Altı yıllık bekleyişin ardından Bir Başkadır’ın dört bölümlük kısacık bir sezonla dönecek olması beni de şaşırtmıştı. Bu kadar verimli, karakterlerine böylesine emek verilmiş bir dünyaya, yıllar sonra bir bakıp çıkmakla mı yetinecektik?
Heyecanla beklediğim ikinci sezonu izledikten sonra da bu duygum tamamen geçmedi. Hikâyelerin devamını, bazı yüzleşmelerin sonrasını hâlâ merak ediyorum.
Bir Başkadır’ın haletiruhiyesi de ülkeyle birlikte tamamen değişmiş. Daha karanlık ve kasvetli bir evrendeyiz artık. Neymiş o çalınan? Aa neşemiz gitmiş.
Artık tüm konuşmalar kalın bir hüzün tabakasıyla kaplı. Geçim derdi, eriyen orta sınıf, düşmanlığa dönüşen kutuplaşmalar, gittikçe büyüyen şüphe ortamı odanın havasını ağırlaştırmış.
Meryem’in ekmeğin aslanın ağzında oluşuna getirdiği düzeltme, sezonun ve ülkenin ekonomik panoramasını birkaç kelimeye sığdırıyor: “Fare de aç, aslan da”. Geçim zorluğuna ilişkin atasözünün bile kullanım süresi dolmuş. Hayattan bir parça koparabilmek için gösterilen çabanın karşılığı giderek belirsizleşirken, para hesabı, gelecek hesabının önünü kapatıyor. “Başka yere gitti iş. Bambaşka yere gitti.”
Psikoloji ve felsefe okuyan, sorgulamaya açık, YouTube’da küçük canlı yayınlar yapan Hilmi’nin başına gelenler de bu iklimin içinde anlam kazanıyor. Hepi topu 500 takipçiye ulaşmış bir imamın sözleri bile yeterince tehlikeli bulunabiliyor.
Oysa Hilmi’nin yayınını dinleyip içeri alınmasına neden olan kişi de Muzaffer. Meryem’in sığındığı babacan otorite, korktuğu gücün ta kendisi.
Meryem’in eşi yenilikçi imam Hilmi Edirne’de cezaevindeyken, dizinin finalinde Peri’nin tanınmış muhalif gazeteci eşi Bahadır’ın da aynı başkomiserin karşısına çıkmasıyla iki kadının hayatı aynı kırılganlıkta kesişiyor.
Peri’nin eğitimi, sınıfsal ayrıcalıkları, imkânları da artık onu bu korkudan uzak tutmaya yetmiyor. İkisi de sevdikleri adamların başına gelecekleri bekliyor. Meryemcik bir de bebek bekliyor.
Muzaffer’i yasının ve uykusuzluğunun içinden tanıyoruz. Köyünden çıkmış, meslekte yükselmiş, hayatı ve insanları bildiğine inanan, kalıbıyla yoğun güven telkin eden bir adam. Peri’nin odasındaysa bu güvenin öteki yüzü beliriyor. Sigara içmek istiyor, itiraza rağmen içiyor, perdeleri neredeyse zorla kapattırıyor.
Derdini anlatmaya geldiği odaya, kendi kurallarını da getirmiş.
Meryem’in sohbetten aldığı zevk, Peri’nin ona duyduğu yakınlık, o karşılığın ekrandaki en güzel biçimlerinden.
Fakat artık konuşabildikleri odaya yeni korkular doluyor.
Kendilerini anlamak için buldukları dil, hayatlarını kuşatan siyasi ve ekonomik koşulları değiştirecek gücü sağlamıyor. Terapide kazanılanların kıymeti dururken, o kazanımlarla yaşayabilecekleri alan küçülüyor.
Dizinin, Meryem’le Peri’nin son konuşmasının ardından Sürü’ye açılan finalini de bu hafızanın içinden okumak mümkün.
Tren, yoksulluk kadar umut da taşıyarak yol alıyor; biz, daha fazla şey bildiğimiz ve konuşabildiğimiz bir odada, yarının yolunu açmakta zorlanıyoruz.
Her şeye rağmen, biraz daha umut istiyor insan. Çünkü hikâye bitmiş değil.
@ZehraCelenk yazdı https://t.co/O1BIYoMhDn #BirBaşkadır
Merhaba Istanbul!
What a stunning view from the Grand Bazaar this morning alongside talented creator Cem Başak. Thrilled to visit this remarkable country!