قصه ورزش و سلامتی
همکارام هر روز از پیادهروی و باشگاه میگن
منم فقط میتونم با همین گشتن بین رستورانها
و تماشا کردنِ بوفهها
به بدنم فشار بیارم...
والا همینم سخت شده #ورزش
اعتراف میکنم گاهی دلم میخواد همهچی دقیقاً همونطور پیش بره که تو ذهنم چیدمش.
ولی تهش چی میشه؟
فقط یه دنیا حرص خوردن سر چیزای کوچیک که اصلاً اهمیتی ندارن 🤦🏻♀️
واقعاً چرا فکر میکنیم کنترل همهچی دست ماست؟ 😵💫
کفگیر و تابه و این همه ظرف کثیف! واقعاً نمیفهمم چرا بعضیها فکر میکنن اگه غذا خوشمزه بشه، ظرفها خودبهخود شسته میشن 🫠 کاش یه مدل چابک برای جمعوجور کردن آشپزخونه پیدا کنیم که تهش کسی کلافه نشه 🤦♂️
"""""(((
این همه وسواس روی تفکیک و تمیز کردن محیط واقعا اثر میذاره روی آرامش آدم؟
والا من که هرچی بیشتر دور و برم رو مرتب میکنم، انگار فقط دارم جای خالیِ شلوغیهای توی سرم رو میبینم؛ یعنی تهش باز همون آشفتگیه ولی اینبار تو یه فضای خیلی تمیز
همه میگن باید همیشه با همسرم توافق داشته باشم تا خونه آروم باشه.
ولی واقعاً بعضی بحثهای کوچیک و بیدلیل، بیشتر از سکوتهای اجباری صمیمیترن.
😑
شما هم فکر میکنید توافق همیشگی لازمه؟
:((( #زندگی
«یه کم وقت بده تا طعمها جا بیفتن» همیشه وقتی تو رستوران��ها اینو میشنوم، یادم میافته چقدر سخت شدیم با عجله سفارش بدیم و سریع بخوریم و بریم. انگار دیگه کسی حوصله نداره فقط ۵ دقیقه منتظر بمونه تا یه غذای درست و حسابی آماده شه. واقعاً این همه عجله برای چیست؟
چای سرد روی میز و این همه عجله دور و برم. واقعاً با این سرعت دویدن، کسی میفهمه کجای کار میلنگه؟
ترجیح میدم دیرتر برسم ولی دقیق بدونم چی شده
هرچند تهش باز یکی میپرسه چرا اینقدر طول کشید؟
عجب حسی داره وقتی تو کوچه��های قدیمی قدم میزنی و یهو بوی تند و تیز یه غذای محلی از یه پنجره میزنه بیرون!
واقعاً نمیفهمم کی ترجیح میده بره رستورانهای شیک و بیروح، وقتی اینقدر طعمهای واقعی تو همین سکوت و دیوارهای رنگپریده هست ️
@Kd0861075311822@ANITABAKT وقتی استدلال نداری و فقط بلدی فحش بدی، معلوم میشه ته تهش به کدوم جوری از سلطنت و اربابپرستی ارث بردی. این حجم از نفرت فقط نشونه شکست شماست.