Deniz bir çocuk olarak ne yaşarsa yaşasın karşısında her zaman güçlü bir anne vardı. O yıkılmadığı için Deniz’in de yüzü öyle çok gölgelenmez, sendelese bile düşmezdi. Hemen kendi küçük oyun dünyasına dönerdi. Çünkü annesi her defasında yanında, karşısında, arkasında kaya gibi sağlam duruyordu. Ona o güveni ve konforu annesi sağlıyordu. Şimdi ilk kez annesi karşısında çaresiz, dik duramıyor ve bunu ona söylemekten de çekinmiyor “güçsüzüm” , “bana güven” diyor. Deniz’in yüzüne gölgeler, hüzün, kırılganlık çöküyor. Çünkü arkasındaki dağ yıkılmak üzere ve o da o dağ ile birlikte yıkılıyor. Alya’nın acıyla küçülüşü, Deniz’in büyümesine sebep oldu. Gelecek sezonda ne kadar zaman atlaması olur bilemiyorum. Ama sanırım artık bir köşeye kaçıp oyuncaklarına sığınan Deniz’i değil de annesinin acılarına, gözyaşlarına şahit olmuş, bununla olgunlaşmış ve annesinin yanında tıpkı onun ona her zaman yaptığı gibi dağ gibi duran bir Deniz’i göreceğiz gibi hissediyorum. Ve bunu istiyorum. 😭
imza, kaşe, mühür Feyza’m 🫂
Deniz 63 bölüm boyunca bir çocuktu, sorunlar yaşar, badireler atlatır ama annesi ve babası sayesinde kendi korunaklı dünyasına dönerdi ama 63. bölümde olgunlaşma, çevreye ve olanlara hakim olma adımlarını attı. İnsanı aldığı yaş değil, yaşadıkları olgunlaştırır diye boşa dememişler. Bizim minik Cihan’ımız da büyüdü. 😭