2/2Mijn eigen leven.
Iedereen zei: “Dat lukt je nooit.”
“Je komt er niet.”
Maar ik bleef lopen. Rustig. Op mijn eigen tempo.
En kijk nu eens.
Rust. Stabiliteit. Een thuis.
Een vrouw naast me. Vrijheid in mijn hoofd.
Niet perfect.
Maar we hebben het wel zelf gedaan.
1/2Vroeger was alles echter.
Geen filters, geen maskers, geen rubber tegel mentaliteit.
Gewoon vallen, opstaan en doorgaan.
Vanaf mijn 15de zonder vader.
Vanaf mijn 30ste ook mijn moeder niet meer hier.
Geen familie om op terug te vallen.
Dus bouwde ik zelf.
Mijn eigen visie.
@VinnieHabana Bij mijn oma zat altijd Purol zalf (unguent) in de tas. Als ik weer eens droge klauwen had of een droog smoelwerk, zoals zij dat zei, moest ik dat erop smeren. En ja, de volgende dag waren ze inderdaad minder droog.
@VinnieHabana Herkenbaar. Je staat eigenlijk continu “aan”. Altijd bezig met optimaliseren, verbeteren en investeren in wat je hebt opgebouwd, zodat het kan blijven groeien. Dat stopt niet bij een werkdag of weekend.