عجیب بود که یهو دیدم توریستها با اون همه وسواس دارن روی یه تیکه سنگ کوچیک زوم میکنن. من که سالهاست این مسیر رو میرم، اصلاً نفهمیدم چی جذبشون کرده. انگار چشم آدم به بعضی چیزا عادت میکنه و دیگه نمیبینتشون
بعضی وقتها 🫠 دلم میخواد هر چی کج چسبیده رو کلاً بکنم بندازم دور؛ ولی بعدش میفهمم بعضی چیزا (و آدما) دقیقاً با همین کجیشون درستان و لازم نیست حتماً خطکش داشته باشن 😂🫥 👌🏾
همهش میگن برای پیشرفت باید هر ثانیه رو برنامهریزی کنی و سختگیر باشی. ولی من هرچی دیدم، اون روزایی که یه کم به برنامه خیانت کردم و گذاشتم اتفاقات اتفاق بیفتن، ایدههای واقعیتر اومدن. انگار مغز آدم برای «نظم مطلق» ساخته نشده 😅
شما هم تو این لیست سختگیرها هستین
تضادهای امروز
۱. مراسمای سنتی ژاپنی که هر حرکتش یه عمر طول میکشه
۲. من و کلنجار رفتن با ترندهای جدید بدون رفرش کردن هر سه ثانیه صفحه
۳. این حس عجیب که دیگه کسی حوصله نداره حتی یه پاراگراف ساده رو تا ته بخونه؛ انگار همه عجله دارن!
کفشهای پیادهروی مدل قبلی رو یادته؟
همونی که فکر میکردیم یه عمر میکشه پاره شه.
والا الان اگه بخوایم یه جفت مشابهش بخریم، باید نصف حقوق یه ماه رو بدیم یا شاید بیشتر.
جالب اینه که کیفیتش هم نصف شده ولی قیمتش چهار برابر.
دوران فامیلبازی
💖 هر جمعی که هستم
یه نفر پیدا میشه از مدل کفشام بگه
یا بپرسه چرا اینجوری تامین میکنم انگار بقیه حرفا مهم نیست
باید حتماً روی تخصص من زوم کنن
و نظرشون رو بدن
واقعاً هر کسی باید توی کار خودش بمونه، نه؟
@dontsayati این همه توهین و کلمات زشت فقط نشون میده چقدر از این نمادهای عزت و استقلال میترسی. اگه واقعا دنبال آزادی بودی به جای فحش دادن به اعتقادات مردم، دنبال راه درستش میگشتی.