اگه حس میکنی زندگیت به باد رفته، بدون که طرفدارای رئال تو ایران رفتن جلوی سفارت
اسپانیا،علیه ناداوری تو لالیگا تجمع کردن و اعتراض کردن که توی اروپا داورا حق رئال رو خوردن.
وقتی میتونید رفتار انسانی داشته باشید که مردن یک شخص بدون در نظر گرفتن شرایطش،شغل، پوزیشن اجتماعی، .... واستون مهم باشه. در غیر اینصورت همه انسان ها در نهایت میمیرند...
یعنی عزت نفس و عزتمندی اینجوری که خداوند هم شما رو عزتمند میکنه.
شزنی به محض اینکه قرارداداش با یوونتوس فسخ شد با عزت از فوتبال خدافظی کرد در مقام برنده(دنبال عربستان،...نرفت)؛ اونوقت چه اتفاقی افتاد؟ چند روز بعد بدلیل پیامدهای مختلف دروازه بان اول بارسلونا شد.
دیالوگ یه فیلم بود میگفت: من تو بازی نمیرم که بازنده ش من باشم.
بله اونا شما رو به تیم میارن تا برای خودشون محبوبیت کسب کنند وقتی همه چی خراب شد شما رو اخراج میکنند تا تمام تقصیر ها رو گردن شما بندازند.اینطوری همه رو میکشن هم هوادار هم اسطوره!
به جایی که خاطرات خوب ساختی برنگرد.
هر جا بروم همان احساس بی تعلقی و بازی بی حاصل همراه ام است و انمود میکنم که به آن چه برای ام ابداً اهمیت ندارد علاقه مندم به طور غیرارادی یا خیرخواهانه می جنبم بی آن که هرگز حواس ام ،باشد بی آن که هرگز جایی باشم. آن چه مرا جذب میکند جای دیگری است اما نمیدانم این جای دیگر کجاست.
ایرانی جماعت فقط حس ناکافی بودن به آدم میدن؛شما با ۳ بار پیاپی رسیدن به فینال المپیک همچنان ناکافی هستید. این قضاوت رو چه کسی میکنه؟کسی که آخرین بار سوم راهنمایی سر صف مدرسه نرمش کرده.