“Erdoğan diktatör olsa diktatör diyemezdi” diye yola çıktılar, “O zaman Erdoğan’la ilgili kısma değil de dinle ilgili kısma odaklanalım, oradan soruşturma başlatalım. Hem Erdoğan prim kasar, hem Erdoğan kendisi için aksiyon almamış olur, hem de toplumun çoğu dinsiz damgası yememek için ses çıkarmaz” diye ilerlediler. Karşınızda salak mı var? Her şey ayan beyan ortada.
Mesela Azerbaycan-Ermenistan savaşında Ermeniler, bir Azeri kadının örgülü saçını kesip onunla dalga geçmiş olsaydı ve Türkiye'deki bir hemşire de protesto amacıyla saçını örseydi, aynı şey yaşanır mıydı? Hayır, yaşanmazdı.
Çünkü ortada anti-Kürt bir devlet politikası var. Sonra da dönüp "Biz ırkçı değiliz" diye salvo atıyorsunuz.
Bu, son yaşanan "saç örme" paylaşımı ve soruşturma olayının en net özeti aslında.
Okan Bayülgen 'in ekran önü ve arkasında yaptığı sayısız dalga geçme, aşağılama, küçük düşürme davranışlarını ne yazık ki senelerce karizmatik bir şey gibi izledik. Benim üzüldüğüm nokta budur. Çünkü muhatabını ezmek, muhtabını dalga geçmek için malzeme olarak kullanmak ''havalı'' değildir. Zorbalıktır. Özellikle canlı yayında insanı paralize eden, ani ve kontrolsüz güç gösterileri karşısında, konukların gülmesi, eğlendikleri için değildi. Çoğu zaman şoktan, bir tatsızlık çıkması endişesinden, ne yapacağını bilememenin verdiği o tuhaf, rahatsızlık hissine karşı bir savunma mekanızmasıydı... İsterseniz dünyanın en kültürlü, bilgili insanı olun, içinizde hakiki bir nezaket yoksa (göstermelik kibarlıktan bahsetmiyorum), entelektüel değilsinizdir.
İsfahan'da işlemeleriyle büyüleyici İmam Humeyni Camii'ni gezerken tüyler ürpetici bir şey yaşadık. Biz camiiyi gezdiğimiz sırada ünlü İranlı sanatçı Ghazel Shakeri de oradaydı. Camiinin tam ortasında, o ambiyansın ve akustiğin ortasında Man O To'yu söyledi.