بدتر از عادت کردن به بیرون نرفتن عادت کردن به جواب ندادن پیام هاست. کافیه ۲ روز عقب بندازی به خودت میای می بینی ۱ ماهه نه با دوستات رفتی بیرون نه ریلز هاشون رو دیدی و دیگه روت نمیشه بگی حال جواب دادن نداری چون دیگه باور نمی کنن و کم کم از زندگیت محو میشن.
از خون هیچ جوونی لاله ندمیده.
تموم کنید این کسشرهای سانتی مانتالیسم رو.
جوونها دارن یکی یکی میمیرن؛
نه قراره توی بهشت دور هم جمع باشن؛
نه دارن از آسمونها بهمون لبخند میزنن.
سراسر این قضیه گند و کثافته؛
روی جنایت پاپیون نزنید.
جدی این صدفبیوتی دیگه باید چکار کنه و چه توهینی کنه که کنسل بشه!؟
یه رژلب و کرمپودر زدن مگه چقدر سخت و پیچیدهست که مردم تا این حد در برابر آنفالو کردن بلاگرهای حکومتی مقاومت میکنن!؟ عجیبه برام!
در سوگی که تجربه میکنیم، مسئله فقط سوگ افراد نیست؛ فروپاشیِ عدالت، کرامت، انسانیت و معنای زندگی است.
ذهن انسان نمیتواند بهراحتی بپذیرد که زندگی برای بعضی ادامه دارد و برای بعضی دیگر، به این شکل خشونتبار قطع شود.