پیام

A presence inside generative reality's endless rendering.
ML engineer @ Amsterdam

[پیام @payam_f]

@AladdinRain کلا از اساس هم این ادبیات شفاهی بوده و صاحب نداره، این شعرا که به این داستان‌ها وارد بودند دقیقا مثل نولان برای مخاطب و زمانه خودشون نسخه‌ای که میخواستند رو داستان‌سرایی میکردند، یعنی خود گونه ادبی‌ش همین‌قدر تعبیر پذیره و این deconstruction هیچ ایرادی نداره.

[پیام @payam_f]

@fae13zeh من ده سال آمریکا زندگی کردم، و تا سال نهم طول کشید سه تا دوست پیدا کنم، که با هم فیلم ببینیم و موزه بریم و همچنان هیچ‌کدوم از رفرنس‌هامون شبیه هم نبود.

[پیام @payam_f]

@AladdinRain کل اون نقد رو بخونی (یا حتی کلیپی که ازش هست قبل از اینکه فیلم رو ببینه) مشخصه کاملا به مدیوم علاقه‌منده. تا جایی که فهمیدم ایده‌آل خودش شخصیت مدرنی مثل تونی سوپرانوز بوده «یک مرد پیچیده». ولی نقدش به فیلم (که من هم قبولش ندارم)، بخش زیادیش نقد به خود فیلمه و نه فقط ایده‌آل‌هاش.

[پیام @payam_f]

@AladdinRain توضیح خودش رو میذارم. مشخصا در مورد مت دیمون داره صحبت میکنه، که از لحاظ ساختار روایی، چرا این کاراکتر که ساخته اصلا «بخواد» برگرده، وقتی همه چی انقدر رقت‌انگیزه؟ و فکر میکنم نقد صحیحیه. فیلم همیشه خاکستریه، و حتی برای هدف خود نولان باید کنتراست بیشتری ایجاد میکرد.

[پیام @payam_f]

@Lailvanahar

[پیام @payam_f]

@AladdinRain فکر نمیکنم ویلسون که خودش پیشرو تو مدرن کردن ترجمه هومره حرفش این بوده باشه که چرا نولان برداشت خودش رو داشته. نقدش هم نقد خود اثر و داستانشه.

[پیام @payam_f]

@mmovahedm قربونت برم 🙌

[پیام @payam_f]

الان که مدتی از تماشا فیلم گذشته فکر میکنم ایده اصلی‌ نولان رو خوب نفهمیده بودم و زود قضاوتش کردم. نظر کامل‌ترم رو در این وب‌سایت نوارسیاه نوشتم:
https://t.co/E3Hc5yUw1s

[پیام @payam_f]

این اودیسه نولان، در نویسندگی نقطه ضعف داشت و حفره «به من چه؟»‌ش رو نتونسته پر کنه.
بدون انگیزه که سفر برگشت اودیسه رو ملموس کنه، داستان از تراژدی حماسی که سعی میکنه خلق کنه، misery porn میشه.

[پیام @payam_f]

@nickola_ttt با همه حرف‌ت مخالف نیستم، ولی ایده‌م رو اینجا بسط دادم. و به‌نظرم، باید به‌کلی از یه اسطوره یونانی که هومر نوشته جداش کرد. واقعا اودیسه‌ی نولانه
https://t.co/E3Hc5yUw1s

[پیام @payam_f]

این اودیسه نولان، در نویسندگی نقطه ضعف داشت و حفره «به من چه؟»‌ش رو نتونسته پر کنه.
بدون انگیزه که سفر برگشت اودیسه رو ملموس کنه، داستان از تراژدی حماسی که سعی میکنه خلق کنه، misery porn میشه.

[پیام @payam_f]

@danimoh خواب‌های تایم یورک:

[پیام @payam_f]

@Jannessarii دیدیش؟

[پیام @payam_f]

@mojthegeek الان که ازش میگذره، فکر میکنم خوانشم اشتباه بوده و فیلم‌نامه بهتر از برداشت اولیه‌مه.

[پیام @payam_f]

@nickola_ttt یه حالت ممکن دیگه داره، که اگه به‌جای سفر قهرمان به شکل سفر یک هیولا بهش نگاه کنی، این مشکل حل میشه، و بیشتر که فکر میکنم قصدش همین بوده. آدمی که خودش رو خیری میبینه که قبل از شکار حیوانات بهشون هشدار میده، اما تو جنگ با حیله‌گری باعث نسل‌کشی میشه، لایق داستان قهرمان نیست.

[پیام @payam_f]

@Senare1995 مخاطب همچین داستانی، باید با قهرمانش هم‌دلی پیدا کنه و براش سرنوشتش اهمیت داشته باشه. اگه به‌قدر کافی به این انگیزه پرداخته نشه، در همراه کردن مخاطب با مشکل مواجه میشه. اینجا مقدمه‌چینی و شخصیت‌پردازی به‌شکلی ضعیفه که هیچ اهمیتی نداره، اودیسه برگرده یا نه.

[پیام @payam_f]

@Roa_emm شاید اگه عامدانه اینطوری می‌نوشتش بهتر بود :)) ولی یه پاش این‌طرفه و یکی‌ش اون‌طرف.

[پیام @payam_f]

@Jannessarii تو فارسی کلمه کوتاه‌تری برای شورش تحت حمایت خارجی داریم؟
foreign-backed insurgency

[پیام @payam_f]

@motevasettt دکمه آب حمام :))

[پیام @payam_f]

@yoplsdontlook باید ببینی مقصر واقعی کیه.

[پیام @payam_f]

@MoronSgt باید از ابراهیمویچ استفاده میکردی :))