Kesinlikle birini paylaşıp şahısperestlik yapma değil amacım ama ben biraz insanları yüzlerinden tanırım zannederim fakat bu mübarek zatta buna gerek yok hayırlı bir insan olduğu, letafeti yüzüne yansımış. Rahmetli dedem de böyleydi yüzleri zaten birbirini hatırlatıyor, ikisinden de nur akıyor. Dedemi bilirim insaflı, tam bir abid (teheccüd kaçırmaz), insanların kalplerinin kendisine aktığı ve helal kazanma noktasında gençken dahi aşırı titiz gariban bir matbaciydi. İsmi de rüyada konulmuş Abdulkadir Geylani idi. Osman Nuri Efendi dedemi hatırlattı bana. Allah'ım Müslümanlık nuru ne güzel.
''Efendimiz'' kelimesinin bir büyüsü var. Diğer ifadeler böyle tesirli değil. Hz. Peygamber ifadesinde bir resmilik var, Peygamber Efendimiz de ise sanki peygamber olduğunu söylemeyeceksen başka birisi anlaşılacak gibi. Ama Efendimiz dediğinde bu yürek tek bir kişiye biat eder, bu gönül yalnızca tek bir kişiye itaat eder diyorsun sanki. Biri tekellüfsüz bir surette 'Efendimiz' dediğinde ona karşı gönlüm yumuşuyor. Öyle bir haleti ruhaniyeki birazdan Efendi'ye boyun eğen o müminle omuz omuza çarpışıp onun için canımı feda edebilirim. Bunların hepsini tek bir kelime sağlıyor.
Bu derviş amca Bursa'da manevi âlemin bekçisi gibi. Geçen gittiğimizde de Üftâde Hz. makâmında görmüş duasını almıştık.
Sanki başka bir âlemin adamı...🥀
Şeyh Mevlûd es-Serîrî’nin; İmâm, Huccetu’l-İslâm el-Gazâlî’nin el-Mustasfâ’sı üzerine şerhi yayınlanmış.
Hocanın bir de İmam Cüveynî’nin el-Burhân’ı üzerine henüz yayınlamadığı bir şerhi varmış.