Yasemin Minguzzi: "Bana 50 yıl da yetmiyor, idam istiyorum.
Gerçekten hakkımı helal etmiyorum, söz verildi sözler tutulmadı, katile çocuk dediler. Hiç kimseye hakkımı helal etmiyorum.
Atlas çocuk gitti. Haftaya hangi çocuk gidecek acaba, kim verecek bunun hesabını?"
Bir çocuğun güvenle yürüyemediği sokakta, suçlunun 'af' umudu adaletin bittiği yerdir. Devletin asıl ödevi cezalandırmak değil, yaşatmaktır. Mağdurun hakkı tam teslim edilmedikçe adalet yerini bulmuş sayılmaz.
Kadınları çocukları hayvanları rahat bırakın, nefes alan her canlıyı rahat bırakın. Artık vermediğiniz canı alma haddini kendinizde bulmayı bırakın. Öfkenizi kontrol edemiyosanız yardım alın.
her şey bir acının bilincine varmakla başladı
bir taşı kaldırıp bakmakla, bir kapıyı açmakla
bir el, hep bir şeyler yazdı biz doğduktan bu yana kağıtlara
şimdi bütün yaşadıklarım karalama kağıtlarında kaldı
biliyorum, şimdi ne söylesem boş. geçmiş, güzeldili ya da bambaşka türevli. ama inan artık hepsi de eski. ben bıraktım herşeyi, seni kaybedeli. -seni hatırlatan şey ise sadece gölgeler(imiz)de gizli.
ne öznesiz kelimeler, sıkıntılı ama bir yandan da umutlu bekleyişler, kendini tekrar edenler, değersizler hepsi de ve daha çok sevimsizler. hayatlarımızı geriye sarabilseydikler. yaz(ıy)a boyanmış sevgili öyküler.
Çok mutluyum sana sahip bu Vatan’ın evladı olduğum için. Çok gururluyum seni ve bu Bayrağı sevdiğim için. En önemlisi bu sevgiyi yürekten söyleyebildiğim ,Dünya’nın en büyük liderine ATAM diyebildiğim için. Nur içinde yat. Tektin, hep tek olacaksın yüreklerimizde. Cumhuriyet hepimize kutlu olsun. Şimdi de, 100 yıl sonra da…!