Do not turn away from what is happening in Iran. These atrocities are not “nuanced.” There is not “more to the story.” This is a battle between good and evil. Stand on the right side of history and speak up for these innocents who gave everything to reclaim their country from this terrorist regime.
چهل و شش سال از درگذشت پدرم میگذرد، اما او امروز زندهترین چهره سیاسی در پیشگاه تاریخ و دل ایرانیان است.
شعله عشق ملت ایران به او روز به روز بلندتر و فروزانتر میشود. همانطور که جاویدنام مجیدرضا رهنورد به نیابت از میلیونها جوان ایرانی نوشت: «نسلی عاشقت شد، که تو را هرگز ندید».
پدرم با تمام وجود، عاشقِ ایران بود. قلب او با طبیعت این خاک میتپید و باریدن باران بر دشتهای ایران، برایش بهترین و زیباترین خبر بود.
او در ۲۲ سالگی، کشور را در شرایط دشوار اشغال متفقین تحویل گرفت و با تکیه بر میهنپرستی، ایران را به سوی دروازههای تمدن بزرگ هدایت کرد. اگر فاجعه ۵۷، مسیر تاریخ ما را منحرف نمیکرد، ایران امروز یکی از درخشانترین قطبهای رفاه و توسعه در جهان بود.
هممیهنانم، اگر به راه او باور داریم، مسئولیت بزرگی بر دوش ماست. برای وفاداری به نگاه او، ما باید ایران را از این فرقه تبهکار پس بگیریم و آن را دوباره بسازیم.
پاینده ایران
لیمیت کن
شادو کن
کامنتها رو مخفی کن
بیشتر میذارم
فیلم دیده نشده از بامداد 19 دی، اسلامشهر. سردخانه ها پر شده است از پیکر جاویدنامهای 18 دی، و اینگونه پیکر جاویدنامها در سوله ها و کنار خیابانها رها شده است.
مگه میذاریم فراموش بشه؟
#جاویدشاه
این پیام شاهزاده باید هر روز یادآوری بشه
«من برای مردم و کشورم مبارزه خواهم کرد. حتی اگر مجبور باشیم این کار را به تنهایی انجام دهیم، تا زمانی که ایران آزاد شود، مبارزه خواهیم کرد.»