Oktay

Psikolog

[Austin Chenoweth, LMFT @FreudandBeyond]

The best therapy advice I ever received:

Shut up and listen. And keep it simple. Then repeat. It’s not an intellectual experience, let your ego go. It’s not about you, it’s about your patient. Brevity is king.

[PsikoBilim @Psikobilim_]

70.000'den fazla atıf alan öncü bir araştırma, psikolojik iyi oluş için 3 temel ihtiyacımıza işaret ediyor:
-Özerklik: eylemlerinin özgür ve kendi benliğinle uygun olması.
-Yetkinlik: geliştiğini, kapasiteni kullandığını ve çevreye etki edebildiğini hissetmek.
-Bağ kurma: koşulsuzca sevilmek, önemsemek ve ait hissetmek.

[Alper Tuncdemir @AlperTuncdemir]

"Fark ederiz ki, hasta mesajı duyar ancak yankı eksiktir. Hasta şöyle düşünme eğilimindedir: 'Bu gerçekten çok ilginç ama ben hiç böyle hissetmiyorum.'Onun bilgisini arttırdık ama onda hiçbir şey değiştiremedik!

Kişiler psikanalitik yazıları okuduklarında da durum aşağı yukarı aynıdır."

S. Freud

[ilknur ☀️ @noemaqualia]

"Bir psikiyatra başvuran insanların çoğu ya bir nevrozdan ya da karakter bozukluğundan mustariptir. En basit biçimde ifade edersek, bu iki durum da sorumluluk bozukluğudur ve aslında onlar dünyayla ve onun sorunlarıyla ilişki kurmanın zıt tarzlarıdır. Nevrotik biri çok fazla+

[Şule Öncü @suleoncu]

Herkes gibi yaşamak istemiyorsun; herkes gibi bir iş bulup çalışmak, herkes gibi tatile gitmek, herkes gibi evlenmek, herkes gibi boşanmak… Bunları yaparsan kendine saygı duyamazmışsın gibi geliyor. “Sıradanlık�� yenilgi, hatta ölüm gibi senin için. Bu ne anlama gelebilir? Sıradışılık takıntısının “ölüm kovucu” savunmalardan biri olabildiğini söyler Yalom. Yani birey altta yatan ölüm kaygısını daha katlanılır kılmak için sıradan olma kaygısına tahvil eder (dönüştürür). Durumu Geçtan’ın “yaşamazlık” kavramı ile de açıklayabiliriz: Birey kendini yaşayamadığında yaşar görünmenin derdine düşer, sıradışılık takıntısı da bu çabanın bir görüngüsüdür. Sebebine ister ölüm kaygısı, ister yaşamazlık diyelim; mesele kendin olmak ve “kendine yerleşik” olmak meselesi aslında. Sıradışılık “ille de farklı olma” çabasıyla değil; sende olanı, herkes gibi olan ve olmayan yanlarıyla kabul etmekle başlar.

[cemre yıldırım @cemrehilal_]

"mesele, şikayetleri ya da belirtileri aşağılamak değildir aksine onları mücadele edilmeye layık görüp, bu mücadelenin sorumluluğunu almaktır. aşağıladığınız bir rüyayı, yorumlama zahmetine girmezsiniz."

[Kıvılcım Kıran @kivilcimgen]

Çoğumuzun muzdarip olduğu erteleme davranışını tembellik sanıyoruz ama farklı açıklamaları var:

Lacan’a göre ertelemek arzunun korunması demek. Başlarsan arzuna kavuşabilirsin. O yüzden obsesif yapıdaki mükemmeliyetçi başlamaz, arzuyu düşüncede tutar, askıya alır, harekete geçmez, çünkü “Başlamazsam arzum hep canlı kalır.”

Bilişsel Davranışçı ekol içinde ise erteleme deneyimsel kaçınma ile açıklanır, işi yaparken oluşan zorlayıcı düşünce ve duygulardan, sonucun mükemmel olmayabileceği gerçeğinden kaçınılır, çünkü ‘Denemezsem hem acı çekmem hem de mükemmel olmadığım gerçeği ile yüzleşmem, üstüne bir gün zaten mükemmel yaparım hayalini de korurum.”

Hangi ekolden bakarsak bakalım ertelemek olasılıkları ve hayatı canlı tutmaya çalışan, ama tam da bu yüzden paradoksal biçimde hayatı donduran bir savunma olmuş oluyor.

[Sinan Alper @SinanAlper_]

ABD'de ne zaman bir okul saldırısı olsa bir siyasi tartışma başlar. Demokratlar silahlara erişimin kolaylığını eleştirir, Cumhuriyetçiler ise olayın psikolojik bozukluklarla ilgili olduğunu savunur.

Halbuki bu bir sahte ikilemdir: İkisinden birini seçmek zorunda değilsiniz.

Bir genç böyle bir kafaya nasıl gelebilir de bir genç silaha nasıl erişebiliyor da önemli sorulardır. İkisi aynı anda sorunsallaştırılmalıdır.

[Jeremy the therapist @psychfox]

Psychoanalyst Nancy McWilliams reminds us that every defense was once a creative solution to an intolerable problem. Digital dissociation developed because people needed it. Boredom, loneliness, interpersonal anxiety, grief, overstimulation: these are the emotional symptoms the phone manages. Telling someone to reduce screen time without addressing the underlying distress treats the fever by confiscating their thermometer.
In our clinical work with clients who present with excessive screen time and phone use, we should explore what the screen manages, before recommending reduction. In my experience, the answer is almost always an emotion that the client lacks capacity to tolerate head on. They use the phone as a distracting, temporary balm.

[Edward A. Perin - Psychologist @DoctorPerin]

Do things that are good for you. Motivation is one of the first casualties of a depressive episode, so the payoff from eating/exercising/socializing/sunlight/getting work done happens in retrospect. A lot of “I’m glad I did that” follows being dragged kicking and screaming.

[Anjelika Şimşek @AnjelikaHSimsek]

Karar verememek, aslında bir yas tutamama halidir; çünkü her seçim, diğer tüm ihtimallerin ve o yollardaki "muhtemel benliklerin" sembolik ölümüdür. Karar felci, bu kayıptan kaçma çabasıdır. Özne, seçim yapmayarak tüm kapıları hayali bir düzlemde açık tutmaya çalışırken, gerçek +

[Anjelika Şimşek @AnjelikaHSimsek]

Psikanaliz bize öğretir ki, insan ruhu tek parça ve doğrusal değildir. Aynı nesneye (bir insana, bir işe veya bir ülkeye) karşı eş zamanlı olarak hem derin bir bağlılık hem de yıkıcı bir öfke hissetmek, patolojik bir kusur değil, ruhsal olgunluğun en zorlu eşiğidir.

[PsikoBilim @Psikobilim_]

İnsanlar belirsizlik yaşadığında gerçeği değil, anlamlı görünen hikâyeyi seçer.
Bu yüzden, insanları bir arada tutan şey bazen gerçekler değil, ortak yanılsamalardır.

[Edward A. Perin - Psychologist @DoctorPerin]

There is little that will sabotage a child more than doing everything for them.

[Esra K. @tiarazen]

Alıntıdaki şemada core self diye tanımlanan ve insanın doğuştan gelen özü gibi tariflenen parçanın minnoş, tatlış, sakin, huzurlu olduğunu iddia eden her kimse, memeyi ısıran, bağırarak ağlayan, kendisinin ya da kucağına gittiği anne babasının yüzünü yolan bir bebek görmemiş olmalı:)

Mesele tam da insanın içindeki 'kötü' öğelerle ne yaptığıdır çoğu psikoterapi hikâyesinde. Agresyonun, hasetin, kıskançlığın kişiye ait olduğunu reddeden bir terapi sistemi ilkel bir savunma olan splitting'i teşvik etmekten başka bir işe yaramayacaktır ne yazık ki...

[Edward A. Perin - Psychologist @DoctorPerin]

All those “my therapist told me something” tweets

[Dilan Ayyıldız @dilanimou]

“Freud kendi terapötik çabalarının başlarında, entelektüel ve duygusal içgörü arasında bir fark olduğunu öğrendi. Yani, bir şeyi bilişsel olarak “bilebilir” ama yine de onu hiç bilemeyebiliriz. Değişmek için, durumumuzu zihinsel değil duygusal bir şekilde idrak etmemiz gerekir.”

-Nancy McWillams.

[Dilan Ayyıldız @dilanimou]

Terapistin görevi neden hastasına ‘iyi tavsiyeler’ vermek değildir, konusuna McWilliams şöyle açıklık getiriyor:

“İyi tavsiye ve sıcak özdeşleşme genellikle kıt kaynaklar değildirler; tedavi için gelen insanların çoğu, bu kaynaklar daha önce denenmiş ve yardımcı olmamış olduğu için oradadır.”

[Mehmet @avuntusaati]

Carl Jung’un hayattan kaçan insanları anlattığı yazısı