ซอซอ

20⬆️❣️#牛及 #우시오이 #ushioi มัมหมีพิอุชิที่หมายถึงอุชิซ้าย

[ซอซอ @oncebeone]

ซีซั่น3 ให้ความดุดัน ซีซั่น4ให้พระเอกฟิค

[ซอซอ @oncebeone]

ดุจัง

[gorgor .◜◡◝ @JNisblack]

อย่าเผลอเอาself-esteemไปผูกไว้กับคุณค่าของงาน
งานโดนแก้ไม่ได้แปลว่าเราไม่เก่ง
มุมมองไม่ตรงกันไม่ได้แปลว่าไอเดียของเราไร้ค่า

🫶🏻🫶🏻💜💜

[ซอซอ @oncebeone]

ทำไมไม่เปลี่ยนแนวคิดว่าให้ซีเนียร์+AI เป็นจ้างจูเนียร์มาทำงานที่ใช้AIได้อ่ะ ช่วยประหยัดเวลาให้ซีเนียร์ไปทำอย่างอื่นที่สำคัญกว่าได้นะ

[🆕 Jeans 🐰 @lovmimi112]

นายที่รับนี่มา วันเริ่มทำงานแกลาเงิน 3 อาทิตย์ไปยุโรป ไม่มีใครสอนงาน กลับมาถึงถามว่า ทำไมไม่มีผลงานไรเลย ละโดนให้ไม่ผ่านโปร ไม่ชดเชย เลยไปแรงงานเขตพื้นที่ สรุปได้ชดเชยมา 51,000

ทำให้รู้ตั้งแต่วันนั้นว่า คำว่าไม่ผ่านโปรฯ ไม่ชดเชย ไม่มีอยุ่จริงในกฎหมายแรงงาน

[♡ʙʟᴜᴇ ᴋɪᴅ🩵 @Bluekidjp]

จริงงมากก หลังจากจบการคุยทุก call เราจะส่งอีเมล์เลย In Thai : จากการที่ได้คุยกันทางโทรศัพท์….
Eng : As our conversation on the phone that… ทำติดให้เป็นนิสัยมันดีมากก บางเรื่องเราก็อาจจะเผลอเลอหรือลืมไปเหมือนกัน แต่พอดูในอีเมล์ อ้ออเลยยย

[i’m try to ปรุงจืด @startalmost30]

วันนี้โทรไปofferน้องแคนดิเดตคนนึง คนนี้ดูรู้ตั้งแต่ตอนสัมเลยว่าน้องน่าจะมีทรอม่าอะไรบางอย่าง เพราะเสียงสั่นมากตอนพูดถึงที่ทำงานปจบ แต่ทรงน้องดีมาก จบม.ดัง เกียรติ1 ก็ยังงงว่าทำไมอาการเป็นขนาดนี้ จนโทรไปofferแล้วถามว่าหนูเจอเรื่องไม่ดีมาใช่มั้ย มาอยู่กับพี่นะ น้องก็คือร้องไห้เลย บอกว่าที่หนูอยากออกเพราะหนูกลัวจะเสียตัวตนของตัวเองไปมากกว่านี้ ปกติหนูเป็นextrovertร่าเริงมาก แต่ตั้งแต่ย้ายมาทำที่นี่มันทำให้หนูไม่อยากตื่นมาทำงาน ไม่อยากคุยกับใคร ชั้นฟังแล้วก็แบบ😭😭😭😭

[⌯ᵔ⩊ᵔ⌯ಣxTT @404TTP]

บางครั้งความเหนื่อยของคนทำงาน ไม่ใช่งานที่กองอยู่ตรงหน้า
แต่คือการที่เราพยายามเต็มที่แล้ว
ทำทุกอย่างตามระเบียบ
ตอบทุกเรื่องที่มีคนถาม
แก้ทุกปัญหาที่มีคนร้อง
สุดท้ายไม่มีใครเห็นว่าเราทำอะไรไปบ้าง
แต่ทุกคนจะเห็นทันที ถ้าเราพลาดแค่ครั้งเดียว
เหนื่อยนะ
แต่พรุ่งนี้ก็ต้องมาทำงานต่ออยู่ดี 🥲

[Kuma Wind @kumawind]

มีอะไร document ให้หมดค่ะ อย่าเชื่อคำปากเปล่าไม่ว่าจะสั่งงาน ประชุมใดๆ ใช้ email ส่งงานเป็นหลักฐานให้เยอะเท่าที่จะทำได้ cc คนที่เกี่ยวข้องให้เป็นเรื่องปกติ

อาจจะดูเยอะสิ่งแต่นี่แหล่ะเซฟคนในที่ทำงานมานักต่อนักแล้ว มีหลักฐาน จะมาพูดอะไรลอยๆแล้วกลับคำบ่ได้

[🐈ติดเกาะ🗼 @meawmio]

ตัวอยู่ไทยแต่หางานที่ญี่ปุ่นอยู่ ได้ไปสัมงาน job fair ที่สิงคโปร บ.ที่ติดชื่อสัมตกหมด ก่อนกลับเลยเดินเล่น เจอบูธว่างเลยไปนั่งเม้ากะ HR เม้าไป ชั่วโมงครึ่ง เค้าบอกให้เข้าไปกรอก entry sheet สุดท้ายเค้าเรียกไปสัมที่โตเกียว ได้งานเฉย หลังจากเข้าไปเลยรู้ว่าบ.ปิดรับไปแล้ว ไม่ได้ตั้งใจจะรับคนเพิ่ม ไปร่วมงานเฉยๆ แต่คุยถูกคอจัดเลยลองเรียกมาสัม พอสัมก็โดนเส้นคนสัมเลยได้ แล้วไม่มีตำแหน่งให้ด้วยซ้ำ แต่หัวหน้าเปิดพิเศษให้555555

[โจวเคธี่ @yellowwnpinkk]

ละทริปอิตาลีล่าสุดได้ตั๋วไปกลับ 30,000 แบบงงๆ คือแพงกว่าตั๋วไปญี่ปุ่นนิดเดียวเองอ่ะคือช้อคมากก ละเที่ยวไป 7เมือง งบ65-70k งงว่าทำได้ไง สนับสนุนเก้บเงินละยุโรปปีละครั้งแบบเริสๆจิง โคดฟิน

[🏳️‍🌈 CHERSAN SRISATJANG ✈️ @RonallChersan]

🙏อยากกราบคนทำเว็บนี้มากๆ คุณ Pakorn Nathong

ทำเว็บรวบโปรไฟไหม้จากทัวร์หลายเจ้าในไทยไว้ที่เดียว มีฟิลเตอร์เลือกออกเดินทางภายในกี่วัน ส่วนลดจากราคาปกติกี่ % ช่วงราคา ระยะเวลาเดินทางประเทศ เมือง สายการบินฯลฯ

ขอบคุณจากใจจริง สุดยอดเลย 👍

ลิงก์ https://t.co/Q86IfTm8BH

[❥ จัสวันนาเองยูวววว ⁷⁹ @Justwanna_]

ทุกคนลองเช็คดู

ถ้าลายนิ้วมือโค้งรับกันแบบมือข้างขวาในรูป จะเหมาะเป็นนักธุรกิจ

ซ้าย = พนักงานออฟฟิศ

[Babymeltyx.(เรียกเม้ลได้น้า) @__meltx]

นักจิตวิทยากล่าวไว้ว่า วิธีที่ง่ายที่สุดในการทำลายคนคนหนึ่งคือ

“แค่ชี้ให้เห็นข้อบกพร่องเล็กๆน้อยๆ อย่างไม่หยุดหย่อนตั้งแต่เรื่องเล็กๆ ไปจนถึงทุกอย่างของชีวิตคนนั้น คือการทำลายคนให้ค่อยๆพังทลายจากภายในอย่างช้าๆ”

[風 ~ 🗝🗝 ver. 🫥。~ แค่พอถ่ายรูปได้ ~ 🫧🪩🏙️ @AkaneNaru_XP]

ครอบครัว 4 คนเคยไปพักที่เลิฟโฮเทลมาก่อน
คืนนั้นระหว่างทริป เงินในกระเป๋าหมดลง
หาโรงแรมปกติที่ไหนก็ไม่มีห้องว่าง
พ่อเลยก้มหัวที่เคาน์เตอร์
“ขอพักแบบครอบครัวได้ไหมครับ”
คนที่เคาน์เตอร์ชะงัก
“ทุกคนเลยเหรอคะ”
“รวมเด็กด้วย 4 คนครับ”
เงียบไปพักใหญ่
“…เชิญครับ”
เข้าไปในห้อง เตียงใหญ่จนเหลือเชื่อ
เพดานติดกระจกทั้งหมด
“ทำไมเพดานมีกระจกด้วย”
น้องชายชั้น ป.2 ถาม
“เป็นของตกแต่ง”
พ่อตอบทันที
“ทำไมเตียงมีแค่อันเดียว”
“โรงแรมแบบนี้แหละค่ะ”
แม่ก็ตอบทันที
ทั้งสองคนตาโลเลไปหมด
4 คน擠กันนอนบนเตียงรูปหัวใจ
แคบมาก แขนใครสักคนทับหน้าอีกคน
แต่… มันอบอุ่นมาก
เช้าวันต่อมา น้องชายพูดว่า
“โรงแรมนี้ อยากกลับมาพักอีกนะ”
พ่อกับแม่สบตากัน
“คิดดูก่อนนะ”
จากนั้น เรื่องนี้ไม่มีใครในครอบครัวพูดถึงอีกเลย…
15 ปีต่อมา ฉันถึงได้เล่าเรื่องนี้ให้ “น้องชาย” ฟังเป็นครั้งแรก
“คืนนั้นที่เราพัก โรงแรมนั้นเป็นเลิฟโฮเทลนะ”
น้องชายชะงัก
“ห๊ะ”
“ตอนนั้นเงินหมด ไม่มีที่อื่นให้พักแล้ว”
“ไม่รู้เรื่องเลย…”
“พ่อกับแม่พยายามปกปิดสุดชีวิตเลยนะ”
“กระจกเพดาน ไม่ใช่ของตกแต่งสินะ”
“ตกแต่งอะไรกัน ของตกแต่งแบบนั้นไม่มีทาง”
น้องชายหัวเราะอยู่นาน
แล้วถามว่า
“ทำไมถึงไม่เคยบอก”
“บอกไม่ได้ไง”
“แล้วทำไมวันนี้ถึงบอก”
“เพราะเธอมีลูกแล้ว”
“เกี่ยวอะไร”
“เกี่ยวสิ”
ฉันคิดสักพักแล้วตอบ
“ถึงเงินไม่พอ ต้องพักแต่เลิฟโฮเทล
แต่ลูก ๆ กลับมีความสุขมากขนาดนั้น”
น้องชายเงียบไป
“จากนี้เธอคงเจอเรื่องเงิน ๆ ทอง ๆ ให้กังวลเยอะเลย”
“อืม…”
“แต่ฉันอยากบอกว่า… ไม่เป็นไรหรอก”
“คืนนั้นเราไม่รู้เรื่องอะไรเลย แต่กลับสนุกที่สุดในโลกเลยใช่ไหม”
น้องชายพยักหน้า
“พ่อกับแม่รู้ไหมว่าเรารู้ความจริงแล้ว”
“ยังไม่รู้”
“ไม่บอกเลยเหรอ”
ฉันเงียบไปสักพัก
“คิดว่าจะชวนทั้งครอบครัวไปคุยกันสักครั้ง
… แล้วพักที่เลิฟโฮเทลเดิมอีกที”
น้องชายหัวเราะทั้งน้ำตา
คืนที่พ่อแม่พยายามปกปิดมากที่สุด
กลับกลายเป็นความทรงจำที่ดีที่สุดของเรา ๆ ❤️

[ฐิติยอร์ค @titiyorkk]

หนูๆจบใหม่ ไม่จำเป็นต้องร้องทุกคนเด้อ พี่ทำมาหลายปี ไม่เคยร้องในออฟฟิศเลยสักแอะ น้ำตาซึมยังไม่มีเลย พวกหนูต้องรู้จักการจัดการอารมณ์ของตัวเองให้ดี รักตัวเองให้มากๆ เข้มเข็งเข้าไว้นะ ในออฟฟิศไม่มีที่ให้คนอ่อนแอ ส่วนถ้ากลับบ้านมาแล้ว อยากจะร้องสามวันแปดวันก็ตามสะดวกเลย มันคือที่ของเรา

[บันทึกการฟัง📝👻 @Orbitofmystery]

“ร้องไห้ในห้องน้ำออฟฟิศคือรสชาติชีวิตที่ต้องเจอ”

[ม้อบบี้ @btkp_x]

มีโอกาสเลือกบอมหาชนได้ให้เลือกมหาชนก่อน เลือกบริษัทที่มีชื่อเสียงก่อน ได้ทั้งสวัสดิการดี เงินดี ออกไปหางานใหม่โปรโฟล์ดีอีก ส่วนตัวสัมภาษณ์ที่ใหม่ผ่านหลายๆที่หลังจากมีชื่อบริษัทมหาชนอยู่ในพอร์ต

เคยทำทั้งบอเล็ก - กลาง -ใหญ่
บอเล็กที่เจอมาคือ “สวัสดิการประกันสังคม” (บริษัทต้องมีอยู่แล้วไม่งั้นผิดกฏหมาย)

อีกอันนึงคือดูพวกทุนจดทะเบียนพวกดาต้าการเงินของบริษัทก่อน หาในกูเกิ้ลได้เลย ตอนทำงานที่ที่2เคยไม่ดูเพราะไม่รู้ แล้วเข้าไปทำสรุปบริษัทเป็นหนี้เยอะมาก ขาดสภาพคล่อง จ่ายเงินเดือนช้า แบ่งจ่าย3งวด/เดือน งวดละสองพัน ห้าพัน บางคนได้เงินเดือนไม่ครบ🥹

[i’m try to ปรุงจืด @startalmost30]

งานแรกสำคัญมากก ถ้าเลือกได้อยากให้เริ่มจากองค์กรใหญ่ที่มีมาตรฐานที่ดีก่อน เพราะจะได้เรียนรู้เฟรมเวิร์ค วิธีคิด และมาตรฐานการทำงานที่ชัดเจน พอมีพื้นฐานแล้ว ไม่ว่าจะย้ายไปบริษัทเล็กหรือสตาร์ตอัปก็เอาไปต่อยอดได้ ช่วยวางระบบให้ทีม ทำงานได้เป็นสัดส่วน และเติบโตได้เร็วขึ้นด้วยนะ💡💛

[ꪔ̤̫ sn k ♡ˎˊ˗ 🇦🇷 @sqhsn]

จากที่ทำ internship program มา มีแต่ mentor ชมเด็กว่าเก่งมาก แล้วก็แฮปปี้มากอะ เพราะมาแล้วทำงานด้วยกันได้ คุยกันรู้เรื่อง สกิลทุกอย่างมีครบ ใช้โปรแกรมเก่งแบบโคตรเก่ง ภาษาก็ได้อีก แบบพร้อมทำงาน แล้วลอจิคคือดี ความคิดก็ค่อนข้างกว้าง คือกล้าคิด กล้าทำ แข่งขัน ชาเล้น น้องทำได้หมด ชมทุกปี ทุกทีม

แล้วก็หลายทีมที่ mentor ต่อชวนน้องทำ temp จนมีตำแหน่งว่างได้เป็น permanant อะ เพราะเก่งจนเสียดาย เข้ากับทีมได้ คุยภาษาเดียวกัน /อีโก้สูง ทนงตัว เอิด ไม่เคยได้ยินเลย ไม่รู้ว่าเจอแบบไหนหรือสภาพแวดล้อมแบบไหน แต่เด็กมอดังๆ คือเก่งสมกับที่มันเรียนกันจริงๆ อึ้งมาก

[summer @ppsunflower_k]

เห็นคนหาไม่เจอกันเยอะมาก ซึ่งไม่แปลกค่ะ 55555 ขอแอบแนะนำในฐานะคนทำงานที่นี่ ตรงนี้ชื่อสวนดุสิตอรุณนะคะ เป็น roofparkที่เชื่อมทุก use ของโครงการ Dusit Central Park เลย แต่หลักๆถ้ามาจากห้าง ออกชั้น 4 ตรง Molly tea จะมาเจอมุมนี้เลยค่ะ mrtสีลมทางออก2 btsศาลาแดงทางออก5ค่ะ

[honghong 🐶 @pugpuggg]

ทำงานกดดันเกินไปก็รับมือไม่ไหว ทำงานสบายเกินก็กลัวจะไม่ก้าวหน้า ว่างงานก็คิดมาก มีงานก็ขี้เกียจตื่น เป๋นหยังน้อ