูคลิปเมนที่รัก ปิดแจ้งเตือนทุกอย่าง เพราะใน 24 ชั่วโมงสุดท้าย คงไม่มีข้อความไหนสำคัญกว่าคนที่นั่งอยู่ตรงหน้าค่ะ

[บู๋ @dyjmbe]

การสูญเสียไม่ได้เสียใจแค่ตอนที่รู้ว่าเขาจากไป แต่มันเสียใจซ้ำ ๆ ในทุกครั้งที่เรากลับมาใช้ชีวิตตามปกติแล้วพบว่าเขาไม่อยู่แล้วจริง ๆ

[ญี่ปุ่นที่ไม่เห็นจำเป็นต้องรู้ @JPnotknow]

ตอนคุณพ่อเสีย ในงานศพเหมือนความเศร้ายังตามมาไม่ทัน
หลังจบงาน กลับบ้านไปเจอ “ความว่างเปล่า” ในจุดที่เขาเคยอยู่ เคยนั่ง เคยนอน เคยคุยกัน เคยกินข้าวด้วยกัน เคยทะเลาะกัน
ตอนนั้นแหละที่เหมือนโลกที่เรารู้จักมันสลายไป

[almondcanoo🍅 @almondcanoo]

ตอนที่พ่อเราเสีย ระหว่างจัดงานศพ5คืน เราแทบไม่ร้องไห้เลย
มันงง มันมึน เหนื่อยกับการจัดงานด้วย

พอวันเผา ตอนที่เปิดฝาโลง แล้วเห็นพ่อนอนอยู่ พ่อเหมือนแค่หลับไป แต่เหมือนกระชากสติเรากลับมา ว่าพ่อไม่อยู่แล้วนะ
ตอนนั้นเราร้องไห้โฮ แบบที่ไม่กลั้น กลั้นไม่ได้ ไม่เคยร้องไห้ขนาดนี้มาก่อน
กว่าจะรู้ตัวว่าพ่อไม่อยู่แล้วจริงๆ ก็คือเย็นวันนั้นที่หลับแล้วตื่นมาแบบต้องยอมรับความจริง

[Seoul Cafe 서울 카페 🇰🇷 ติ่งนักเต้น @Seoul_Cafe]

งานศพพ่อไม่ร้องสักวัน ช่วยแม่รับแขกยิ้มแย้ม เพื่อนมานั่งคุยเล่นขำตลก หัวเราะ ยังโพสต์เฟซเลยว่า ง่วงมากอยากได้กาแฟ ใครมาวัดซื้อมาให้หน่อย รุ่นน้องหิ้วลาเต้มาฝาก จำได้เลย พอวันเผา ตอนขึ้นเมรุ ตอนนั้นแหละที่เข้าใจคำว่าแตกสลายมันเป็นยังไง ร้องไห้เหมือนจะขาดใจมันเป็นแบบนี้นี่เอง

[แมวส้มตัวจริงรอดูดูมสึเดย์🍑 @paijourneyma]

ป้าข้างบ้านนี่เสียสามีจากมะเร็งกระเพาะอาหาร พอสามีแกเสียไปแกเล่าให้ฟังว่าเพิ่งเข้าใจที่เขาว่า คิดถึงทุกลมหายใจ มันไม่ใช่ว่าหายใจเข้าคิดถึงออกคิดถึง แต่เป็น มองไปมุมไหนในบ้านมันก็คิดถึงความทรงจำว่าตอนนั้นสามีแกนั่งตรงนี้ ดูทีวีตรงนี้ กินตรงนี้ ข้าวของของก็วางอยู่ทั่วบ้าน ชั้นฟังละก็จะร้องไห้ตาม

[ʕ´•ᴥ•`ʔ.III.แล้วแต่โลกจะหมุนไป🍊🍊 @civil_iii]

อ่านข่าวคุณเรย์แล้วกูสันสนกับสังคมไทย
คุณเรย์เสียตอน49 ข่าวบอกเสียตอนอายุยังน้อย
แต่คนอายุ36ไปสมัครงานบอกไม่รับเพราะอายุมากแล้วเกิน35แล้ว 🤔

[yu⋆ @tyu1117star]

เกลียดเสียงตัวเองในโทรศัพท์หรือในคลิปมากกกก งง ทำไมเสียงทุเรดกว่าความจริงมาก

[simmie @miemxe]

ตอนเผาร้องจริงเป็นความรู้สึกแบบเขาไปจากเราจริง ๆ แล้วต้องยอมรับความจริง เคว้งมากก

[แบดแด๊ดดี้ @volleyppk]

กลิ่นดอกไม้จะหอมติดมือผู้ให้เสมอ
และดอกไม้จะบานในใจผู้รับตลอดกาล

1 ภาพล้านความหมาย เป็นภาพที่ดีมากครับ
รู้สึกดีจังที่ได้มาเห็นภาพนี้ตอนเช้า คุณตาใจดีและน่ารักมาก อยากรู้พิกัดเลย 🙏🏻

[The Red Book of MANIFEST วาจาประกาศิต @kidmakk]

บทเรียนข้อนึงของชีวิต

“ทุกการจากลา จะทิ้งพื้นที่ว่างไว้ให้บางสิ่งเดินทางเข้ามา”

คนหนึ่งอาจจากไปเพื่อให้เราได้กลับมาพบตัวเอง งานหนึ่งอาจจบลงเพื่อพาเราไปพบเส้นทางที่เหมาะกว่า และความฝันหนึ่งอาจสลายลงเพื่อเปิดทางให้ความฝันใหม่เติบโตขึ้น วันแรกของพื้นที่ว่างอาจเต็มไปด้วยความเหงา ทว่าวันหนึ่งเราจะขอบคุณพื้นที่นั้น ที่เคยมีมากพอสำหรับการเริ่มต้นใหม่

[frongggggy @Chafrong]

แต่การจากไปของใครบางคน…ไม่มีอะไรมาแทนที่ได้จริง ๆ
ผ่านมา 3 ปีแล้ว แต่ก็ยังไม่มีวันไหนที่ไม่คิดถึงเลย บางวันใช้ชีวิตได้ตามปกติ หัวเราะ กินข้าว ทำงาน เหมือนทุกอย่างเดินต่อไปได้แล้ว แต่พอมีบางเรื่องมากระทบใจ ก็ยังนึกถึงเขาขึ้นมาเหมือนเดิม

บางครั้งก็เผลอคิดว่า ถ้าเขายังอยู่ วันนี้เขาจะเป็นยังไงนะ จะใช้ชีวิตแบบไหน จะมีความสุขไหม จะได้เห็นเรื่องราวต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นกับเราหรือเปล่าและก็อดคิดไม่ได้ว่า…ตอนนี้เขาอยู่ข้างบนจะเป็นยังไงบ้าง
จะมองเห็นเราบ้างไหม จะรู้ไหมว่าเรายังคิดถึงเขาเสมอ

เวลาช่วยให้เราอยู่กับความสูญเสียได้ดีขึ้น แต่ไม่ได้แปลว่าความคิดถึงจะหายไป มันแค่เปลี่ยนจากความเจ็บปวดในวันนั้น กลายเป็นความคิดถึงเงียบ ๆ ที่อยู่ในใจเราทุกวัน

บางคนจากไปจากชีวิต แต่ไม่เคยจากไปจากความทรงจำเลย
และสำหรับบางคน…ต่อให้เวลาผ่านไปอีกกี่ปี ก็ยังไม่มีใครหรืออะไรมาแทนที่เขาได้จริง ๆ

คิดถึงนะ และยังคิดถึงเสมอ 🤍

[𝙅𝙅𝙆☆ @JJKIXN]

มันไม่มีเวลาให้เสียใจด้วยซ้ำ ต้องจัดการหลายอย่างมากกก จะร้องก็ร้องไม่ออก แต่พอจัดงานศพเสร็จ กุกลับไปร้องหนักมากก เคว้งไปหมด ในหัวคิดแต่ไม่มีพ่อแล้ว ไม่ได้เจอพ่อแล้ว ไม่ได้กอดพ่อแล้ว ไม่ได้กินข้าวกับพ่อแล้ว ได้มองแค่รูปถ่าย ซึ่งมีน้อยมากอะ

[รนจม @ss_uch]

พ่อเราเสียจากโควิด ตอนเช้าไปโรงพยาบาลก็ไม่ได้คิดเลยอะว่าจะตาย ตอนเขาปั๊มหัวใจยังเเบบเหี้ยไรวะ ตกบ่ายมาต้องเผาเลย ทุกคนอึ้ง พอกลับบ้านยังแบบไม่อยู่เเล้วจริงๆ หรอ คือตายเเล้วหรอ โหวงมากคือเมื่อเช้ายังอยู่ด้วยกันอยู่เลยอะ กลับมาตอนนี้ไม่มีเเล้ว เสียใจมาก เพราะตอนตายมันยังเห็นร่างอยู่ถึงจะไม่หายใจแล้วก็เถอะ เเต่ตอนเผามันเอาไปหมดเลย ไม่เหลืออะไรเลยนี้สิ

[TinyBirb🐦 @TinybirbCookies]

แล้วใจสลายไม่ใช่ครั้งเดียว แต่มันจะเกิดซ้ำๆ ไปตลอดชีวิตนั่นแหละ

[🍒 @workanxi]

พ่อเราแข็งแรงมาก เดินออกกำลังทุกวัน ปั่นจักรยาน ไม่ค่อยป่วย แค่ไข้หวัดยังไม่เป็นเลย

ทางแม่เริ่มจากเป็นสโตรก ซีกซ้ายอ่อนแรง รักษาอยู่ 6 เดือน กลับมา 90% ถ้าไม่สังเกตก็ดูไม่ออก ระหว่างรักษา หมอส่งไปตรวจอย่างอื่นด้วย เจอเซลล์มะเร็งที่เต้านม ตัดเต้านม และให้ฮอร์โมน ระหว่างนั้นหมอก็ยังส่งตรวจสารพัด เป็นอะไรก็เจอก่อนไม่ทันเป็นมาก

ส่วนพ่อ อยู่มาวันนึงนอนหลับไปแล้วขี้เกียจตื่น เดินทางกลับดาวคนหล่อไปละ ก่อนโควิดระบาด คนมีบุญ ไม่เคยป่วยเป็นอะไร เพราะไม่เคยหาหมอเลย

[ปอล์แคล้ว 。🐋 @Porzkaew]

เป็นติ่ง 😭😭😭😭😭😭😭😭

[Gracelyn•🐻‍❄️ @PEACHYPRIIY]

ธรรมเนียมงานศพไทยมันไม่มีช่วงเวลาให้เสียใจเลยอะ ร้องไม่ออกเลยด้วยซ้ำ ช่วงแรกๆต้องเตรียมงาน รับแขกมาร่วมงาน เตรียมนิมนต์พระ รันพิธี 1 2 3 4 ใดๆจนวันฌาปนกิจถึงจะรู้สึกตัวโหวงๆขึ้นมานิดนึง จังหวะที่ได้เปิดฝาโลงดูหน้าเป็นครั้งสุดท้าย วินาทีนั้นเข้าใจคำว่าล้มทั้งยืนเลยอะเหมือนตอกย้ำว่าเค้าไม่อยู่กับเราแล้วจริงๆว่ะ ทั้งหมดตรงหน้ามันคือความจริง ยิ่งพอเสร็จงานทุกอย่างแล้วก็เหมือนที่ จขพ.บอกอะถึงจะเป็นความรู้สึกที่มันหน่วงใจ ซึมเศร้า ร้องไห้ทุกวัน ทุกอย่างรอบตัวมันนิ่ง บ้านมันเงียบกว่าปกติไปมาก