Acısına rağmen koruduğu nezakete, vakara bakın… Kaç kez izledim bilmiyorum. “İnsanların”fotoğraf çektirme merasiminin bitmesini sessizce bekliyor. Bir insanın evladının ardından sesini duyurmak için bile bu kadar ölçülü, bu kadar sabırlı olmak zorunda kalması… İşte bu, bu dünyanın cehennemidir.
#RojiniçinAdalet
Abisinin boğulduğunu biliyor. Aklı, “Bu bir facia değil, ihmaller zinciriyse cinayet” diyor; ama kalbinin bir köşesi hala “Abim yemekleri çok severdi, şimdi açtır” diye düşünüyor. Travmatik yas tam da böyle acımasız bir şey: Akıl ölümün gerçekleştiğini biliyor ama sevgi o gerçeğe yetişemiyor. Çünkü insanın beyni “öldü” kelimesini anlayabiliyor; ama yıllarca sevdiği birinin artık acıkmayacağını, üşümeyeceğini, eve dönmeyeceğini kabullenmek başka bir şey. “Abim açtır” demesi gerçekliği bilmemesi değil; artık hiçbir şey yapamadığı abisine, seni unutmadım, unutamam demenin başka bir yolu… Bazı cümleler insanın içine taş gibi oturuyor…
yıllar önce ehliyet kursunda söylemişlerdi “yola fırlayan bir top görürseniz hemen frene basın, topun arkasından mutlaka bir çocuk fırlar” diye.
kulağıma küpedir, sizin de olsun.
6 yıldır karartılan bir cinayetin, 3 günde nasıl ortaya çıkartılabilineceğine şahitlik ediyoruz. Valiyi be katil oğlunu koruyan içişleri bakanı Süleyman Soylu’ydu. Bu soruşturma Süleyman Soylu’yu kapsamalıdır.