Orman depolarında verimliliği sağlamak, milli serveti korumak ve odun hammaddesinde değer kaybını önlemek doğrudan #OrmanEndüstriMühendisi’nin uzmanlık alanıdır!
2026 KPSS puanlarıyla OGM’ye hakkaniyetli bir alım yapılmasını bekliyoruz. 🪵💪
#OEMeKADRO@OGMgovtr
Hiçbir şey için, "Ben, yarın bunu kesin yapacağım." deme. Ancak, "Allah'ın dilemesiyle yapacağım." de.
(Kehf, 18/23-24)
Âlemlerin Rabb'i Allah dilemedikçe siz dileyemezsiniz.
(Tekvir, 81/29)
Bir gün daha biterken gözümüz kulağımız gelecek güzel haberlerde.
Orman Endüstri Mühendisleri olarak verilen emeklerin karşılık bulduğu, liyakatin ve adil kontenjanların konuşulduğu bir atama tablosu bekliyoruz. Umudumuz da mücadelemiz de diri! 🌲🌙
#OEMeKADRO@HTurkyilmazOMO
Öyle bi zaman ki sadece ekran süreni azaltıp kendi işine bakman bile büyük bi tedavi. Boşuna değil malayani işi bırakana islamın güzelliğinin yapışması.
Bak, olaya bir de şuradan bakalım: Sen şimdi 'Yılın bitmesine 3 ay kaldı, hiçbir şey istediğim gibi olmadı' diyerek IMDB’de kendi hayatına 3.2 puan çakıyorsun ama senaryoyu yazanla başrolde ite kaka oynayan aynı kişi olunca tarafsız jüri olunmuyor ki.
Zihnimiz müthiş bir dolandırıcı. Ocak ayında kafanda öyle bir Ideal 2026 fragmanı kurguluyorsun ki sanırsın Hollywood bütçeli başyapıt. Her karar nokta atışı, kariyer zirvede, ilişkiler tıkırında, zamanlama desen İsveç saati... Sonra gerçek hayat elinde kamerayla gelip o fragmanı kenara fırlatıyor, sana düşük bütçeli, absürt bir Bağımsız Film izletmeye başlıyor. Sen de salonda tek başına oturup 'Ama abi ben fragmanda bu saçma sahneyi satın almamıştım' diye perdeye patlamış mısır fırlatıyorsun.
İşin gırgırı bir yana, hayatta istediğin bazı şeylerin gerçekleşmemesi kayıp falan değil. Resmen verilmiş sadakan varmış dedirten ucuz atlatılmış felakettir. O an tıkanan bir iş, biten bir ilişki ya da kaçan bir fırsat insana haksızlık gibi gelir. Yine mi gol değil diye dizlerini döversin. Ama araya biraz zaman girince bir bakarsın ki hayat seni çaktırmadan devasa bir dramdan, omzuna binecek koca bir yükten teğet geçerek korumuş. Meğer o kapı sana garezinden değil, içeride yangın var diye kapanmış.
Bir de insan her istediğini tereyağından kıl çeker gibi elde edince dönüp kendi içine bakmaz ki. Başarı adamı sadece yürütür, hatta biraz da kibirli yapar ama işlerin sarpa sarması insanı fena çakıllatır, durdurup düşündürür. Ruhumuzu ve ufkumuzu genişleten şeyler tam olarak o 'Ulan ben nerede patladım?' dediğimiz arıza anlarıdır. Yoksa her şey tıkırında gitseydi, muhtemelen etrafa sürekli kişisel gelişim zırvaları savuran, çekilmez ve aşırı yüzeysel tiplere dönüşürdük.
Yani 31 Aralık gecesi saat 23:59'dan 00:00'a geçince evren sana fabrika ayarları reset'i atmıyor, alt tarafı duvardaki kağıt değişiyor. Önümüzdeki 3 ay mucizevi bir şekilde dünyayı kurtarmak için kısa olabilir ama bir kahve koyup 'Ulan iyi ki de o iş o zaman olmamış ha, verilmiş sadakam varmış' diyecek olgunluğa veya pişkinliğe gelmek için epey uzun bir zaman.
Bırak vitesi biraz boşluğuna alalım, filmin ortasında jenerik yazısı çıkarmaya kalkışmayalım.