La persona que extrañas hoy, está tomando la decisión consciente, todos los días, de no tenerte en su vida y eso debería ser todo el "cierre" que necesitas. Cierra esa puerta con llave y no vuelvas.
"Sorunumuz anlaşamamak değil. Konuşsak, anlaşırız. Dinlesek, çözeriz. Ama anlamaya, dinlemeye, sorunları çözmeye gerek duymuyoruz. Bütün ilişkileri mücadele haline getirip, haklı olmayı, mutlu olmaya tercih ediyoruz. Yani anlamaktan kaçıyoruz. Anlamak eylem gerektiriyor çünkü."
İnsan büyüdükçe duaları değişiyor. Artık her istediğinin olmasını değil, kendisi için en hayırlı olanın gelmesini diliyor.
Bu yüzden tek duam belli: Her şeyin hayırlısı, iyisi, kolayı, telaşsızı… Kalbime huzur veren, ruhuma yük olmayan, beni yormadan gelen ne varsa ömrüme yazılsın. Çünkü en güzel nasip, insanı tüketmeden gelen nasiptir.
Antes creía en eso de: "Si estamos destinados, nos encontraremos más adelante". Hoy ya no, hoy creo que el amor no se posterga: se elige en el presente, se construye con acciones, se cuida con acuerdos y se sostiene con compromiso. Lo que vale la pena no se deja para después.
Con el tiempo aprendí que cuando alguien realmente te valora, no tienes que preguntarte qué lugar ocupas en su vida. No tienes que perseguir su atención ni interpretar sus silencios; sus acciones te hacen sentir querida, valorada y segura de que eres importante para esa persona.
bence ilişkilerin en güzel yanı bir oyun arkadaşı bulabilmek.. konserlere, sergilere, müzelere gidip, gezilere çıkabileceğiniz biri varsa, hayat çok daha eğlenceli… bunu herkesle yapabilirsiniz belki ama sevdiğiniz biriyle yapıyor olmanın verdiği zevk anlatılamaz