Rohat Miran

Psychotherapeut in Ausbildung unter Supervision

[Rohat Miran @rohat_miran]

(İkinci bölüm)

5. Tatil Mecburiyeti ve Modernleşmenin Sancılı Yolu:

Göçmenler için yaz tatili, genellikle Batılı anlamda bir tatil (dinlenme ve hedonizm/hazcılık) değil, „köklere karşı bir yükümlülüktür“. Yıllarca şu yazılı olmayan kural geçerli olmuştur: Tatil "mutlaka" Türkiye’de, anne babanın ya da büyükanne/büyükbabanın köyünde geçirilmelidir. Bu; köklere, akrabalara ve geride bırakıp gitmiş olmanın verdiği suçluluk ya da özlem duygusuna ödenen bir bedeldir.
Ancak tam bu noktada, entegrasyonun büyüleyici ve neredeyse trajik bir dönüm noktası açığa çıkar:
Avrupa’ya içsel olarak varmak ve yeni vatanı "hissetmeye" başlamak, genellikle tatil konusundaki sancılı bir özgürleşme hamlesiyle başlar. Genç kuşak, tatilini artık atalarının köyünde değil de örneğin Türkiye’nin turistik kıyılarında (veya başka ülkelerde) geçirmeye karar verdiğinde bir tabuyu yıkmış olur.

Entegrasyonun Paradoksu: Avrupa’da kendini daha fazla evinde hissetmek için, eski memlekete, anne babaya ve köye daha az vakit ayırmaya başlamak gerekir. Bu, kolektif zorunluluktan bireysel özgürlüğe geçişin sancılı sürecidir; modernleşmenin temel bir adımıdır ancak bedeli çoğunlukla suçluluk duygusuyla ödenir.

Sonuç:
Göçün dramı sadece ekonomik zorluklardan ibaret değildir. Göç; insanı her iki tarafın da genellikle sadece yarım yamalak anladığı bir dünyada, iki farklı evreni tek bir göğüste dengeleme çabasının yarattığı psikolojik bir üstün başarı performansıdır.

Rohat Miran
Psikoterapist
Viyana

[Rohat Miran @rohat_miran]

(Birinci bölüm)

Görünmez Bagaj: Avrupa’da Göçün Psikolojisi ve Dramı:

Başka bir kültürden gelip Avrupa’da bir yaşam sürdürmek, coğrafi bir yer değişiminden çok daha fazlasıdır. Bu, sessiz sedasız yaşanan, derin ve genellikle sancılı bir psikolojik dramdır. Bu hikaye, sürekli arafta (iki dünya arasında) kalmış bir yaşamın hikayesidir.

1. Kendini Kanıtlama ve Gösterme Mecburiyeti:

Hayatının ilerleyen dönemlerinde Avrupa’ya gelen kişi, ilk günden itibaren görünmez ve muazzam bir yük taşır:

Sürekli kendini kanıtlama zorunluluğu.
Göçmenler genellikle dili seçkin okullarda mükemmel bir şekilde öğrenmiş ayrıcalıklı insanlar değillerdir. Dili kitaplardan öğrenmiş olanlar bile günlük hayatın sert gerçekliği, dilin incelikleri ve sokak dili karşısında çoğunlukla çaresiz kalırlar. Ancak dram burada bitmez, daha da derinleşir: Dil bariyeri aşılsa bile, eğer kişinin eğitimi ve diploması denk kabul edilmiyorsa, birçoğu kendini bir boşluğun içinde bulur. Genellikle yetişkin yaşta tamamen yeni meslekler öğrenmek zorunda kalırlar. İnsan hayata sıfırdan başlar; üstelik bunu yapırken "ikinci sınıf insan" olmadığını, tam aksine yetkinliğe ve onura sahip olduğunu sürekli kanıtlamak zorundadır.

2. Kronik Yetersizlik Duygusu (Ebedi Yabancılık):

İster sonradan göç etmiş olsun ister burada doğmuş olsun; birçok göçmen, içindeki o derin „yetersizlik duygusunu“ asla tamamen atamaz. Bu, ne dilde ne de kültürel kodlarda hiçbir zaman "kusursuz" olamayacağı gerçeğinin yarattığı bir histir.
Bölgesel aksanlar, yerel gelenekler ya da tarihsel arka planını bilmediği resmi tatiller, kişiye sürekli şu mesajı fısıldar: „Sen tamamen buraya ait değilsin.” Bu dram, kişinin kendini gerçekten "yuvada" hissetme duygusunun elinden alındığı, sürekli bir güvensizlik ve tekinsizlik hali içinde yaşama durumudur.

3. Paralel Dünyalarda Yaşamak (Algının Parçalanmışlığı):

Belki de yaşanan en büyük duygusal dram, „günlük hayatın parçalanmasıdır". Avrupa’daki bir göçmen tek bir dünyada yaşamaz; aynı anda birkaç boyutta birden var olur:

Bölünmüş Zaman:Kişi iki farklı takvimle yaşar (resmi Avrupa takvimi ile memleketin dini/kültürel takvimi).

Bölünmüş Hava Durumu: İnsan Viyana, Londra, Berlin ya da Paris’teki termometreye bakar ama kalbinde memleketinin havasını hisseder ve orayı takip eder.

Bölünmüş Dil: Günlük hayatı idame ettirmek için dakikada bir dil değiştirilirken, içsel duygu dünyası çoğunlukla ana dilinde hapis kalır.
Bu durum özellikle dini bayramlarda kendini çok net hissettirir. Seküler (laik) yaşayanların işi nispeten daha kolay olabilir. Ancak inançlı insanlar için bu, sancılı bir süreçtir: İnsan, kendisi için en kutsal olan günleri, o günleri hiç yaşamayan ve hissetmeyen bir yerde geçirmek zorunda olduğunu iliklerine kadar hisseder.

4. Tabaktaki Kimlik:

Yemek Bir Lüks Değil, Memlekettir
Kültürler arasındaki uçurum kendini en net süpermarkette gösterir. Bir göçmen için memleket yemekleri "egzotik bir hobi" ya da mutfakta bir değişiklik arayışı değildir. Kimliğini kaybetmemek için hayati bir ihtiyaçtır.
Bulgurun, alışık olunan pirincin, tanıdık zeytinlerin olmadığı ve gerçek beyaz peynir yerine sadece standart kaşar peynirlerinin bulunduğu bir kültürde yaşamak, devasa bir ayrım çizgisini simgeler. Alışveriş, iki perdelik zorunlu bir okumaya dönüşür: Avrupa süpermarketinden sistem içinde hayatta kalmak için, göçmen süpermarketinden ise ruhun hayatta kalması için alışveriş yapılır.

[Rohat Miran @rohat_miran]

Einfühlsam, bereichernd und ehrlich! @janilkiz

[Jan Ilhan Kizilhan (personal ccount (1+1+1+1(4)=1) @janilkiz]

Die Sprache meiner Seele https://t.co/CC431wdtnY

[Rohat Miran @rohat_miran]

2-Sessizliği Anlamak ve Aşmak 
Toplumsal gelişmeler karşısında susanları sadece "duyarsız" olaraknitelendirmek eksik bir yaklaşım olur. Onlar, insan psikolojisininen temel defans mekanizmalarını kullanan, güvende olma veonaylanma ihtiyacı hisseden bireylerdir. 
Ancak unutulmamalıdır ki, toplumları ileriye taşıyan şeyfanusların konforu değil, eleştirel düşüncenin ürettiği taze havadır. Sessizliğin nedenlerini anlamak, kitleleri suçlamak yerine, bireyselcesareti ve bağımsız düşünceyi büyütecek yapıcı bir toplumsaliklimi inşa etmenin ilk adımı olmalıdır. 

Rohat Miran
Psikoterapist

[Rohat Miran @rohat_miran]

1- Toplumsal Olaylar Karşısında Susanların Psikolojisi 
Toplumsal kırılmalar, değişimler ve kriz anlarında bireylerin verdikleri tepkiler kadar, vermedikleri tepkiler de tarihin akışını belirler. Susmak, ilk bakışta sadece bir eylemsizlik gibi görünse de aslında içinde derin psikolojik süreçler, sosyal kaygılar ve bilinçli tercihler barındıran güçlü bir tutumdur. 
Elbette susmak; bir saygı ifadesi, bir dinleme becerisi veya birolgunluk tercihi olabilir. Ancak toplumsal gelişmeler karşısındabir refleks haline geldiğinde, bu sessizlik bireysel bir korunmagüdüsünün ve toplumsal aidiyet arayışının bir tezahürünedönüşür. 
Sessizliğin Psikolojik Anatomisi: GüvenliLiman Arayışı 
Toplumsal olaylar karşısında sessiz kalmayı seçen bireylerinmotivasyonlarını anlamak, toplumu analiz etmenin ilk adımıdır. Avusturyalı psikiyatr Reinhard Haller, susmanın bazen mevcutotoritenin sürdürülmesine örtük bir katkı sağladığını ve psikolojikbir araç olarak kullanılabildiğini belirtir. Bu bağlamda sessizlik, birey için iki temel amaca hizmet eder: 
•Ayrıcalıkları Korumak: Birey, sahip olduğu sosyal veyaekonomik statüyü risk altına atmak istemez. 
•Kalabalıkta Erimek: Toplulukla aynı hizada durarak, aykırıgörünmenin getireceği sorumluluk ve risklerden kaçınır. 
Bu durum, sağlıksız bir eylemsizlik gibi görünse de aslındainsanın en temel evrimsel ihtiyacı olan "güvende kalma" güdüsünün bir sonucudur. 
. Kitlelerin Büyüsü ve Bireyin Kayboluşu 
Fransız psikolog Gustave Le Bon, sosyoloji tarihininbaşyapıtlarından biri olan "Kitleler Psikolojisi" adlı eserinde, bireyin bir araya gelerek bir "kitle" oluşturduğunda kendi özgüniradesini nasıl kaybettiğini çarpıcı bir şekilde anlatır. Le Bon’agöre, kendi algılarıyla bağımsız düşünce üretemeyen veyaduygularını ciddiye almayı beceremeyen birey, kendisini toplumdenen o büyük kalabalıkla özdeşleştirir. 
Suskun çoğunluğun ruh halini anlamak için Le Bon’un bu tespitikritik bir anahtardır: Susanlar, yalnız kalmaktankorkanlardır. Kalabalığın sağladığı anonimlik, bireye sahte birkonfor alanı sunar. Bireysel motivasyonlar sosyal baskı nedeniylegörünmez kılınırken, kitlesel motivasyon eleştirel ve mantıklıdüşünmenin önüne geçer. Kitleler, adeta kolektif bir hipnozaltındaymış gibi benzer refleksler gösterirler. Harekete geçmektezorlanan birey, kalabalığın aidiyetine sığınarak hem yaptıklarındanhem de yapmadıklarından sıyrılır ve vicdani bir rahatlama yaşar. 
Eleştirel Düşüncenin Yalnızlığı ve İçselHayranlık 
Kitlelerin bu tek tipleştirici dalgasına karşı duran, eleştirelkavramayı ve bağımsız düşünceyi önemseyen bireyler de vardır. Bu kişiler, kurulu düzen veya güdüleri yöneten mekanizmalartarafından çoğu zaman "aykırı", "düzen bozucu" veya "kötü" ilanedilebilirler. 
İşin ironik ve pozitif eleştiriye değer kısmı şudur: Suskun kitleler, bu cesur ve eleştirel seslere içten içe derin bir hayranlıkduyarlar. Ancak cezalandırılma, dışlanma veya konfor alanınıkaybetme korkusu, bu hayranlığın açıkça itiraf edilmesini engeller. Cesaret, bulaşıcı olduğu kadar ürkütücüdür de. 
Ortak Bir "Ruh" ve İllüzyonun İnşası 
Geniş kitlelerin yönetim mekanizması, sadece rasyonel kurallarladeğil, büyük ölçüde kitlesel güdülenmeyle işler. Toplumları birarada tutmak ve ortak bir yön tayin etmek için sembolleringücünden yararlanılır: 
•En yüksek yerlere yapılan anıtlar, 
•En görünür yerlere asılan devasa bayraklar, 
•Yöneticilere atfedilen yüksek sıfatlar ve ihtişamlı törenler... 
Tüm bunlar, kitlelerin "kutsallarını" oluşturma ve onlara biraidiyet hissi verme çabasıdır. Siyaset ve yönetim, doğası gereği birmotivasyon yönetimidir. Bu motivasyonun kalıcı olması içinyanına inançlar, değerler, ideolojiler ve köklü destanlar eklenir. Amaç, manevi bir ortak ruh inşa etmektir. Bu çerçeve içindekalanlar; iyi işler, saygınlık ve toplumsal onay gibi somut veyasoyut ayrıcalıklarla ödüllendirilir. Bireyler, bu korunaklı fanusuniçinde, kendileri için inşa edilmiş bir illüzyonun konforuylayaşamlarını sürdürürler.

[samira @samirakbttt]

People in Kobani are asking, ‘Are there no human rights?’
There are.
But there is no political mind capable of turning those rights into law, diplomacy, and enforcement.
The problem is not a lack of conscience it is the absence of a political bridge.

#RojavaDefend
#RojavaUnderAttack
#KobaneUnderSiege

[Rohat Miran @rohat_miran]

Erkek olmak nedir?

Bu soruyu erkeklerin kendilerine sormalarindan memnuniyet duyacağım.

Neden?

Erkekler, fiziksel olarak güçlü olduklari bir hiyerarşik üstünlüğe sahip olageldiler.

Bu insanlığı da ayakta tutan önemli bir ayrıcalıktı.

ANCAK

Uzun yillar boyunca rasyonel düşüncelerin hakim olduğu bir evre yaşadık. Fransız Filozof Renê Descartes’ in ideallestirdigi „düşünüyorum öyleyse varim“, latincesi „cogito ergo sum“ olan bir dönemdi bu

Uzun sürdü.

Yaklaşık elli yıldır ise Feminist kadın hareketinin başlattığı yeni bir dönemin içindeyiz. Bu, duyguların önem kazandığı yeni bir hümanizm dönemi.

Ayrica rasyonel düsünce, yani zihnin yaraticiligi üzerine kurulu gücün, yerini teknik güce bıraktığı bir dönemdi o.

Ama atık bilgi ve rasyonel düşünce erkeklerin elinden alındı ve teknolojik güce verildik.

Artık güçlü, kuvvetli, çok bilen erkeklere ihtiyaç yok!

Şimdiki dönemde artik hissediyoruz!

Düşünen erkekten, hisseden erkeğe geçiş yapmanin evresindeyiz!

Hissetmeyen,
Empati kuramayan
Reflekte edemeyen erkek, bu dönemde toplumdaki yerini bulmakta zorlanır.

Erkek olmak nedir, sorusu yeni bir sorudur.

[Rohat Miran @rohat_miran]

Di dîroka Kurdan de ev cara yekemîne ku kovara derûnnasî (psîkolojî) ye bi derfetên xwe diweşe. Spasî jibo Avesta û kedkar û xebatkarên kovarê. Ez bixwe qîmeteka mezin didim vê wêşanê.

[Psychology Kurdî @psychologykurdi]

Hejmara me ya 19an bi dosyeya "Medya û Derûnnasî" derket.
.
.
Sal: 9 Hejmar: 19 2024
.
.
https://t.co/uz9WSFgIgg

[Rohat Miran @rohat_miran]

@AuswaertigesAmt @ABaerbock Die deutsche Pragmatismus ist schemenhaft. Der politische Pragmatismus Deutschlands führt dazu, dass sich die Türkei im Nahen Osten wie ein verwöhnter Infantil verhält und einen instabilen Nahen Osten schafft.

[Rohat Miran @rohat_miran]

Elestirel tutum, farkindaligi gelistirir bir etkiye sahiptir, ancak yanisira kisi reflekte edici bir tutuma da sahip olmalidir. Kendisi ile yasadigi deneyimin kendi üzerinde yaptigi etkiyi de hissedebilmelidir. Aksi halde elestiri, dedikoduya dönüsebilir.

[Rohat Miran @rohat_miran]

@janilkiz Pîroz be! Gratuliere!

[Jan Ilhan Kizilhan (personal ccount (1+1+1+1(4)=1) @janilkiz]

Die Reaktion u Vorschläge der Politik zum islamisierten Terror machen mich seit 2014 sprachlos. Sie haben immer noch nicht verstanden mit welcher globaler Bedrohung wir zu tun haben. Diejenigen, die die Demokratie zerstören wollen, müssen anders bekämpft werden als bisher.

[Rohat Miran @rohat_miran]

Hemen hemen bütün psikolojik sorunlarin kaynagi; insanin kendisini sandigi, idealize ettigi kisi ile gercekte oldugu kisi arasindaki farki realist olarak kavrayamayisindan kaynaklaniyor.

[Hoşeng Nizarî @HosengN]

Ji bo me şeveke zêde xweş bû; em çûn welatê xwe.

Bi taybetî bo vê konserê hatim Vîenê û gelekî kêfxweş bûm 🙏💐

[Rohat Miran @rohat_miran]

@PervinChakar Hunermenda Hêja, em jî bi dengê Te gelekî kêfxweş û bextyarî bûn. Rêya Te vekirî be. Her hebî, û spas bo hatina Te ya Vienna.

[Rohat Miran @rohat_miran]

Kiṣi ilgisini, alakasini, gündelik hayatini, herhangi bir ṣeye odaklamissa, tapacak kadar çok ayricalikli kiliyorsa o ṣeyi; ruhu yaralidir, kendi bedeninde kendi özüne yabancidir.

[Rohat Miran @rohat_miran]

Erkegin psikososyal çeliṣkisi:
Psikolojik olarak "hasta" görünmekten çekinir, psikolojik destek almaz. Psikolojik destegi zorunlu olarak alginda ise; " niye bana bir teṣhis koymuyorsun!" diye öfkelenir. Teṣhis konsa, bu defa da itiraz eder, Terapiyi birakir.

[Rohat Miran @rohat_miran]

Kiṣilik ve aidiyet sorulari...
Insan, içine dogdugu aidiyeti oldugu gibi kabul etmeli mi dir? Kişi içine dogdugu aidiyeti redettiginde, kiṣiligi geliṣir mi, yoksa geriler mi? Işgal, soykirim ve asimilasyon ile oluṣturulan bir kolektif aidiyet, patalojik midir?

[Psychology Kurdî @psychologykurdi]

Pirtûka bi navê "Rewşa Derûnî, Trawma û Alîkarî Piştî Karesatan" di bin banê kovara me de bi piştgiriya Institut for Transcultural Health Science, BW, Stuttgart û Prof. Dr. Dr. @janilkiz hatiye çapkirin.