glaciar

ready to ship

[glaciar @rubyuber]

im too sexy for this syrup

[สวัสดีทวีทุกข์ • @KanatasSiri]

ทันตแพทย์เช่นกู..อึ้ง ..

[wild berry tea ☕️ @wildberrytea11]

เคยอ่านเจอเขาบอกว่าการค้นพบรอยเท้ามันน่าตื่นเต้นเพราะกระบวนการเกิดไม่ง่าย ดินตอนนั้นต้องนุ่มชื้น หลังย่ำลงไปแล้วดินต้องแน่นและแข็งตัว มีพวกชั้นตะกอนจากน้ำจากอะไรมาคลุมทับไว้ ผ่านวันเวลาสิบล้านปีจนตะกอนที่เป็นแม่พิมพ์ธรรมชาติแตกออกก็จะเจอรอยเท้า คือเวลามันต้องเหมาะเจาะจริงๆ อ่ะ

[Mr.Hap @Mr_Whathapened]

คุณหมอท่านใดครับเนี่ย สุดยอดมาก‼️

คือเจ้าของโพสต์เป็นนักดนตรี แล้วไปแสดงดนตรีในงานเมื่อเดือนมิถุนายน มีคุณหมอท่านนึงส่งโน้ตให้ทางทีมงานฝากส่งให้เขาบอกว่าดูจากลักษณะแล้วอยากให้ไปตรวจร่างกายเพราะสงสัยโรค acromegaly

Acromegaly (อะโครเมกาลี) คือ ภาวะที่ร่างกายหลั่ง โกรทฮอร์โมน (Growth Hormone - GH) มากเกินไปอย่างเรื้อรังในวัยผู้ใหญ่ ส่งผลให้กระดูกและเนื้อเยื่อส่วนต่างๆ ของร่างกายโตผิดปกติ สาเหตุ มักเกิดจาก เนื้องอกต่อมใต้สมอง (Pituitary Adenoma) เป็นสาเหตุหลักถึงกว่า 98% ซึ่งเป็นเนื้องอกชนิดไม่ใช่มะเร็ง (Benign tumor) ที่ไปกระตุ้นให้ต่อมใต้สมองผลิตโกรทฮอร์โมนออกมามากเกินไป

อาการที่พบได้บ่อย มือและเท้าใหญ่ขึ้น นิ้วกว้างขึ้น, ใบหน้าหยาบและกว้างขึ้น, คางยื่น, หน้าผากนูน, จมูกและริมฝีปากหนาขึ้น, มีช่องว่างระหว่างฟัน ซึ่งโรคนี้เป็นอันตรายถึงชีวิตถ้าไม่ได้รับการรักษาอย่างทันท่วงทีครับ แรกๆอาจจะยังไม่ค่อยมีอาการชัดเจน

แต่คุณหมอท่านนี้น่าจะเห็นจุดที่เป็นลักษณะเฉพาะของโรคนี้ปรากฏตามร่างกายของเขาก็เลยลองทักไปซึ่งก็ตรงตามนั้นจริงๆ เก่งมากๆ ยังกับ super doctor k

Drama-addict

[🐈🐈‍⬛ส้มซ่าและปลาย่าง🦋 @7o2gether4ever]

สรุปเรื่องราวแบบสปอยล์ 100%

Life of Pi เล่าเรื่องของ พิสซีน โมลิเตอร์ พาเทล (Piscine Molitor Patel) หรือ “พาย” เด็กชายชาวอินเดียจากเมืองปอนดิเชอร์รี ผู้เติบโตขึ้นมาในครอบครัวที่ดูแลสวนสัตว์ พายจึงคุ้นเคยกับสัตว์มาตั้งแต่เด็ก และสนใจเรื่องศาสนาอย่างลึกซึ้ง เขานับถือทั้ง ฮินดู คริสต์ และอิสลามพร้อมกัน เพราะมองว่าทุกศาสนาต่างพยายามพามนุษย์เข้าใกล้พระเจ้าในแบบของตนเอง

เมื่อสถานการณ์ทางการเมืองและเศรษฐกิจในอินเดียเปลี่ยนแปลง ครอบครัวตัดสินใจขายสวนสัตว์และอพยพไปแคนาดาโดยนำสัตว์บางส่วนเดินทางไปด้วยบนเรือสินค้าญี่ปุ่นชื่อ Tsimtsum

แต่ระหว่างเดินทาง เรือประสบพายุรุนแรงและอับปางกลางมหาสมุทรแปซิฟิก พายรอดชีวิตและพบว่าตัวเองอยู่บนเรือชูชีพกับสัตว์อีกสี่ตัว ได้แก่ ม้าลายที่ขาหัก อุรังอุตังชื่อ Orange Juice ไฮยีนา และเสือโคร่งเบงกอลชื่อ Richard Parker

ในช่วงแรก Richard Parker ซ่อนตัวอยู่ใต้ผ้าใบของเรือชูชีพ ขณะที่ไฮยีนาเริ่มแสดงความดุร้าย มันทำร้ายและฆ่าม้าลาย จากนั้นฆ่า Orange Juice แม่ลิงอุรังอุตัง แต่ก่อนที่ไฮยีนาจะจัดการกับพาย Richard Parker ก็พุ่งออกมาและฆ่าไฮยีนา

จากนั้นการเอาชีวิตรอดของพายจึงกลายเป็นการอยู่ร่วมกับเสือโคร่งบนเรือชูชีพกลางมหาสมุทร

พายใช้ความรู้เรื่องสัตว์ ฝึก Richard Parker ให้ยอมรับอาณาเขตของเขา และสร้างแพเล็ก ๆ ขึ้นมาเพื่ออยู่ห่างจากเสือมากที่สุด เขาต้องหาอาหารและน้ำ ฝนตกเมื่อไรก็ต้องรีบเก็บน้ำ และใช้วิธีต่าง ๆ ในการจับปลาและเต่าทะเลเพื่อประทังชีวิต

เวลาผ่านไปนานหลายเดือน พายเริ่มอ่อนแอและสิ้นหวัง จนกระทั่งช่วงหนึ่งเขาตาบอดชั่วคราวจากความอดอยากและขาดสารอาหาร ระหว่างนั้นเขาพบชายอีกคนหนึ่งซึ่งรอดชีวิตอยู่บนเรือชูชีพอีกลำ ชายคนนั้นก็ตาบอดและอดอยากอย่างหนัก เขาพยายามเข้ามาฆ่าพายเพื่อกินเขา แต่ก่อนที่เขาจะทำสำเร็จ Richard Parker ก็ฆ่าชายคนนั้น

เหตุการณ์นี้ทำให้เห็นอีกด้านหนึ่งของการเอาชีวิตรอด—เมื่อมนุษย์ถูกผลักไปจนถึงขีดสุด เส้นแบ่งระหว่าง “มนุษย์” กับ “สัตว์” อาจเลือนหายไปได้

ต่อมาพายและ Richard Parker พบเกาะสาหร่ายลอยน้ำประหลาด ซึ่งดูราวกับเป็นสวรรค์ พื้นที่เต็มไปด้วยน้ำจืด อาหารจำนวนมหาศาล พายจึงคิดว่าในที่สุดเขาก็พบสถานที่ที่จะช่วยให้รอดชีวิตได้

แต่เมื่อกลางคืนมาถึง เขากลับพบว่าเกาะแห่งนี้มีบางสิ่งผิดปกติ สาหร่ายที่ดูเหมือนปลอดภัยในตอนกลางวันกลับมีคุณสมบัติเป็นกรดและสามารถย่อยสิ่งมีชีวิตได้ พายยังค้นพบ ฟันมนุษย์จำนวนหนึ่งซ่อนอยู่ในส่วนที่คล้ายผลไม้ของต้นไม้ เขาจึงตระหนักว่าเกาะแห่งนี้ไม่ใช่สวรรค์ แต่เป็นกับดักที่กินสิ่งมีชีวิต และอาจเคยฆ่ามนุษย์มาก่อน พายจึงตัดสินใจออกจากเกาะ แม้จะต้องกลับไปเสี่ยงตายในมหาสมุทรอีกครั้ง

ในที่สุด เรือชูชีพก็ลอยไปถึงชายฝั่งเม็กซิโก พายรอดชีวิต แต่เมื่อขึ้นฝั่ง Richard Parker กลับเดินหายเข้าไปในป่าโดยไม่หันกลับมามองเขาอีก

สิ่งนี้สร้างบาดแผลทางใจให้พายอย่างมาก เพราะตลอดเวลาที่อยู่กลางทะเล Richard Parker คือทั้งภัยคุกคามและเหตุผลที่ทำให้เขายังคงมีชีวิตอยู่

พายถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล และต่อมาเจ้าหน้าที่จากกระทรวงคมนาคมของญี่ปุ่นสองคนมาสอบสวนเขาเกี่ยวกับการอับปางของ Tsimtsum

เมื่อพายเล่าเรื่องที่เกิดขึ้น เจ้าหน้าที่กลับไม่เชื่อเรื่องเสือโคร่ง เกาะกินคน หรือสัตว์ต่าง ๆ เพราะไม่มีหลักฐานที่จะพิสูจน์เรื่องเหล่านั้นได้ พวกเขาจึงขอให้พายเล่าเรื่องที่ เป็นไปได้มากกว่า

และตรงนี้เองที่เรื่องของ Life of Pi เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง พายได้เล่าเรื่องใหม่ที่ไม่มีสัตว์เลย

บนเรือชูชีพมีผู้รอดชีวิตสี่คน ได้แก่ พาย แม่ของเขา พ่อครัวชาวฝรั่งเศส และลูกเรือชาวไต้หวันที่ขาหัก

พ่อครัวเป็นคนโหดร้ายและเห็นแก่ตัว เขาฆ่าลูกเรือที่บาดเจ็บและใช้กินเป็นอาหารและเหยื่อล่อปลา แม่ของพายพยายามต่อต้านและปกป้องลูกชาย แต่ในที่สุดพ่อครัวก็ฆ่าแม่ของพาย และโยนศีรษะของเธอให้พาย

พายจึงฆ่าพ่อครัวเพื่อเอาชีวิตรอด

หลังจากนั้น พายต้องเผชิญกับความหิวโหยและทำสิ่งที่เลวร้ายอย่างที่มนุษย์ธรรมดาแทบไม่สามารถจินตนาการได้ เขากินเนื้อของพ่อครัวและใช้ร่างของเขาเป็นแหล่งอาหารเพื่อให้ตัวเองมีชีวิตอยู่ต่อไป

เมื่อฟังเรื่องนี้ เจ้าหน้าที่ญี่ปุ่นเริ่มมองเห็นความคล้ายคลึงระหว่างเรื่องมนุษย์กับเรื่องสัตว์

ม้าลาย อาจหมายถึงลูกเรือที่ขาหัก
ไฮยีนา อาจหมายถึงพ่อครัวผู้โหดเหี้ยม
ลิง Orange Juice อาจหมายถึงแม่ของพาย
และเสือโคร่ง Richard Parker อาจหมายถึงตัวพายเองในด้านที่ดุร้ายและไร้ความปรานีซึ่งถูกปลุกขึ้นมาเพื่อให้เขาเอาชีวิตรอด

ในมุมนี้ การที่ Richard Parker ฆ่าไฮยีนาก็เทียบได้กับการที่พายฆ่าพ่อครัว

และการที่ Richard Parker กินเนื้อคนก็สะท้อนสิ่งที่พายเองต้องทำเพื่อมีชีวิตรอด

[🐻แด๊ดเล่นน้ำ🌊🏊🏻‍♂️ @mer_des_astres]

แล้วช่องฟาโรสเล่นฉ่ำมากนะมุขเนี้ยะ ล่าสุดที่พี่ก๊อตจิเอาไปเล่นในช่างเชื่อม

[catjí' @cat1230YS]

ในหนังตอนท้ายเรื่อง พายถามนักข่าวที่มาสัมว่าเชื่อมั้ย แล้วนักข่าวอึ้งๆ แบบมันจะจริงเหรอ มีเสือ มีหมี ไปเจอนู่นนี่นั่น ดูเวอร์มาก แล้วพายก็เล่าอีกแบบหนึ่ง ซึ่งนั่นแหละคือเรื่องจริงที่เกิดขึ้น แล้วถามนักข่าวอีกประมาณว่าแบบนี้ล่ะ คิดว่ามันจริงมั้ย สุดท้ายนักข่าวก็เขียนเรื่องแรกที่พายเล่าแทน เพราะเรื่องจริงมันหดหู่ แล้วก็ดาร์กเกินไป 🥲 กระบวนการปกป้องจิตใจตัวเอง จินตนาการเป็นอย่างอื่น หลีกหนีความเจ็บปวด

[sirix 💫 @sirix1994]

คือถ้าไปราชมังต้องจัดประมาณนี้จริงๆ นี่ก็ไม่เข้าใจคอนเกาหลี โปรดักชั่นหน่อยนึง แต่อยากไปกันจังสนามเปิด

[Norman @Johny_Smily]

Playfulness — ผู้ชายติดเล่น
เมื่อความน่ารักกลายเป็นความเหนื่อยล้า

ไม่รู้จัก ไม่เคยติดตาม แต่ระยะนี้โพสต์ของคนสองคนนี้เด้งขึ้นมาบ่อยมาก 🤔 เลยถือวิสาสะหยิบมาเขียนเป็นบทเรียนทางจิตวิทยาเรื่อง Playfulness

บางครั้งการเลิกราไม่ได้เกิดจากการนอกใจ หรือมีใครทำผิดร้ายแรง แต่มาจากพฤติกรรมเล็ก ๆ ที่เกิดซ้ำทุกวัน จนวันหนึ่งความน่ารักที่เคยชอบ กลับกลายเป็นสิ่งที่ทำให้เหนื่อยใจ

ในทางจิตวิทยา Playfulness หมายถึงแนวโน้มที่จะมองสิ่งต่าง ๆ อย่างสนุกสนาน ใช้อารมณ์ขัน และนำความขี้เล่นเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต คนที่มีลักษณะนี้อาจทำให้คนรอบข้างอารมณ์ดี อยู่ด้วยแล้วสบายใจ และทำให้ความสัมพันธ์มีสีสัน

แต่ปัญหาไม่ได้อยู่ที่การเป็นคนขี้เล่น แต่อยู่ที่ว่า เขารู้หรือไม่ว่าเวลาไหนควรเล่น และเวลาไหนควรจริงจัง

ในวันที่ไม่มีปัญหา การหยอกล้อ เล่นเกม หรือทำตัวเหมือนเด็กอาจเป็นเสน่ห์ แต่ชีวิตคู่ไม่ได้มีแค่ความสนุก ยังมีเรื่องเงิน งาน ลูก บ้าน สุขภาพ บิดา-มารดา และอนาคตที่ทั้งสองคนต้องรับผิดชอบร่วมกัน

ปัญหาจึงเกิดขึ้นเมื่อ Playfulness เริ่มข้ามเส้นไปเป็น Irresponsibility หรือความไม่รับผิดชอบ

เล่นได้ แต่เวลามีปัญหาต้องคุย
หยอกได้ แต่ต้องรู้กาลเทศะ
ใช้เงินได้ แต่ต้องรับผิดชอบ
เป็นเด็กได้ แต่ไม่ควรปล่อยให้คู่ชีวิตต้องทำหน้าที่เป็นผู้ใหญ่แทนอยู่ฝ่ายเดียว

เพราะบางคนไม่ได้เหนื่อยจากการทำงานหนักเพียงอย่างเดียว แต่เหนื่อยจากการต้องคอยเตือน คอยตาม คอยจัดการ และคอยแก้ปัญหาซ้ำ ๆ จนกลายเป็นภาระทางอารมณ์ (Emotional Labor) ที่อีกฝ่ายต้องแบกรับ

ความขี้เล่นจึงไม่ใช่ปัญหาเสมอไป สิ่งสำคัญคือ คนคนหนึ่งสามารถเปลี่ยนโหมดตามสถานการณ์ได้หรือไม่

เวลาสบายก็เล่นได้
เวลาเครียดก็หยุดเล่นได้
เวลาทะเลาะก็รับฟังกันได้
และเมื่อถึงเวลาต้องรับผิดชอบ ก็ไม่ผลักภาระให้คนรัก

เพราะความขี้เล่นทำให้ความสัมพันธ์มีสีสัน แต่ความรับผิดชอบต่างหากที่ทำให้ความสัมพันธ์ดำเนินต่อไปได้

ท้ายที่สุด ปัญหาของชีวิตคู่อาจไม่ใช่คำถามว่าใครผิด แต่อาจเป็นคำถามที่ยากกว่า

“เรายังต้องการชีวิตแบบเดียวกันอยู่หรือเปล่า?”

คนสองคนอาจไม่ได้มีใครเลวร้าย เพียงแต่มีวิธีใช้ชีวิต ความคาดหวัง และระดับความรับผิดชอบที่ไม่สอดคล้องกัน ความไม่เข้ากันเล็ก ๆ ในชีวิตประจำวัน (Everyday Incompatibility) เมื่อเกิดซ้ำไปเรื่อย ๆ ก็อาจสะสมจนกลายเป็นเหตุผลใหญ่ของชีวิต

จนวันหนึ่ง คนคนหนึ่งอาจพูดว่า

“ฉันไม่ได้ไม่รักเธอ แต่ฉันไม่อยากใช้ชีวิตแบบนี้อีกแล้ว”

เพราะการรักใครสักคน ไม่ได้หมายความว่าเราจะใช้ชีวิตร่วมกับเขาได้ตลอดไป

ความรักอาจทำให้คนสองคนเริ่มต้นชีวิตร่วมกัน แต่ความรับผิดชอบและความเข้ากันได้ต่างหาก ที่ช่วยให้พวกเขาเดินต่อไปด้วยกันได้

[jess yin @itsjessyin]

i just found my new favorite ig account

[nur @paattiis]

birgün nycde bir kış gününe uyanmak

[𝐻𝑜𝑛𝑒𝑦 & 𝐿𝑒𝑚𝑜𝑛 🍯🍋 @ilovehoneylemon]

เพื่อน elite ของผมอยู่ราชดำริ leasehold ราคาดาวอังคารมาก

เวลาไปหาเพื่อน เจอรถหรูคันละ 10-20 ล้าน++ ละลานตาในลานจอดรถมาก รถยุโรปที่เราใช้ ดูด้อยไปเลย 55555555

ทั้งที่ขยับออกมานิดเดียว (ไม่ว่าจะวิทยุ หลังสวน ร่วมฤดี โปโล) ก้ได้ freehold แบบหรูหรา แถมบางที่ถูกกว่าห้องนาง แต่นางบอกว่า “อ้อ ชอบโลตรงนี้ มองลงไปเห็นสนามม้าเขียวๆ สบายตา ไม่ได้สนว่าจะต้องได้ห้องมั้ย” เอ้อออออออออ

แต่พวกนางไม่ได้มีแค่ห้องตรงนี้ พ่อแม่ส่วนใหญ่เป็น landlord มีคอนโดอยู่ทั่วกทม. มีเยอะจนพ่อแม่ตายมาแล้ว 2-3 ปียังจัดการเรื่องมรดกไม่จบ

ใครสัมผัสความเป็น กทmalls native: platinum elite เชิญราชดำริฮะ น้ำไม่มีวันท่วมเช่นกัน

ป.ล. platinum elite พวกนี้มักมีบ้านใหญ่จริงๆ ของครอบครัว อาจจะเป็นคฤหาสน์นอกเมืองแต่ไม่นอกมาก เช่น เลียบด่วน รัชโยธิน หลังละ 100 ล้าน++ หรือไม่ก็บ้านเดี่ยวหรือตึกในพื้นที่กว้างๆ กลางทำเลทองในกทม. เช่น สาทร บางรัก

[ดัฟฟ์จังอ่าน• ✨(ไส้แห้ง) @Wduffsnk]

#thelovehypothesis 🫶🏻
ไม่อ่านนิยายมาก่อนชอบ100%
อ่านมาก่อนก็ 99.999999%
แต่มันก็ตามสมมุติฐานที่ว่าคนอ่านมาก่อนมักจะกดคะแนนอีกเวอร์ชั่น(ไม่จริงงง) 55555

เรื่องของโอลีฟนักวิจัยสาวป.เอกที่ดันไปจูบดร.อดัม ตัวร้ายของภาควิชา และทั้งสองก็แกล้งเป็นแฟนปลอมๆ กันเพื่อเป้าหมายของทั้งคู่ คนนึงเพื่อให้เพื่อนสนิทไปคบกับคนที่เธอเคยแอบชอบ อีกคนก็เพื่อให้มหาลัยมั่นใจว่าเขาจะไม่ชิ่งทุน fake-dating แสนฮาและความรักไม่ปลอมจึงเริ่มต้นขึ้น

เวอร์หนังคือ รอมที่คอมตะโกนนน แบบตะโกนมาก ตลกอะ ยัยโอลีฟเวอร์หนังคือทำอะไรตลกๆมาก ทั้งที่เป็นคนเข้าสังคมไม่เก่งนะ ส่วนคุณอดัมก็very grumpy มาก คนตลกกับคนขรึมมู้ดดี้มาเจอกันมันเลยawkward ตลกพิลึก แต่ก็ตลก เคมีพระนางดี โคตรจะเข้ากันอันนี้ให้เลย
นับได้ว่าหนังสำหรับเราเหมือนนิยาย60% และก็ปรับไป40% ซึ่งบางจุดที่ปรับก็ดี เช่นเรื่องมิตรภาพของเพื่อนที่ชัดขึ้น การที่ทั้งคู่เหมือนน่าจะค่อยๆมาตกหลุมรักกัน ค่อยๆเปลี่ยนกันและกันมากขึ้น น่ารักก

แต่พี่เสียดายตัวละครที่โดนตัดไป(เพราะเขาสำคัญ) บางประเด็นที่เปลี่ยนจนความซัฟเฟอร์มันเบาลง ปมเหมือนเดิมแหละ
แต่ก็ชอบการจบแบบหนังเหมือนกันเพราะว่าผู้หญิงเราซัพพอร์ตกัน และยัยโอลีฟก็แข็งแกร่งไม่ต่างจากนิยาย
แต่ที่เริ่ดเลยคือ บท16มาแน่นอนค่ะ อมก.spicy 🌶️🌶️🌶️🌶️เว่อร์

สรุปเลยชอบทั้งคู่ไปคนละแบบ (แต่ขอแอบปันใจให้นิยายมากกว่าหน่อย อยากรู้ว่าทำไม ดูจบแล้วไปตามอ่านนิยายต่อเด้อ)

[Sebastian Garibay @stvccs]

Color is making its way back, in a major way

[CityVibesX @earthviewss1]

Autumn in New York 🇺🇸🍂

[น้องโป๋ว @powl_2nd]

I'll never get over it. Look at how cool it isss

[Hidden thread. @hiddenthread_]

Spring in Melbourne 🥺🫶🏻

[พี่มอม @maebecatknowsme]

ฟังนะคนที่ชื่อเอลล่า แมคแคนซี่ กรอส แล้วเกิดมาด้วยโครงหน้านี้ ฟังแค่ชื่อก็สนั่นแล้วอลังการมากแล้วด้วยหน้าแบบนี้อีกคือมันเว่อร์มาก นึกออกไหมมันเริ่ดเกินไปมากหลับตาได้ยินแค่ชื่อยังรู้เลยว่าคนนี้ไม่ไก่กาอะ

[น้องโป๋ว @powl_2nd]

เพื่อนบอกว่ามีคนซื้อตั๋วเข้าตึก lloyds building ด้วยราคา £260 สุดมากกอ่ะตลาดมืดทางสถาปัตย์555 ละตอนเข้าทุกคนดูเป็นเต็กหมดเลย555 แต่มันก็เป็น archi manifestoที่เจ๋งจริง อลังการร ละถือเป็นปสกการขึ้นลิฟต์ที่เจ๋งสุดครั้งนึงเลยอ่ะ ลิฟต์แบบระเบิดspace เกร๋มาก

[エグい発信 @mns2525]

「月1回は知らない場所へ行け」これがマンネリを防ぐ。旅行、カフェ、イベント、美術館、街歩き。全部同じ。いつもの道、いつもの店、いつもの人だけで生活を完結させるな。新しい場所には新しい刺激がある。人生に変化が欲しいなら、まず行く場所を変えろ。

[ทาเคชิ 🌅 @711error]

มีหมอเล่าว่าตอนเข้าไปที่เกิดเหตุต้องไปติดป้ายสีๆ แล้วไปเจอ ผญ คนหนึ่งที่โดดลงมาปรากฏว่าไม่ตุยแต่ครึ่งล่างคือเละหมดแล้ว เขาก็ติดแท็กสีดำ ผญบอกว่าไม่ๆๆฉันยังไม่ได้ตุยฉ้นจะโทรหาลูกสาว หมอก็บอกขอโทษๆผมเข้าใจผิด แต่สุดท้ายเธอก็ค่อยๆจากไปอยู่ดี