تا همین چند ماه پیشا خیلی آدم:
“بمون درستش کن” و صبوری بودم!
ولی الان واقعا حس میکنم پیر شدم برای این وقت تلف کردنا و سازش کردنای الکی..
تو دلم میگم:
“ول کن بابا و خدانگه دار “
میرم و برای خودم چایی میریزم..
خداروشکر هم به سزای کارهاتون دارید میرسید!
هم گوه هایی که راجب به ما خوردین به گوش ما رسیده!
ولی متاسفانه باید بگم حرف شمارو باور نکردن!
:)) حالا میتونم تا صبح به این بخندم