HAARP MI YAĞMURU YAĞDIRIYOR, SİSTEMLER Mİ DÜNYAYI YÖNETİYOR? ALLAH’IN KUDRETİNİ NE ZAMAN UNUTTUNUZ?
Bu kadar zulmün, bu kadar haksızlığın, bu kadar kirlenmişliğin ortasında insanın insan olma vasfını kaybetmeye başladığı bir dünyada yaşıyoruz. Merhamet tükeniyor, vicdan susuyor, mazlumun ahı dünyanın dört bir yanından yükseliyor. İnsan insanı öldürüyor, doğayı tüketiyor, hakkı çiğniyor, sonra da hiçbir şey olmamış gibi hayatına devam ediyor. Dünya her yerinden alarm verirken bizim silkelenip kendimize gelmemiz gerekmiyor mu?
Ama hayır! Birileri çıkmış HAARP diyor, birileri meseleyi siyasete bağlıyor. Bakın size neler yapıyorlar, nasıl cezalandırıyorlar bak seçiminin bedelini alıyorsun diyor. İyi de kardeşim, senin dünyan yalnızca kendi ülkenden mi ibaret? Avrupa’yı, Asya’yı, Afrika’yı görmüyor musun? Dünyanın dört bir yanında yaşananları neden yalnızca kendi siyasi hesabınla açıklamaya çalışıyorsun?
Bir de öyle bir anlatıyorsunuz ki sanki insanın kurduğu bir sistem bütün kâinatın düzenini eline almış! Yağmuru o yağdırıyor, bulutları o yönetiyor, fırtınayı o çıkarıyor, dünyanın dengesini o değiştiriyor!
Siz neyin kudretini neyin önüne koyduğunuzun farkında mısınız?
Allah’ın yarattığı bu muazzam düzeni, insanın yaptığı bir makinenin iradesine mi teslim ettiniz? Yaradan’ı unutup yaratılanın gücünden mi medet umar, ondan mı korkar olduk?
Rabbimiz Rûm Suresi 41. ayette buyuruyor:
“İnsanların kendi elleriyle yaptıkları yüzünden karada ve denizde bozulma ortaya çıktı. Allah, yaptıklarının bir kısmını onlara tattırıyor ki dönsünler.”
Dönsünler diyor! Bir düşünün, dönsünler!
İnsan zulmünden dönsün, haksızlığından dönsün, kibrinden dönsün, merhametsizliğinden dönsün!
Peki biz ne yapıyoruz? Dönüp kendimize bakacağımıza her şeyi birilerinin kurduğu sisteme bağlıyoruz.
Belki de dünyanın asıl felaketi toprağın sular altında kalması değil, insanlığın vicdanının çoktan boğulmuş olmasıdır.
İsrâ Suresi 59. ayette Rabbimiz ayetlerin uyarı olduğunu bildiriyor. Ama biz uyarıyı konuşmuyoruz. İbret almıyoruz. Allah bizi kendisine dönmeye çağırıyor olabilir diyemiyoruz!
Deccal’i öyle büyüttünüz, sistemleri öyle yücelttiniz ki neredeyse Allah’ın kudretini konuşmaya yer kalmadı. İnsanları Allah’a sığınmaya değil, insanların kurduğu düzenlerden korkmaya çağırıyorsunuz.
Deccal’in fitnesinden korkarken asıl fitnenin, insanı Allah’ın kudretinden şüpheye düşürecek kadar yaratılanı büyütmek olabileceğini hiç düşündünüz mü?
Allah’ı unuttuk! Adaletini unuttuk, ayetlerini unuttuk, bize emanet edilen dünyayı unuttuk. Şimdi dünyanın dört bir yanından yükselen feryadı bile siyasi hesapların arasına sıkıştırıyoruz.
Oysa Kur’an’ın asırlardır yaptığı çağrı ortada Görün, düşünün, ibret alın ve dönün!
Benim söylemek istediğim tam olarak bu Dünyanın düzeninin neden sarsıldığını konuşurken insanlığın neden bu kadar çürüdüğünü de konuşun! Her şeyi yöneten bir sistem ararken Allah’ın kudretini unutmayın!
Çünkü insanın kurduğu her düzenin bir sonu, her gücün bir sınırı vardır.
O, bir şeyi dilediği zaman O’nun emri, o şeye ancak ‘Ol!’ demesidir. O da hemen oluverir.” (Yâsîn, 82)
İşte benim inandığım kudret budur.
Kün fe yekûn!
Abdülkâdir Geylânî Hazretleri’nin Münacatı
"Allah’ım! Bize; gerek sana karşı, gerekse kullarının seçkinlerine karşı güzel bir edeple davranmayı nasip eyle. Sebeplere dayanıp güvenme imtihanına bizi müptela kılma. Tevhidimiz ve Sana olan tevekkülümüz üzere ayaklarımızı sabit eyle. Bizi Kendinle ve ihtiyaçlarımızı yalnız Sana arz etmekle başkalarından müstağni (bağımsız) kıl. Bizi kendi sözlerimiz ve amellerimizle imtihan etme; onlar sebebiyle bizi cezalandırma. Bize lütfunla, kereminle ve bağışlamanla muamele et.
Allah’ım! Ey Bütün varlıkları yaratan, ey sebeplerin müsebbibi! Bizi varlıkları ve sebepleri Sana ortak koşma bağından kurtar. Beni de dua isteyeni de Senden başkasına muhtaç etme! Yalnız sana muhtaç olalım, Seninle zenginleşelim, yalnız Seni zikredelim ve yalnız Senden isteyelim.
Allah’ım! Bizi gaflet uykusundan uyandır. Bizi yalnız Kendinle meşgul et ki nefislerimiz ıslah olabilsin. Ömrümüzün kalan kısmını Senin yolundaki meşguliyetlerle geçirmeyi nasip eyle. Bizi helak olmaktan kurtar; Senden yalnız yakınlığını dileriz. Dünyada kalplerimizle, ahirette gözlerimizle yalnız Sana nazar etmeyi niyaz ederiz.
Allah’ım! Bizi Senin için, Sende ve Seninle eyle. Bizi Sana hizmetle bahtiyar kıl. Almamız da vermemiz de yalnız Senin için olsun. İçimizi Senden başkasının sevgisine mekân olmaktan temizle. Zahirimizi Sana günah işlemekten, batınımızı ise gizli şirkten koru. Bizi nefislerimizin elinden al, kurtar ve Sana ulaştır.
Bütün fiil ve hareketlerimiz yalnız senin için olsun; yalnız Sana güvenelim, yalnız Sana dayanalım. Kalplerimize ve özlerimize Sana yakınlığın zevkini tattır. Gökle yer arasını ayırdığın gibi günahlarla bizim aramızı da öylece ayır; bizi kulluga ve tahtina yakın kıl.
Ey bir olan Yaratan! Bizi Seni tevhid edenlerden eyle. Kalplerimizi temizle, işlerimizi kolaylaştır. Bizim bütün kederlerimizi tek bir keder yap; o da Sana yakın olmak olsun! Dünyada da ahirette de Sana yakın olma düşüncesinden başka bir tasamız bulunmasın. Amin."
✍️Mecmûatu'l-Ahzâb (Gümüşhânevî): Ziyaeddin Gümüşhânevî Hazretleri tarafından derlenen, büyük velilerin evrad, ahzab ve dualarını içeren 3 ciltlik temel dua ansiklopedisinin Abdülkâdir Geylânî kısmında yer almaktadır.
Ruhuna Allah rizasi icin Fatiha 🌹
Your mind is the battlefield.
When anxiety strikes, look Front—he is there.
When guilt paralyzes, look Behind—he is there.
When superiority creeps in, look Right—he is there.
When appetite pulls, look Left—he is there
Recognize the vector, collapse the horizontal plane, and drop into sujood. That is where he can never reach you.
في الاجتماع المغلق.....الملك عبدالله يقول لـ ترامب، "مشكلتنا اسرائيل وليست ايران....وهناك انفجار اقليمي قادم اذا لم تتوقف اسرائيل" والصحافة الاسرائيلية تتداول التقارير بحذر وتتحدث عن قيام السعودية وتركيا بضرب المشروع الاسرائيلي الاقتصادي بينما ترامب يطلب بتفعيله!
انظر...
خلال الاجتماع المغلق الذي جمع ترامب بقادة المنطقة في نيويورك، والذي استمر بحسب ما تسرب قرابة 90 دقيقة... دار حديث مهم جدا عن شكل الشرق الأوسط القادم.
لكن أخطر ما خرج من الاجتماع بالنسبة لي.. كان حديثه عن الممرات التي ستربط الخليج وأوروبا ومن سيكون في قلبها... ومن سيتم تجاوزه.
ترامب أعاد التأكيد على دعمه لمشروع ممر الهند–الشرق الأوسط–أوروبا IMEC...لكنه فعل شيئا لافتا جدا...لم يذكر إسرائيل بالاسم.
وهنا يجب أن نتوقف قليلا...لأن التصميم الأصلي لهذا الممر يقوم أساسا على وصول البضائع من الهند إلى الخليج... ثم عبورها برًا عبر المنطقة حتى ميناء حيفا الإسرائيلي... ومن هناك إلى أوروبا.
أي أن إسرائيل كانت جزءا أساسيا من الخريطة.
لكن بينما كان ترامب يعيد الحديث عن المشروع...كانت هناك قصة أخرى تتحرك في الخلفية.
بحسب ما نشرته وسائل إعلام إسرائيلية... السعودية وتركيا تعملان على انشاء مسار بديل يمر عبر سوريا ولبنان وصولا إلى المتوسط... بدل المرور عبر إسرائيل.
وهنا يا صديقي تبدأ القصة الحقيقية...لأن المسألة لم تعد مجرد خلاف حول خط سكة حديد أو ميناء.
إذا نجح هذا التصور...فأنت تتحدث عن ممر يبدأ من الخليج...يمر بالسعودية...ثم باتجاه سوريا وتركيا أو الموانئ السورية واللبنانية...ثم إلى أوروبا...بينما تبقى إسرائيل خارج الطريق.
والأغرب...أن ترامب خلال الاجتماع لم يتحدث أيضا عن اتفاقات أبراهام بالشكل الذي كانت واشنطن تتحدث به سابقًا.
أي أن الرجل تحدث عن الممر...لكنه تجنب فتح عقدة إسرائيل أمام قادة المنطقة.
لماذا؟! لأن المشكلة أصبحت واضحة أمام الجميع.
وهنا ندخل إلى ما قاله الملك عبدالله الثاني...فبحسب ما تسرب عن النقاشات، فقد قال الملك ان مشكلة إيران، على خطورتها، يمكن إدارتها واحتواؤها سياسيا...لكن المشكلة التي يمكن أن تفجّر المنطقة كلها اليوم تأتي من مكان آخر: إسرائيل.
وهذه نقطة شديدة الأهمية...فالملك حذر من التصعيد في غزة والضفة الغربية...وأكد أن سياسة الحكومة الإسرائيلية تسير بعكس توجه ترامب نفسه الرافض لضم الضفة.
ثم انتقل إلى سوريا...وقال إن الاعتداءات والتوغلات الإسرائيلية في الجنوب السوري لم تعد قضية سورية فقط...بل أصبحت تهديدا مباشرا للأمن الأردني.
وهنا تصبح الصورة غريبة جدا...أمريكا كما يظهر تريد بناء شرق أوسط جديد...تريد ممرات تجارية...تريد استقرارًا...تريد إعادة بناء سوريا...وتريد احتواء إيران ومنع توسع الحرب.
لكن إسرائيل في المقابل...تتوغل في سوريا...تصعّد في الضفة...تواصل الحرب في غزة...وتفتح أزمات مع دول المنطقة.
بمعنى آخر...إسرائيل نفسها بدأت تتحرك بعكس الأهداف التي تحاول واشنطن بناءها في المنطقة وهذا ما قاله الملك حرفيا.
وهنا أفهم لماذا كان تحذير الملك مهمًا جدا...لأن رسالته لترامب، بالمعنى السياسي، كانت واضحة:
مشكلة إيران يمكن التعامل معها...لكن إذا استمرت إسرائيل في غزة والضفة وسوريا بهذه الطريقة...فأنت لا تتحدث عن مشكلة يمكن إدارتها...بل عن انفجار إقليمي كامل......
وهذه اللهجة تؤكد ان الموقف العربي بات اقوى واكثر صراحة و وضوحا في ظل تنامي النفوذ التركي وتحالف مكة..وباتت اسرائيل يُنظر لها رسميا على انها خطر حقيقي يهدد المنطقة كلّها وليس غزة او الضفة...وان القوى الاقليمية باتت تتحرك والاحتلال خارج حساباتها تماما وامريكا تتماهى مع ذلك لدرجة ان ترامب يتجنب حتى ذكر اسم الاحتلال او التطبيع معه!
وهذه مرحلة مهمة ويجب ان تؤخذ بحجمها الحقيقي!
Allah'ı zikretmeyi bırakmayanı, Allah da yardımsız / desteksiz / sahipsiz / yalnız / kimsesiz bırakmaz..
İbn Kayyim el-Cevziyye:
"Eğer zikrin sadece tek bir fazileti olsaydı, o da Allah-u Teâlâ'nın 'Beni anın ki ben de sizi anayım' buyruğu olurdu. Rabb'inin kendisini andığı bir kulu, hiçbir darlık ve çaresizlik yalnız bırakamaz."
Hasan-ı Basri:
"Siz Allah’ı anmaktan ve O’na yönelmekten usanmadıkça, Allah da size lütfetmekten ve sizi muhafaza etmekten vazgeçmez. Kalbinizi zikirle diri tutun ki sahipsiz kalmayasınız."
İmam Gazali:
"Kalp Allah’ın zikriyle diri kaldığı sürece yalnız sayılmaz. Kul Rabbini her hatırında tuttuğunda, Rabbi de o kulu her türlü korku ve çaresizlik anında muhafaza eder."
Abdülkadir Geylani:
"Allah’ı diliyle ve kalbiyle anmayı bırakmayan kimse, her iki cihanda da O’nun hususi muhafazası altındadır. Rabbinin kapısını terk etmeyenin kapısı yüzüne kapanmaz."
Mevlana Celaleddin-i Rumi:
"Sen O’nun adını dilinden ve gönlünden düşürmezsen, O da seni hiç bırakmaz. Zikir kulun Hakk’ın kapısını çalmasıdır; o kapıyı sürekli çalan eninde sonunda içeri alınır."
İmam Rabbani:
"Zikir kalbin gıdası ve ruhun şifasıdır. Allah’ı anmaya devam eden kimse, mahlukatın merhametine muhtaç olmaz; zira Yaratıcı, Kendisini zikreden kulunu başıboş bırakmaz."
Yahya bin Muaz:
"Allah’ı seven O’nu anmaktan bıkmaz. O’nu anmayı bırakmayana ise Allah katından bir rahmet kapısı daima açık kalır."
🌻Salavât-ı Şerîfe-i Bedeviyye
Seyyid Ahmed el-Bedevî Hazretleri’nin tertip ettiği ve "Salavât-ı Şerîfe-i Bedeviyye" (veya Salavât-ı Kebîr / Ahmediyye) olarak bilinen büyük salavatır.
Allâhumme salli ve sellim ve bârik 'alâ seyyidinâ ve mevlânâ Muhemmedin şecerati’l-asli’n-nûrâniyyeh, ve lem'ati’l-kabdatir-rahmâniyyeh, ve afdali’l-halîkati’l-insâniyyeh, ve eşrafi’s-suveri’l-cismâniyyeh, ve ma'dini’l-esrâri’r-rabbâniyyeh, ve hazâini’l-'ulûmi’l-istifâiyyeh, sâhibi’l-kabdati’l-asliyyeh, ve’l-behceti’s-seniyyeh, ve’r-rutbeti’l-'aliyyeh, meni’nderaceti’n-nebiyyûne tahte livâihî fe-hum minhu ve ileyh, ve salli ve sellim ve bârik 'aleyhi ve 'alâ âlihî ve sahbihî 'adede mâ halakte ve razakte ve emette ve ahyeyte ilâ yevmi teb'asu men efneyt, ve sellim teslîmen kesîran ve’l-hamdu lillâhi rabbi’l-'âlemîn."
Türkçe Anlamı
Allah'ım! Nûranî aslın/kökün ağacı, Rahmânî kabzanın (kudret/rahmet tecellisi parıltısının) ışıltısı, insanî yaratılışın en faziletlisi, cismanî sûretlerin en şereflisi, rabbanî sırların madeni/kaynağı ve süzülmüş/seçilmiş ilimlerin hazinesi; aslî kabzanın, yüce güzelliğin ve yüksek rütbenin sahibi olan Efendimiz ve Mevlamız Muhammed’e salât eyle, selâm eyle ve onu mübarek kıl! O ki, bütün peygamberler onun sancağı altında toplanmıştır; hepsi ondandır ve ona yönelmektedir.
Allah'ım! Yarattığın, rızıklandırdığın, öldürdüğün ve dirilttiğin şeyler sayısınca; helak ettiğin/yok ettiğin kimseleri tekrar dirilteceğin güne kadar Ona, âline ve ashâbına salât eyle, selâm eyle ve onları mübarek kıl. Ve Ona çokça selâm eyle. Hamd, âlemlerin Rabbi olan Allah’a mahsustur."
✍️Gümüşhaneli Ahmed Ziyaüddin Efendi – Mecmûatü’l-Ahzâb
✍️Yusuf b. İsmail en-Nebhanî – Efdalü’s-Salavât 'alâ Seyyidi’s-Sâdât
✍️Yusuf b. İsmail en-Nebhanî – Câmiu’s-Salavât
✍️Ahmet Ziyaüddin Gümüşhanevî / M. Esad Coşan Derlemeleri
İSRAİL'İN AKIL HOCASINDAN ŞOK SÖZLER!
📍Ulusal Güvenlik Konseyi ve Başbakanlık Danışmanı Prof. Dr. Dan Shiftan:
▪️Mustafa Kemal, Türklerin yüzde 30-40'ını medenîleştirdi. Ona 50 yıl daha verilseydi kalanını da medenîleştirirdi.
▪️Belki de eski güzel günlere dönme umudu hâlâ var. Bunun için Türkiye'de bir şeyler olması gerekiyor; Erdoğan, Fidan ve Türk orta sınıfının konumlarını kaybetmesi yetmez.
▪️Bizim için önemli soru şudur: Mustafa Kemal geri dönecek mi? Türk toplumunda neler olacak?
▪️Ben Türkiye'nin, Türklerin yüzde 30'unun başardığı şeyi yüzde 30'luk bir kesimin daha başarabileceğini görmek için can atıyor, bekliyor ve umuyorum.
YUNANİSTAN TÜRKLERE KARŞI HİÇBİR ŞEY YAPAMAZ AMA NE YAPALIM, ELİMİZDE BU VAR
↘️
https://t.co/w9qqonMOZ4
Biz siyonizmin yayılmacı emellerine dikkat çekerken bunu kendimiz için değil; hangi inanca mensup olursa olsun bölgedeki tüm halklar adına, insanlık cephesi adına yapıyoruz.
Müslümanlar olarak başkalarına umut bağlamakla hiçbir yere varamayız.
Biz güçlü olmak, hak ve hukukumuzu birlikte savunmak, bölgemizde barışı ve güvenliği birlikte inşa etmek mecburiyetindeyiz.
Bunun için “ittifakta hayır vardır” diyor; kendi içimizde ve İslam dünyasında ittifakları büyütmeye, ihtilafları azaltmaya çalışıyoruz.
Asırlar boyunca tarihe yön, cihana nizam vermiş ümmet-i Muhammed’in, bir duvarın tuğlaları gibi birbirine yeniden kenetlenmesini arzu ediyoruz.
Müslümanlar olarak birbirimize inanarak, birbirimize dayanarak, omuz omuza, yürek yüreğe vererek istikbale hep beraber yürüyelim istiyoruz.
Bütün çabamız, ittifak ve ittihadın sağlanması içindir.
Bütün gayretimiz, coğrafyamızda huzur ve güven ikliminin inşası içindir.
İnşallah gücümüzün yettiği kadar vahdet için, uhuvvetin tesisi için, İslam âleminin birlik ve bütünlük içinde hareket etmesi için elimizle birlikte tüm gövdemizi taşın altına koymaya devam edeceğiz.
24 Ağustos 2026'ya BİR gün kaldı.
MEDİNE...
Gece.
Şehir sessiz.
Ama bir evde Hz. Muhammed ﷺ Kur'an okuyor.
Önce Hz. İbrahim'in duasının geçtiği ayete geliyor:
“Rabbim! Şüphesiz onlar insanlardan birçoğunu saptırdılar. Artık kim bana uyarsa o bendendir...”
Okuyor...
Devam ediyor.
Sonra Hz. İsa'nın ümmeti hakkındaki sözlerinin geçtiği ayete geliyor:
“Eğer onlara azap edersen şüphesiz onlar senin kullarındır. Eğer onları bağışlarsan şüphesiz sen mutlak güç sahibisin, hüküm ve hikmet sahibisin.”
Ve burada duruyor.
Ellerini kaldırıyor.
Ağlamaya başlıyor.
Peki neden?
Taif mi?
Hayır.
Uhud'da kırılan dişi mi?
Hayır.
Mekke'de gördüğü zulüm mü?
Hayır.
Kaybettiği evlatları mı?
O da değil.
Dudaklarından iki kelime çıkıyor:
“ALLAH'IM... ÜMMETİM... ÜMMETİM...”
Cebrâil geliyor.
Allah elbette Habibinin neden ağladığını biliyor.
Ama Cebrâil'e:
“Muhammed'e git ve onu ağlatan şeyin ne olduğunu sor.”
buyuruyor.
Cebrâil soruyor.
Cevap değişmiyor:
Ümmeti...
Sonra Rabbinden bir müjde geliyor:
“Ey Muhammed! Ümmetin konusunda seni razı edeceğiz ve seni üzmeyeceğiz.”
Bakın...
Ben bu hadisenin hep başka bir yerinde takılıp kalıyorum.
O gece Peygamber Efendimiz ﷺ kimin için ağlıyordu?
Hz. Ebubekir için mi?
Evet.
Hz. Ömer için mi?
Evet.
Hz. Ali için mi?
Evet.
Bilâl için mi?
Evet.
Ama sadece onlar için değil.
Henüz doğmamış insanlar da vardı o gözyaşının içinde.
Yüz yıl sonra gelecekler...
Beş yüz yıl sonra gelecekler...
Bin yıl sonra gelecekler...
Ve yaklaşık bin dört yüz yıl sonra gelecekler.
Yani...
BİZ.
Sen daha dünyada yokken...
Baban yokken...
Deden yokken...
Belki dedenin dedesi bile yokken...
Medine'de bir gece bir Peygamber senin için ellerini kaldırmış:
“Ümmetim...”
diye ağlıyordu.
Şimdi ben sana desem ki:
Dünyaya gelmeden yaklaşık 1400 yıl önce seni seven bir insan vardı...
İnanır mısın?
İnan.
Çünkü vardı.
Hz. Muhammed ﷺ.
Ama daha yeni başlıyoruz.
Çünkü bu sevgi bir gecelik değildi.
Bir dua hiç değildi.
Kur'an zaten bize Peygamber Efendimizin ümmetine nasıl baktığını açık açık söylüyor.
Tevbe Suresi 128. ayet...
“Size kendi içinizden öyle bir Peygamber gelmiştir ki, sizin sıkıntıya uğramanız ona ağır gelir. O size çok düşkündür. Müminlere karşı çok şefkatli, çok merhametlidir.”
Şu cümlenin ağırlığına bakın:
“Sizin sıkıntıya uğramanız ona ağır gelir.”
Allah söylüyor bunu.
Senin acın...
Ona ağır geliyor.
Senin kaybolman...
Onu endişelendiriyor.
Senin cehenneme doğru yürümen...
Onun canını yakıyor.
Zaten başka türlü olsaydı Taif'i açıklayamazdık.
---
620 — TAİF...
Hz. Hatice vefat etmiş.
Ebû Talib vefat etmiş.
Mekke'deki baskı iyice artmış.
Peygamber Efendimiz ﷺ Taif'e gidiyor.
Belki bir kapı açılır.
Belki biri dinler.
Belki bir kişi...
Sadece bir kişi iman eder.
Ama dinlemiyorlar.
Alay ediyorlar.
Hakaret ediyorlar.
Sonra şehrin ayak takımını peşine takıyorlar.
Taşlıyorlar.
Ayaklarından kan akıyor.
Zeyd b. Hârise onu korumaya çalışıyor.
Sonunda bir bağa sığınıyor.
Ve biraz sonra Cebrâil geliyor.
Yanında dağlar meleği.
İsterse o iki dağı üzerlerine kapatacak.
Şimdi...
Burada insanın aklına ilk ne gelir?
İntikam.
Seni taşlayanlar önünde.
Güç sende.
Bir kelime söyleyeceksin.
Bitecek.
Ama Muhammed ﷺ söylemiyor.
Diyor ki:
Belki onların soyundan yalnız Allah'a kulluk edecek insanlar çıkar.
Allah Allah...
Ayağından kendi kanı akıyor.
Ama o kendisine taş atan adamın henüz doğmamış çocuğunu düşünüyor.
İşte ben burada bir şey anlıyorum.
Taif'te kendisini taşlayan insanların çocuklarının imanını düşünen bir Peygamber...
Kendi ümmetini nasıl düşünmez?
Düşündü.
Hem de ömrünün sonuna kadar.
---
625 — UHUD...
Bu defa karşısında taş yok.
Kılıç var.
Ok var.
Savaş var.
Müslümanların safları karışıyor.
Hz. Hamza şehit ediliyor.
Peygamber Efendimizin ﷺ yüzü yaralanıyor.
Dişi kırılıyor.
Miğferinin halkaları yanağına batıyor.
Kan yüzünden aşağı akıyor.
Kendisini öldürmek isteyen bir topluluğun ortasında.
Fakat yine aynı Muhammed ﷺ...
Lanetten önce hidayeti düşünüyor.
Çünkü o bir kavmi yok etmeye gelmedi.
Kur'an'ın ifadesiyle:
“Biz seni ancak âlemlere rahmet olarak gönderdik.”
Enbiyâ Suresi 107.
Rahmet...
İyi günde kolay kelime.
Asıl mesele yüzünüzden kan akarken rahmet olabilmek.
Taif bunu gösterdi.
Uhud bunu gösterdi.
Ama Medine'de başka bir şey daha oldu.
Bir gün Peygamber Efendimiz ﷺ ashâbıyla birlikte mezarlığa gitti.
Ve:
“Kardeşlerimizi görmüş olmayı isterdim.”
dedi.
Ashâb şaşırdı.
“Biz senin kardeşlerin değil miyiz ya Resûlallah?”
Verdiği cevap yaklaşık 1400 yıl sonrasına kadar geldi.
Siz benim ashâbımsınız...
Kardeşlerimiz ise henüz gelmemiş olanlardır.
Bak şimdi...
Bu başka.
Sahâbe onu gördü.
Biz görmedik.
Sahâbe sesini duydu.
Biz duymadık.
Sahâbe onun arkasında namaz kıldı.
Biz kılamadık.
Sahâbe onun sofrasına oturdu.
Biz oturamadık.
Ama biz...
1400 yıl sonra doğduk.
Adını duyduk.
Muhammed ﷺ...
dedik.
Getirdiği kitaba sarıldık.
Onun Rabbine iman ettik.
Onun kıblesine döndük.
Ve onu...
Görmeden sevdik.
Fakat meselenin insanın boğazını düğümleyen tarafı şu:
Biz onu görmeden sevdik ama...
O BİZİ GÖRMEDEN ÖZLEDİ.
İşte ümmet sevgisi böyle bir şey.
Yorulur musun?
Yorulursun.
Üzülür müsün?
Üzülürsün.
İnsanlardan kırılır mısın?
Kırılırsın.
Ama Hz. Muhammed ﷺ ümmetinden vazgeçmedi.
Çünkü onun derdi insanların kendisini sevmesi değildi.
Kurtulmasıydı.
Bir çocuğun ağladığını duyduğunda annesi üzülmesin diye namazı kısa tutuyor.
Ümmetine ağır gelir diye bazı ibadetlerin farz kılınmasından endişe ediyor.
Misvak konusunda bile ümmetine güçlük çıkmasından çekindiğini söylüyor.
Bakın...
Küçük gibi görünen şeylerde bile aynı hassasiyet var:
Ümmetime ağır gelmesin.
Peki büyük meselelerde?
Orada zaten gözyaşı var.
“Ümmetim... Ümmetim...”
Ve sonra...
Bir gün dünya bitecek.
Para bitecek.
Makam bitecek.
Soyadı bitecek.
Milliyet bitecek.
İnsanların birbirine tutunduğu bütün dünyevî şeyler bitecek.
Kur'an'ın anlattığı o gün gelecek.
İnsan kardeşinden kaçacak.
Annesinden...
Babasından...
Eşinden...
Çocuklarından...
Herkesin kendi derdine düştüğü bir gün.
Mahşer.
İnsanlık şefaat arayacak.
Peygamberlere gidecek.
Ve nihayet Hz. Muhammed ﷺ'e gelecek.
Dünyada:
“Ümmetim...”
diyen Peygamber...
Ahirette de ümmetini unutmayacak.
Şimdi insan ister istemez düşünüyor.
Bir Peygamber bizi dünyaya gelmeden sevmiş.
Bizim için ağlamış.
Bizi kardeşi olarak özlemiş.
Hayatı boyunca ümmetine kolaylık istemiş.
Ahirette bile ümmetinin kurtuluşu için şefaat edecek.
Peki...
BİZ NASIL BİR ÜMMET OLDUK?
Burası önemli.
Çünkü bundan sonrası artık Peygamberimizin ümmet sevgisi değil.
Bizim ümmetliğimiz.
Ve bunu anlamak için çok uzağa gitmeyeceğiz.
Takvim...
2026.
Yaklaşık 1400 yıl geçti.
Yer...
GAZZE.
Şimdi Gazze'ye başka türlü bakın.
Siyaseti bir kenara koyun.
Haritayı bir kenara koyun.
Rakamları da bir kenara koyun.
Bir anneye bakın.
Evladını kaybetmiş.
Bir babaya bakın.
Evinden geriye taş yığını kalmış.
Bir çocuğa bakın.
Yatağı yok.
Evi yok.
Bazen yiyecek ekmeği yok.
Ama bir şeyi var:
İmanı.
İşte benim aklıma burada 1400 yıl önceki o gece geliyor.
Hz. Muhammed ﷺ ellerini kaldırmış:
“Ümmetim... Ümmetim...”
diye ağlıyor.
Sonra Gazze'deki çocuğa bakıyorum.
O çocuk da...
Onun ümmeti.
Çadırdaki anne...
Onun ümmeti.
Evladını toprağa veren baba...
Onun ümmeti.
Aç kalan çocuk...
Onun ümmeti.
Ve açık söyleyeceğim.
Gazze yıllardır öyle bir sabır gösteriyor ki...
Evi gidiyor.
İmanı gitmiyor.
Evladı gidiyor.
Allah'a teslimiyeti gitmiyor.
Sofrası gidiyor.
Şükrü gitmiyor.
Camisi yıkılıyor.
Secdesi gitmiyor.
Dünya onu unutuyor.
O RABBİNİ UNUTMUYOR.
O yüzden benim cevabım net:
GAZZE, HZ. MUHAMMED ﷺ'İN ÜMMETİ OLMAYI HAK EDİYOR.
Peki...
BİZ HAK EDİYOR MUYUZ?
Asıl mesele burada başlıyor.
Çünkü ümmetlik sadece:
“Ben Müslümanım.”
demek değil.
Aynı kıbleye dönüp birbirimizin acısına sırt çevirmek hiç değil.
Peygamber Efendimiz ﷺ müminleri birbirine bağlı tek bir beden gibi anlatıyor.
Bir uzuv rahatsız olduğunda diğer uzuvlar da onun acısına ortak oluyor.
Peki bedenin bir tarafı Gazze'de kanarken...
Biz hiçbir şey hissetmiyorsak...
Sorun yalnızca Gazze'de olabilir mi?
Belki de biraz kendimize bakmamız gerekiyor.
Bir çocuk aç.
Sen doyuramıyorsun.
Tamam.
Ama bir öğün gönderebilirsin.
Bir aile çadırda.
Ev veremiyorsun.
Tamam.
Bir battaniye gönderebilirsin.
Bir anne çaresiz.
Savaşını bitiremiyorsun.
Tamam.
Ama onun sofrasına bir koli erzak bırakabilirsin.
Hiçbirini yapamıyor musun?
Ses verirsin.
Dua edersin.
Unutmazsın.
Unutturmazsın.
Çünkü herkes dünyayı değiştiremez.
Ama herkes...
Bir insanın dünyasına dokunabilir.
Ve birkaç gün sonra...
MEVLİD KANDİLİ.
Peygamber Efendimizin ﷺ dünyaya teşrifini anacağız.
Salavatlar getireceğiz.
Onu sevdiğimizi söyleyeceğiz.
Ben düşündüm...
Gerçekten düşündüm.
MEVLİD KANDİLİ'NDE PEYGAMBERİMİZE BİR HEDİYE GÖNDEREBİLSEYDİNİZ, NE GÖNDERİRDİNİZ?
Benim cevabım belli.
Gül değil.
Güzel söz değil.
Sadece bir paylaşım hiç değil.
Ben...
ONUN ÜMMETİNE GÖNDERİRDİM.
Gazze'de bir kapı çalınsın isterdim.
Kapıyı bir anne açsın.
İçeride çocukları olsun.
O sofraya erzak bırakılsın.
Çocuklar o gece doysun.
Anne ellerini açıp dua etsin.
Benim kim olduğumu bilmesin.
Bilmesine de gerek yok.
Çünkü mesele bizim bilinmemiz değil.
Rabbimizin bilmesi.
Ve o gece içimden yalnızca şunu söylemek isterdim:
YA RESÛLALLAH...
Sen bizi hiç görmeden sevdin.
Bizi hiç görmeden özledin.
Biz dünyada yokken:
“Ümmetim...”
diye bizim için ağladın.
Biz de bugün...
SENİN ÜMMETİNİ UNUTMADIK.
Gazze'ye yardım edin.
Gücünüz neye yetiyorsa onu yapın.
Güvendiğiniz yerden destek olun.
Erzak gönderin.
Bir yetime ulaşın.
Bir aileye ulaşın.
Bir çocuğa ulaşın.
Susmayın.
Ses verin.
Çünkü belki de Mevlid Kandili'nde Peygamber Efendimize ﷺ verebileceğimiz en güzel hediye...
Onun:
“ÜMMETİM...”
diye gözyaşı döktüğü insanlardan birinin...
GÖZYAŞINI SİLMEKTİR.
ALLAH TAN BAŞKA İLAH YOK.
HZ MUHAMMED İN ORDUSUNUN BAYRAĞI BU BAYRAĞIN ALTINDA
ALİ 'DE VAR ÖMER 'DE BU BAYRAĞIN ALTINDA FATİH 'DE VAR SELAHADDİN 'DE.
BU BAYRAĞA İHANET EDEN HEPSİNE İHANET ETMİŞ DEMEKTİR.
هذا الطفل، الذي أدى دور عثمان بن أرطغرل في طفولته في مسلسل قيامة أرطغرل، سُئل في إحدى المقابلات:
“لو رأيتَ النبي محمد ﷺ، فما السؤال الذي ستطرحه عليه؟”
في الحقيقة، كانت إجابته جميلة جدًا، مؤثرة، وملفتة للانتباه. فقال:
“لن أسأله شيئًا؛ لأنني أؤمن بأنه منذ ولادته إلى وفاته، قد أجاب عن جميع أسئلتنا. ولو حدث أن رأيته، فسأخشى أن يسألني هو ﷺ: هل قرأتَ سيرتي وحياتي؟ أو أن يقول لي: أما زلتَ إلى الآن لا تعرف عني هذا الأمر؟
Ankara NATO Zirvesi sona erdi. Yayınlanan bildiri, büyük ölçüde savunma sanayii ve silahlanma üzerine inşa edilmiş durumda. Daha fazla bütçe, daha fazla yatırım ve daha fazla silah üretiminin caydırıcılığı artıracağı varsayılıyor.
Oysa hem Ukrayna-Rusya Savaşı hem de İran-ABD-İsrail çatışmaları farklı bir gerçeği ortaya koydu. Bugün Batı'nın temel sorunu finansman değil, zaman ve üretim kapasitesidir. Hassas mühimmat üretimi yetersiz, yeni silah sistemleri ise planlanandan yıllar sonra hizmete girebiliyor. Avrupa, Soğuk Savaş'ın bitiminden sonra yaklaşık 35 yıl boyunca ihmal ettiği savunma sanayi altyapısını yeniden ayağa kaldırmaya çalışırken, ABD de 1990 sonrasında küçülen savunma üretim ekosistemini yeniden genişletmenin mücadelesini veriyor.
Hafta başında yayımlanan ABD GAO (Sayıştay) raporu bu tabloyu açık biçimde ortaya koyarken, Avrupa'da peş peşe geciken veya iptal edilen ortak savunma projeleri de aynı gerçeği doğruluyor. Fabrika kurmadan, tedarik zincirlerini güvence altına almadan ve seri üretime geçmeden açıklanan yüz milyarlarca dolarlık bütçeler tek başına güvenlik üretmez.
https://t.co/R0UeOywoZw
Bildirinin ikinci dikkat çekici yönü ise Rusya'nın yeniden NATO için uzun vadeli ve kalıcı tehdit olarak tanımlanmasıdır. Bu yaklaşım, Montrö Boğazlar Sözleşmesi'nin uygulayıcısı ve Karadeniz'in istikrarından birinci derecede sorumlu ülke olan Türkiye açısından olumlu bir gelişme değildir. Aksine, Karadeniz'deki askerî rekabeti daha da sertleştirme potansiyeli taşımaktadır.
NATO'nun doğuya genişleme stratejisi ve Ukrayna'yı kendi güvenlik mimarisine dâhil etme hedefi değişmedikçe, Karadeniz'deki askerî varlığını artırması Rusya'nın tehdit algısını daha da yükseltecektir. Bu durumda Odessa başta olmak üzere Ukrayna'nın limanları ve kıyı altyapısı, Moskova tarafından NATO'nun lojistik uzantısı olarak görülmeye ve öncelikli hedef hâline gelmeye devam edecektir.
Sonuç olarak Ankara Bildirisi, barışa giden yol haritasından çok yeni bir silahlanma döneminin manifestosu niteliğindedir. Savunma sanayiini büyütmek, finans kapital ile askerî-endüstriyel kompleksin çıkarlarını desteklemek ve uzun süreli bir cepheleşmeyi kurumsallaştırmak bildirinin ana eksenini oluşturmaktadır. Bu da Ukrayna-Rusya savaşının kısa vadede sona ermeyeceğine işaret ederken, Türkiye'nin kuzeyindeki Karadeniz'de kışkırtmaların, hibrit operasyonların, sahte bayrak girişimlerinin ve NATO'nun 5. maddesini tetikleyebilecek kriz senaryolarının gündemde kalacağını göstermektedir.
Bir başka dikkat çekici husus ise bildiride İran'ın nükleer silaha sahip olmaması gerektiği güçlü biçimde vurgulanırken, bölgesel istikrarsızlığın en önemli unsurlarından biri olan İsrail'in Filistin ve Lübnan'daki askerî operasyonlarına hiçbir atıfta bulunulmamasıdır. Bu sessizlik, bildirinin güvenlik yaklaşımındaki seçiciliği ve siyasi önceliklerini de açık biçimde ortaya koymaktadır.
Bir dua
Bismillahirrahmânirrahîm
"Ey Varlığı mutlak, güzelliği eşsiz ve övgüye tek layık olan Yüce Allah’ım!
Bugüne kadar nefsimin körlüğüyle, bana tamamen emanet olarak verdiğin nimetleri, zekayı, güzelliği ve başarıları kendimden bildim. Aynadaki yansımayı gerçek sandım; ışığın kaynağı olan Seni unutup kendi gölgeme, kendi sahte benliğime aşık oldum.
Nefsimin gizli rububiyyet (efendilik/ilahlık) davasından, insanlardan sürekli övgü ve üstünlük bekleme hastalığından, kendimi her şeyin merkezi sanma cehaletinden Sana sığınır, tövbe ederim.
Yâ Rabbî! Benim kendime ait müstakil bir varlığım yoktur; bendeki her ne varsa Sen’in isim ve sıfatlarının birer tecellisidir. Ben özümde bir 'hiç' ve Sana muhtacım.
Kalbimi egonun, kibrin ve kendini beğenmişliğin dar zindanından kurtar.
Bana haddimi bilmeyi, her nefeste Sana olan mutlak muhtaçlığımı (fakr) hissetmeyi nasip eyle.
İnsanlara üstünlük taslayan kibirli gözlerimi temizle, her zerrede ve her insanda Sen’in cemalini gören basiret gözüm ac.
Ey kalpleri evirip çeviren! Nefsimi Nefs-i Emmâre'nin (bencil ve buyurgan nefsin) esaretinden kurtarıp, Sen'de yok olan ve Sen'inle huzur bulan bir kalbe ulaştır. Beni benden al, beni kendime bırakma.
Hayirlisinin en hayirlisiyla, kolayin en kolayiyla, guzelin en guzeliyle.
Âmin."
Birbirine dua etmek
(Ibnul arabi ve Abdulkadir geylani yorumu)
İbn Arabî’nin varlık anlayışının temelinde Vahdet-i Vücud (Varlığın Birliği) vardır. Ona göre tüm insanlık, hakikatte tek bir nurdan ve aynı ilahi tecelliden meydana gelir.
Bir kulun, başka bir kul için hayır duada bulunması, aslında kendi hakikatine ve bütüne dua etmesi demektir.
Kul, kardeşine dua ederken bencillikten (enaniyetten) sıyrılır ve "öteki" kavramını ortadan kaldırarak ilahi birliğe yaklaşır.
İbn Arabî, varlıktaki her şeyin birbirine bağlı olduğu bir kozmik nizamdan bahseder. Hadislerde de geçen "Bir Müslüman, din kardeşine gıyabında dua ettiğinde, bir melek 'Âmin, bir misli de sana olsun' der" hakikatini şerh ederken şuna dikkat çeker:
Kul kardeşine dua ettiğinde, aslında o duayı meleklerin kendisi için yapmasını tetiklemiş olur. Meleklerin duası ise günahsız ve engelsiz olduğu için doğrudan kabul görür. Yani kul, kardeşine dua ederek aslında en büyük iyiliği kendisine yapmış olur.
İbn Arabî’ye göre insan, Allah'ın isim ve sıfatlarının yeryüzündeki tecelligahıdır. Bir kulun başka bir kulun sıkıntısının giderilmesi, şifa bulması veya hidayete ermesi için dua etmesi; o kulun içinde er-Rahmân, er-Rahîm, eş-Şâfî gibi ilahi isimlerin harekete geçtiğini gösterir.
Kullar birbirine dua ederek, Allah’ın rahmetinin yeryüzünde birbirleri üzerinden akmasına vesile olurlar.
Ilgili kaynaklar:
Fütûhât-ı Mekkiyye (Özellikle Dua ve Esmâ Bölümleri)
Dua Bölümleri: Eserin duanın hakikatini, kulun acziyetini ve Allah ile olan irtibatını anlattığı bölümlerde (özellikle beşinci ve altıncı ciltlerdeki ilgili bablar), kulun kendi günahkar ağzı yerine bir başkasının temiz diliyle dua almasının manevi sırları açıklanır.
İlahi İsimler (Esmâ) Bölümü: Kulların birbirine dua ederek Allah’ın er-Rahmân ve er-Rauf gibi isimlerine nasıl ayna oldukları bu bölümlerde işlenir.
Füsûsü’l-Hikem (Özellikle Şuayb ve Lût Peygamber Kalıpları)
Şuayb Faslı (Kelime-i Şuaybiyye): Bu bölümde "kalp" ve "tecelli" konuları işlenirken, varlığın birliği (Vahdet-i Vücud) bağlamında kulların birbirine olan manevi etkisi ve kalplerin birbirine dua yoluyla nasıl rahmet aktardığı anlatılır.
Lût Faslı (Kelime-i Lûtiyye): Kulun acziyeti, başkalarından dua istemenin ve himmet talep etmenin manevi meşruiyeti ve gücü bu bölümde incelenir.
Kitâbü’l-Fenâ fi’l-Müşâhede (Müşâhede Yolunda Yok Oluş)
Şeyhül Ekber bu risalesinde, kulun bencilliğinden ve nefsinden (enaniyet) sıyrılma süreçlerini anlatır. Bir kulun kendi menfaatini unutup sadece din kardeşi için ihlasla dua etmesi, bu eserde nefsaniyetten kurtuluşun ve "fena" (nefsi yok etme) makamının pratik bir tezahürü olarak sunulur.
Abdulkadir geylani yorumu
Geylânî Hazretleri, Müslümanların birbirleriyle olan ilişkisini sık sık "Mümin müminin aynasıdır" ve "Müminler birbirine kenetlenmiş tuğlalar gibidir" hadis-i şerifleriyle açıklar.Ona göre bir müminin diğerine dua etmesi, bu binayı ayakta tutan çimentodur.
Kul, kardeşinin bir eksiğini veya derdini gördüğünde onu kınamak yerine, onun gıyabında dua ederek o gediği kapatır. Bu, müminler arasındaki manevi bağın en somut koruyucusudur.
Geylânî, sohbetlerinde kalbi karartan en büyük hastalıkların hased, riya ve kibir olduğunu vurgular. Kulların birbirine dua etmesini bu hastalıkların reçetesi olarak sunar:
Bir kul, kıskandığı veya kırgın olduğu bir din kardeşinin iyiliği, rızkı veya hidayeti için gizlice dua etmeye başladığında, nefsini ezmiş olur. Başkasına hayır dua etmek, kalpteki hased ve kin ateşini söndürür; yerine ihlas ve sevgiyi getirir.
Geylânî’nin tasavvuf yolunda en çok üzerinde durduğu kavramlardan biri îsârdır (başkalarını kendine tercih etmek).
Kulun kendisi de muhtaç durumdayken, dualarında önceliği din kardeşlerine vermesi, bencil nefsin (nefs-i emmâre) kırıldığının en büyük alametidir.
Kişi "ben" demeyi bırakıp "kardeşim" dediği an, Allah’ın himayesine girer. Kendi nefsinin isteklerini unutup başkalarının selameti için yalvaran kul, velayet makamının kapısını aralamış olur.
+++++
🇹🇷Türkiye her yıl 30.000 tondan fazla kekik üretiyor. Dünya ticaretinin %80'den fazlası bizden geçiyor.
🌿”TURKISH OREGANO" uluslararası ticarette bir kalite standardı.
🇹🇷77 doğal kekik türümüz var ve bu çeşitlilik dünyada başka hiçbir ülkede YOK❗️Ama büyük bölümünü kilogram başına 2-4 dolara kuru baharat olarak satıyoruz.
🌿O yaprakların içinde ne var biliyor musunuz? Karvakrol ve Timol.
💵 Saf karvakrolün kilogram fiyatı? 500-2.000+ dolar.
Baharat olarak 3.000 dolar eden 1 ton kekik, biyorafineri modeliyle ~60.000 dolara dönüşüyor.
Nasıl?👇
🌿Ardışık ekstraksiyon yaklaşımıyla tek bir bitkiden 6 farklı gelir akışı: uçucu yağ, karvakrol izolasyonu, fenolik ekstrakt, hidrolat, protein konsantresi, yapısal lif. Sıfır atık.
❗️20 kat fark.
Aynı çiftçinin tarlasından, aynı 1 ton.
💊Tıbbi etken madde (ilaç) olarak anlamı:
KARVAKROL bakterinin hücre zarını fiziksel olarak parçalıyor — antibiyotik direnci geliştirmesine fırsat bile vermeden.
TİMOL 145 yıldır Listerine ağız bakım ürünleri markasının baş etken maddesi, EPA'nın COVID-19 dezenfektan listesinde.
(PubMed'de 10.000'den fazla hakemli yayınla belgelenmiş iki biyoaktif yıldız.)
ABDESTSİZ DOLAŞMAMAK
İsviçreli bilim adamı Robert Kenzi Müslümanlığını ilan etti
İslamı seçmesindeki sebep:
Termal bir kamera ile abdest alan Müslümanları çevreleyen Nurani hare'yi gördükten sonra, Muslümanların yeryüzünde yaşayıp hareket eden en temiz en hijyenik(taharetli)
Kişiler olduğunu tespit etti*
63 yaşındaki bilim adamı termal(ısı ve ışın belirleyen)
Kamerasıyla
Abdestli Müslümanların vücudundan yayılan,onu çevreleyen ısıyı ve ışını tespit için çekim yapıyordu.
Bu hareler yedi kattan oluşmaktaydı
İlk önce kırmızı hare
Kırmızı hare sürekli insanı çevrelerse insanda güven hissini ve huzuru temin ediyordu
Buna delil olarak
Resulullah Sallallahu Aleyhi ve Sellemin:
"Kul abdest aldığında günahları iki gözünün arasından çıkar,ikikulağının arasından çıkar,iki elinin arasından çıkar,iki ayağının arasından çıkar abdestten sonra oturduğunda
Bağışlanmış olarak oturur
Bağışlanmış demek yani güvendedir anlamına gelir
Robert kenzi bu araştırmasını avrupada 50 bin kişi üzerinde uygulamıştır
50 bin kişide bu ışın ve sıcaklığı ölçmüş(ayrıca bu ışınlar hastalığı teşhiste kullanılan bir metodtur)
Bu hareyi göremediği bölgelerde hastalık olduğunu belirlemekteydi
50 bin kişide bazı bölgelerde görülmeyen harelerin belkide normal olduğuna kanaat getirmişken kendisine nijeryadan önemli bir işadamı hastalığı yüzünden müracaat edince kanısı değişti
Bu kişinin vücudunda ışın hareleri eşit orandaydı
Kendisiyle sohbet etmek icin tercüman ararken cok iyi ingilizce konuştuğunu farketti
Adam kendisinde abdest aldıktan sonra harelerin tam görülüp gorülmediğini sorduğunda evet cevabını aldı
Ve şöyle dedi :Ben abdest almadan hareket etmem çünkü abdest Müminin kalkanı gibidir"dedi
Bunun üzerine bilim adamı bu termal kamerada kendisini tespit etmek istedi
Abdestin düzenini bilmeksizin oylesine gördüklerini uyguladı ışın hareleri tam eşit değildi
Müslüman birisinden kendisine İslami usüle göre abdest almayı öğretmesini istedi
Ve harelerin tamamını düzenli olarak tespit etti
Bunu bir çok kiside 37 kez tekrarladı
Hareleri eksiksiz hepsinde tespit etti
Üstelik bu kişiler Müslüman değillerdi
Robert kenzi bu araştırmasindan sonra Müslüman oldu 67 yaşında Kur'anı Kerim'i ezberledi
Ve bu cihazına "İmanı ölçen cihaz"adını verdi
Hastalarına bundan sonra sakinlestirici olarak İslami usülde abdesti reçete verdi
Resulullah Sallallahu Aleyhi ve Sellem:
Benim Ümmetim kiyamet gününde el ve ayaklarının(abdest uzuvları)
Nurundan tanınır kim bunun kendisinde bulunmasını isterse ona devam etsin"
Abdestin etkisi vücudu nurani hareler şeklinde çevreler
Sizleri Müslüman olarak yarattığı için Rabbinize ne kadar şükretseniz az'dır
Bir başka mucizede 14 asır sonra keşfedilmiş SubhanAllah
Resulullaha Salavat(Allahumme Salli ve Sellim ve Barik âla nebiyyina Muhammed)
Muhteşem bir bilgi:
İnsan vücudu bir depo gibidir neşe acı ve hüzün hepsi birarada bulunmaktadır
Göz bir kusursuz bir kamera gibidir her gördüğünü kaydeder faydalı veya zararlı herşeyi kaydeder .
yaşadığı olumsuzluklar uykusunda kabus gibi şeyler gosterir insana
Resulullah Sallallahu Aleyhi ve Sellem bizlere uykudan önce bolca İstiğfarda bulunmamızı emretmiştir
Bunun ilmi araştırması sonucunda :
İstiğfar sırasında dil üst dişlerin ardına değdiğinde
Hipofiz bezine değer
Hipofiz bezi başın üst bölümünde yer alır
Görevi hücreleri kötü düşüncelerden,vesveseden,kahredici duygulardan,evhamdan(endişe) arındırır
Olumlu duygulara sevkeder,vücudu oksidanlardan temizler tüm bedene oksijene doyurur
SubhanAllah
İblis Allah (Azze ve Celle'ye)
"Senin izzeti ve Celaline yemin ederimki kullarını saptıracağım"
Allahu Teâla'da:
İzzetim ve Celâlime yemin olsunki
Onlar istiğfar ettikçe bende onları bağışlayacağım"buyurur
Çokça İstiğfarda bulununuz
(Allahım bu tebliğimi bana, anne ve babama,bunu okuyan ve paylaşan,insanlara fayda sağlayacak ilme yönlendiren
kardeşlerime sadaka_i cariye (ardı kesilmeyen ,devam ettikçe fayda sağlayacak amel) eyle
Amin