PhönixCube🇮🇱🇺🇦🇹🇱🇹🇼

Alles wird so kommen, wie es soll. Hab vertrauen in, dass Timing deines Lebens.

Wir haben nicht immer, die volle Kontrolle.

[Tevin Macharia Mukabana @TevinMacharia]

🕊️ GET TO KNOW HER — She is a true heroine.
A Venezuelan mother kept her 3 children alive by breastfeeding them for 11 days under the rubble of the collapsed OPP building in La Guaira, Venezuela.
They were miraculously rescued alive after the devastating earthquakes.
There are women who deserve a monument. 💪❤️
#Venezuela #MiracleRescue #LaGuaira #StrengthOfAMother

[L O L A @lolitascak3]

แม่เกาหลีมี ‘ตาสีฟ้า’ แต่กำเนิด ลูกสาวก็ตาสีฟ้า แม่โดนบูลลี่มา 33 ปีว่าเป็นตาปีศาจ ตอนวัยรุ่นต้องใส่คอนแทคสีดำ ลูกโดนเรียกว่าตาหมา คนรังเกียจ พ่อคิดจะส่งล��กไปเรียนตปท เพราะเกาหลีบูลลี่หนักจริงๆ

แม่เลยมาออกรายการขอว่าอย่าบูลลี่ลูกฉันเลย เราไม่ใช่สัตว์ประหลาด ขอให้มองเราเป็นคนด้วย

ตั้งเด็กแม่โดนล้อคนว่าเป็นแมว ผี ปีศาจ เกิดมาเป็นแบบนี้แต่ไม่มีใครยอมรับ เลยกลายเป็นคนเก็บตัว ตอนเรียนประถมครูเรียกผู้ปกครองไปพบ บอกให้จับลูกสาวใส่แว่นปิด��าสีฟ้าปกปิดซะ ทั้งที่ตาปกติ พอวัยรุ่นก็ต้องใส่คอนแทค ตาอักเสบก็ทนเพราะดีกว่าโดนบูลลี่

ครอบครัวแม่มีพี่น้อง 9 คน มีพี่คนนึงก็ตาสีฟ้า น้ำตาลข้าง ฟ้าข้าง หมอบอกเป็นภาวะขาดเม็ดสีเมลานิน เป็นภาวะทางพันธุกรรมที่หาได้ยากมากในคนเอเชีย เจอ 1 ใน 10,000 คน แต่ไม่ได้ผิดปกติหรือพิการ

สิ่งที่ทำให้แม่ตัดสินใจมาออกรายการคือวันนึงลูกสาวอายุ 5 ขวบ ‘โซอึน’ เดินร้องไห้มาถามว่า ���แม่คะ ทำไมตาหนูถึงเป็นสีฟ้า” น้องไม่ชอบตัวเอง เพราะเด็กคนอื่นไม่ชอบ กลัวน้อง เห็นหน้าน้องก็วิ่งหนี ผู้ใหญ่ก็อุ้มลูกหนีเหมือนกลัวติดโรค แม่เลยไม่อยากให้ลูกต้องเจออะไรแบบที่ตัวเองเคยเจอ

พ่อน้องตกหลุมรักแม่น้องเพราะตาสีฟ้า ทั้งที่คนรอบตัวบอก���่าอย่าไปจ้องตาเธอนะ แต่ตอนพาลูกสาวไปเที่ยว พ่อสังเกตเห็นคนซุบซิบ นินทาลูกสาวตัวเอง พ่อเครียด พ่อเลยคิดจะส่งน้องไปเรียนตปท เพราะโรงเรียนเกาหลีก็ขึ้นชื่อเรื่องบูลลี่ ไม่อยากให้ลูกโดนคนอื่นแกล้ง

เวลาคนต่างชาติมีตาสีฟ้า คนเกาหลีมองว่าสวย แต่กับน้องและแม่ทำไมบางคนมองว่าน่ากลัว ทั้งที่ก็เรื่องธรรมชาติเหมือนกัน แม่เลยฝากว่าช่วยมองเราเป็นคนปกติด้วย ส่วนต���วนี่ว่าดวงตาของแม่และน้องสวยเหมือนทะเลเลย

[ACERVO @AcervoCharts]

Homem solteiro adota cinco irmãos para que eles permanecessem juntos.

[عيديت بار Idit Bar @bararit]

لما اردوغان بيقول: "تاريخنا ما فيه مجازر ولا ظلم ولا استعمار... كان كله عدل ورحمة."

طيب... كيف نفسر برج الجماجم في مدينة نيش بصربيا؟🤔

بعد ثورة الصرب سنة 1809، السلطة العثمانية قطعت رؤوس مئات المتمردين، وبنت من جماجمهم برج حتى يكون رسالة رعب لكل شعب يفكر يتمرد.

هاي مش دعاية. هاي واقعة تاريخية موثق��، والبرج لليوم موجود.
المشكلة مش شو صار قبل 200 سنة.
المشكلة إنك بالـ2026 تطلع وتقول: "ما كان فيه مجازر ولا ظلم"
بينما آثار هالأحداث لليوم واقفة قدام العالم.
التاريخ ما بينكتب من جديد بخطاب سياسي... صح؟

[世界のど迫力映像@フォレスト(Forest)🕊️ @investorMM]

【驚異】切断された右手を「左足首」に移植！？壊死を防ぎ腕に戻した1ヶ月間の奇跡の医療サバイバル

■🇨🇳中国（2013年発生）
・工場の事故で右手を完全に切断されてしまった25歳の男性

・腕側の傷口が激しく潰れておりすぐの再接合は不可能。しかし、切断された手は数時間で壊死してしまう極限状態に

・そこで医師団は、手の��織を生かすため「男性の左足首」に血管を繋いで一時的に移植する奇想天外な手術を敢行

・1ヶ月後、足で生き長らえた手を再び腕へと戻す大手術に見事成功。自分の手を残したいという執念が生んだ医学の奇跡

[Gioconda is in shock | Джоконда в шоке @BasiliscusI]

2021 / 2026
моя подружка (у неё нет x)
когда она захотела снять хиджаб, она посоветовалась с мужем. Он сказал, что поддержит ее. После этого она ещё 4 года проносила платок, в страхе перед осуждением окружения

[耽美なる絵画とモノ @Estetism_jp]

ソ連てなんだか怖い国のイメージですが、
絵本に関してははちゃめちゃに可愛いものばかりなんです。

[ShAuLi ✊🏼🔥🏳️‍🌈 @Shauli]

עידו אבן היה רק בן 14 כשחייו נגדעו באכזריות.

נער מלא קסם, חד מחשבה, שנון וחכם, עם לב ענק וטוב שהאיר כל מי שסביבו. היה בו שילוב נדיר של שובבות, רגישות וחוכמת חיים. גם כשהיה שקט, הוא תמיד הבחין בכל פרט, וידע בדיוק מתי לשלוף הערה שנונה או משפט מצחיק שהעלה חיוך על פני כולם.

הוא אהב את החיים, אהב אנשים, וחי בפשטות ובשמחת לב אמיתית.

עידו גדל בקיבוץ בארי, בנם של רינת וחן, אח לאלון, תומר וניר. משפחה מלוכדת ואוהבת שהייתה כל עולמו.

כדורגל היה אחת האהבות הגדולות שלו. הוא היה אוהד מושבע של מכבי תל אביב ושיחק בעצמו בנבחרת “אשכול”. על המגרש, כמו בחיים, שיחק עם כל הלב.

חודשים ספורים לפני האסון חגג את ��ר המצווה הקיבוצית שלו. הוא היה מאושר, מוקף חברים, אהבה, צחוק ותחושת ביטחון של ילד שכל העתיד עוד פרוש לפניו.

ואז הגיע בוקר השבעה באוקטובר.

יחד עם משפחתו ירד לממ”ד כשהאזעקות החלו. יחד ניסו לשרוד כשהמחבלים הציתו את ביתם. יחד נמלטו מהאש וניסו למצוא מחסה. כשהעשן והלהבות הפכו לבלתי נסבלים, הם נאלצו לצאת החוצה, בעוד ההורים והאחים הגדולים מגוננים בגופם על הצעירים.

כאשר המחבלים איתרו אותם, נרצחו עידו, הוריו ואחיו הגדול אלון בן ה־16. ברגעיהם האחרונים הם הגנו בגופם על תומר וניר, שני האחים הקטנים ששרדו את התופת.

על מצבתו של עידו נחקקו המילים: “מקסים, שנון ומבריק”.

שלוש מילים קצרות שמצליחות לספר כל כך הרבה על ילד אחד, מיוחד כל כך, שחייו נגדעו מוקדם מדי.

לעולם לא נסלח על ההפקרה הנוראה הזו ‼️

יהי זכרו של עידו ברוך. 🖤

[蝉 丸 @ohiruneco10]

福岡県田川市の炭鉱博物館に行けば、麻生財閥、いかに酷い労働環境で炭鉱経営をして、のしあがっていたのよく分かる。
麻生太郎が皇室典範に口出しする筋合いは全くない。

[Alex Rif @AlexRif3]

נער בועט לילד בפרצוף מול כל הכיתה, מעלה את הסרטון לרשת וכותב: "שולט ברוסי הזה".

אחרי שהסרטון עורר סערה, הוא נמחק. אחר כך הגיע גם הלייב, ההתנצלות וההסברים. האב אמר: "הוא ילד טוב, הוא רועד."

אבל יש כאן שאלה שצריך לשאול:

אם הקורבן לא היה ילד דובר רוסית, האם גם אז היינו ממהרים לדבר על כמה התוקף הוא "ילד טוב"?

בשבועות האחרונים אנחנו נחשפים שוב ושוב לאירועים שבהם ילדים ובני נוער ממוצא של מדינות ברית המועצות לשעבר הופכים למטרה ללעג, השפלה ואלימות בג��ל המוצא שלהם.

הגיע הזמן להפסיק להתייחס לגזענות נגד עולים כאל "שטויות של ילדים". אלה לא שטויות. אלה ילדים שנפגעים, מושפלים ונושאים איתם את החוויה הזאת שנים קדימה.

חייבים לקדם מדיניות של אפס סובלנות נגד גזענות, אלימות וחרמות. @danielamram3

[Israel ישראל @Israel]

🐋 A truly rare Mediterranean sighting!

Researchers from the @UofHaifa recently spotted two sperm whales off Israel’s southern coast.

Sperm whales are among the Eastern Mediterranean’s rarest marine species, with only a few hundred believed to live in the region.

🎥: illustration

[ACERVO @AcervoCharts]

Uma mulher viveu dois anos em uma árvore para impedir que ela fosse cortada.

Julia só desceu após fechar um acordo que preservou a árvore e uma zona de 60 metros ao seu redor.

[Mazelit Airaksinen 🎗🇺🇸 🇮🇱 @Mazelit_]

Six year-old Amelia Aloni returned to Israel during the November 2023 ceasefire after 7 weeks in captivity in Gaza, here she hugs her grandmother for the first time.

🧡🏵️

[SissiEmperatriz 🇮🇱 @GabyLob]

Durante la masacre del 7/10, palestinos asesinaron a la hija de 18 años delante del resto de la familia.
Luego secuestraron al padre, y lo asesinaron en cautiverio.
Estas escenas que estás viendo, las filmaron live, y las vimos por redes sociales.

[🇮🇱 David Ha'ivri 🤠 دافيد هعفري @haivri]

Detailed Olive wood model of the Second Temple. Sent to me by the artist who made it. Let me know if you would like more information.

[שרת הטבעות @SaratHatabaot]

כפי שניתן לראות, ציור של ילדות זה דבר מושך וגורם למחשבות לא רצויות

[WANA Visuals @wana_visualss]

🇮🇷 The Darius Grand Hotel, inspired by the palaces of Persepolis, the ceremonial capital of the Achaemenid Empire. Kish Island, Iran

🏛 Construction of the hotel began in 1994 and was completed in 2001.

[Henda Ayari @HendaAyari5]

J’ai porté le voile plus de la moitié de ma vie. Et pendant toutes ces années, j’ai grandi avec une idée précise dans la tête, mon corps était un problème. Un sujet tabou. Il fallait le couvrir, le cacher, faire en sorte qu’il ne dérange personne. C’est quelque chose qui s’installe petit à petit, jusqu’à ce que ça devienne normal. Alors lorsque j’ai porté le voile, c’était la suite logique d’une programmation à la soumission. On ne vous demande pas votre avis. On vous conditionne, et le conditionnement finit par ressembler à un choix.

Quand j’ai retiré le voile, ça n’a pas été simple. Ce n’est pas juste enlever un tissu. C’est se retrouver face à tout ce qu’on a intégré pendant des années, et devoir le défaire. Ça prend du temps. Et personne ne vous dit que ça va être comme ça. Personne ne vous dit non plus que vous allez devoir réapprendre à vous regarder sans vous juger, à occuper l’espace sans vous excuser d’exister.

En 2018, j’ai publié une photo de moi en bikini, lorsque j’ai trouvé le courage de porter un maillot de bain en public pour la première fois de ma vie. C’était énorme pour moi, pour la première fois, j’assumais mon corps. Ce n’était pas pour provoquer qui que ce soit. C’était juste moi, dans mon corps, sans honte. Un moment que beaucoup de femmes vivent normalement, et qui pour moi représentait un chemin long et difficile.

Quand j’ose publier une photo avec un décolleté ou une tenue féminine, les insultes et les critiques sur mon physique pleuvent. Toujours les mêmes profils, les mêmes personnes, issues de la même communauté. Le mot « prostituée »revient systématiquement. Comme si une femme qui publie une photo avec un décolleté ou pire en bikini perdait toute valeur et ne méritait aucun respect. Pour eux le corps de la femme doit être couvert et caché. Sinon elle n’a pas d’honneur.

Cette logique qui pousse à avoir honte de son corps et à culpabiliser de montrer sa féminité, je la connais bien. C’est celle avec laquelle j’ai vécu. Durant mes plus belles années de jeunesse, sous le voile, je devais disparaître. C’est une obligation, je dois cacher ma féminité, sinon on me punit d’exister, le but est de faire en sorte que j’aie honte de mon corps et que je le couvre pour mériter le respect. C’est une logique de contrôle, de manipulation injuste qui ne s’applique qu’aux femmes.

Ces insultes ne disent rien sur moi. Elles disent tout sur ceux qui les envoient, sur leur besoin de contrôler ce qu’une femme fait de son corps, sur le fait qu’une femme libre, de culture musulmane et d’origine maghrébine les dérange profondément. Parce qu’une femme comme moi qui refuse la honte, ça contredit le récit qu’ils ont besoin de maintenir. Je résiste aux intimidations. Et ça, ils ne peuvent pas le supporter.

Pour en arriver là où j’en suis, j’ai payé un prix que peu de gens imaginent. J’ai perdu des liens, des proches, une partie de ce que j’avais construit. J’ai traversé des moments où j’étais seule face à des jugements violents, où il aurait été tellement plus simple de reculer, de me taire, de rentrer dans le rang. Je ne l’ai pas fait. Pas parce que c’était facile, mais parce que je n’étais plus capable de vivre autrement qu’en étant moi-même. Je me suis battue pour cette liberté, j’avais besoin de l’exprimer, je ne publie pas des photos pour me montrer, mais pour revendiquer cette soif de liberté, pour montrer à toutes les personnes qui m’ont insultée, menacée, et qui m’ont poussée à me cacher, qu’ils n’ont aucun pouvoir sur moi, j’ai enfin fini par accepter ma féminité et par l’assumer.

Cette liberté-là, je l’ai construite année après année, à un coût réel. Alors non, je ne vais pas l’abandonner parce que des gens qui n’ont aucun droit sur ma vie décident que mon corps les offense. Je continuerai à publier des photos de moi,en décolleté, en jupe courte, en bikini. Parce que c’est ma vie, ma liberté. Parce que ce corps est le mien,personne, jamais, ne me fera plus avoir honte d’exister en tant que femme.

Henda Ayari

[محمد سالم @Mahamdsalem36]

💔🇨🇩 الفضيحة الاستعمارية التي فضل العالم نسيانها...بين عامي 1920 و1960
وصل آلاف المستعمرين البلجيكيين إلى الكونغو. موظفون ، مهندسون ، وعسكريون ... كان الكثير منهم عزابًا ، بعيدين عن عائلاتهم التي بقيت في أوروبا 🇧🇪

وفي ظل النظام الاستعمارى ، استُغلت العديد من النساء الإفريقيات كخادمات... وغالبًا كعشيقات صامتات. ونتيجة لهذه العلاقات المحرمة ، ولد آلاف الأطفال من ذوي العرق المختلط (المولودون من أبوين أحدهما أوروبي والآخر إفريقي) — أطفال رفض الآباء البلجيكيون الاعتراف بهم في جل الأوقات.

⚠️ لكن في عام 1948، أصبح هؤلاء الأطفال "مشكلة" بالنسبة للإدارة الاستعمارية.
لماذا؟
لأنهم كانوا يمثلون الدليل الحي على نفاق النظام الاستعمارى والفصل العنصري المفروض في الكونغو.حينها ، اتخذت الدولة البلجيكية قرارًا مرعبًا : انتزاع هؤلاء الأطفال من أمهاتهم الإفريقيات.
كانت الشاحنات تصل إلى القرى ... وتسمع الأمهات صوت المحركات فيفهمن فورًا ما سيحدث.
حاولت الكثير منهن الفرار ، لكن دون جدوى في أغلب الأحيان.
أُرسل آلاف الأطفال قسرًا إلى إرساليات كاثوليكية ، أو دور أيتام ، أو مؤسسات تخضع لسيطرة الدولة الاستعمارية تحت مسمى "حماية ذوي العرق المختلط".
فُصلوا عن عائلاتهم. 💔 حُرموا من هويتهم. 💔 ورُفضوا من كلا العالمين. وعندما نالت الكونغو استقلالها عام 1960 🇨🇩 ، تُرك الكثير منهم وراءهم من قبل المستعمرين الذين غادروا البلاد على عجل.
صفحة مظلمة من التاريخ الاستعماري لا ت��ال قلة قليلة من الكتب المدرسية ترويها حتى اليوم...😢 مأساة إنسانية طالما خنقها الصمت.

[Heavy Metal @HeavyMetalInk]

Art by the Dutch-Italian illustrator Karel Thole (1914-2000). He’s best known for his iconic covers for science fiction and horror novels. His surreal, dreamlike imagery brought to life the worlds of authors like Philip K. Dick and Ray Bradbury.