دو نفر رو با طناب دار کشتند
دونفر دیگه که رفته بودند اونا رو نجات بدن با گلوله کشتند
یک نفر قبل از این که به دار آویخته بشه سکته کرده…
یکی از اونایی که با طناب دار کشتند یک طرف بدنش معلولیت داشته…
این همه جنایت در یک ساعت کافی نیست که دنیا صداش دربیاد؟!!!!!
«خون در زمین فرو نرفت. روی زمین پخش شد. از زیر هر سنگ جوشید و جوشید و به راه افتاد. هر کس آن را میدید میفهمید جایی بیگناهی را کشتهاند.»
- سوگ سیاوش؛ شاهرخ مسکوب.
اتفاق دیشب اصفهان یک نکتهی بزرگ داشت. جمعیت بزرگی که آمد تا جلوی اعدام بایستد. تمام این جمعیت کسانی هستند که دیماه هم در خیابان بودند و از خطرات دیشب آگاه.
تنها شش ماه پس از بزرگترین کشتار خیابانی تاریخ جا.
این پاسخ سوالات بسیاری پس از دیماه است.
این خشم سرکوب شدنی نیست.
ایران
اصفهان
ساعت چهار صبح
سه اعدام.
یکی از آنها، پیش از اجرای حکم، پای چوبهٔ دار سکته کرد.
دختر جوانی که برای اعتراض به اعدام آمده بود، با گلوله کشته شد.
مردمی که با تیر و باتوم پراکنده و مجروح شدند.
این تصویر امروزِ ایرانِ من است؛
نسل ما تاوان کدام گناه و نفرین را پس میدهد
🖤
اما تو عزیزم!
نه قایقی ساخته بودی، نه سازی در دستت بود و نه ترانهای بر لبت. نه تولدی که کسی برایت گرفته باشد. نه فیلمی از موتورسواری نه لحظهای از رقصیدنت؛ گویی زندگی پیش از آنکه به تو برسد، از کنارت گذشته بود.
از تو، چیزی نماند جز چند عکسِ تکراری، یادگارِ یکبار سفر به شمال.