امروز دوستی برایم از مردی مسن در محلهشان تعریف کرد که هنگام خواندن نماز صبح، انفجار شدیدی در نزدیکی خانهی مسکونیاش، جسدی بیسر را پرت کرده جلوی پاهایش و از آن روز مرد نمیتواند کلمهای سخن بگوید.
کاش تصویرش را میشد از ذهن پاک کرد.
ژیژک دیروز مقالهای منتشر کرده و به خوبی توضیح میده که چرا باید علیرغم سرکوبگر بودن حکومت ایران، «…اکنون، ما باید از ایران حمایت کنیم. ایران در حال حاضر به شکل بالقوهای نه تنها برای حاکمیت خود، بلکه برای قاعدهی جهانیِ [حق] حاکمیت میجنگد.»
https://t.co/7ADE723xZs
«میگا» و «R2P» و «مداخلهی بشردوستانه» و «Trump Act now!» و تشکر از «عمو» ترامپ و لیندسی و نتانیاهو، دود شد و به هوا رفت و کم کم چهرهی واقعیِ این کلمات فریبنده در برابر چشمان خسته و ماتمزدهی ایرانیان آشکار میشود:
«ایران را به عصر حجر برمیگردانیم»
در کولهپشتی هیچ
۱/۴
You embody the same savage spirit they did when they started the earth to “discover” and “civilize” their people, claiming to “rescue” people only to murder them and devastate lands in the process.
The standard definition of terrorism! Just look how you cheerfully describe it in detail, you barbarian!
People often call you in response “son of a bitch,” yet you are the true legal son of your fathers, just as brutal as they were, as murderous as they were.
Hegseth: I witnessed lethality. I met a junior airman as the sun was going down and a chill was setting on the tarmac, who, when asked what they needed, she simply looked up at me with a sly smile on her face and said, more bombs, sir, and bigger bombs. We will happily oblige her.
گفت اون دسته از شهروندان آمریکا که اوکراینی هستن باید منافع آمریکا براشون در اولویت باشه، و نه منافع جایی که ملیت اولشون هست.
اپوزوسیون خارجنشین ایرانی هم همینه. بدون اینکه عقلشو داشته باشه، یا امکانشو، در تمام بزنگاهها، منافع کشوری که شهروندش هست(اروپا-آمریکا) رو جلو میبره.
چندماه پیش که تنشهای بین آمریکا و اوکراین سر حمایتهای نظامی بالا گرفته بود و آمریکا میگفت حمایت تسلیحاتی بیشتری نمیکنه، یه خبرنگار به روبیو گفت که خیلی از اوکراینیها که الان شهروند آمریکا هم هستند از این تصمیم ترامپ ناراضی هستن. روبیو در جواب یه جملهای گفت که خیلی جالب؛