"Anne baba hayatta mısınız neredesiniz" diye feryat figan ettikçe boğazım düğümlendi.
Sessizlik de ihanettir, Gazze'yi ve Gazzelileri konuşmaktan sakın vazgeçmeyin!
"Sen rızkının peşinde değil, rızkının senin peşinden koşmasını istiyorsan bunu tatbik et!"
Mehmed Zahid Kotku hazretlerinden gönlümüze merhem, kulağımıza küpe olacak nasihatler. Mekanı cennet olsun.
Çok etkili nazar duasıdır dinleme anında esneme gözyaşı vb haller kişinin üzerindeki ağır nazarın, negatif enerjinin veya kem gözün dışarı atılmasıdır...
Engin Noyan:
- Bizim İstiklal Marşımız irticai faaliyetten içeri atılabilir.
- Çok tehlikeli bi marştır.
- Onun için zaten ne söylediği anlaşılmaz hale getirdiler, onu eğirttiler büktüler.
- Ne söylüyor “korkma sönmez bu şafak”
- “Korkma sönmez bu şafak” diyo sanki Akif.
- Nası ya sönmeyen şafak mı?
- “Korkma sönmez bu şafak” öyle mi diyo Akif?
- Hayır öyle demiyor, “korkma sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak” diyor.
- Sönmeyen o al sancak, şafak filan değil.
- Şafak söner tabii ki ne var şafak kararır, bi daha aydınlanır.
- Ama o al sancak sönmez diyor.
- Öyle söylüyor Akif.
- Cümleyi ortasından bölersen, “Korkma sönmez bu şafak”, dınk bitti cümle.
- İkinci cümle nerde başlıyo “larda yüzen”
- Lar neresi be, bizim al sancak larda yüzüyor, lar neresi?
Her yanlış seçimi, hatayı, kötü alışkanlığı çocukluk travmalarına bağlayamaz, ardında bir sebep arayamayız. Değişip dönüşen, iyileşen ve gelişen insanlar yaşamın sorumluluğunu alan ve önüne bakanlardır. Kurban psikolojisiyle yaşamayı seçen, bunu yapamadıklarına kılıf yapan birini zorla doğrultamazsınız. Kalpleri çevirip bakışı düzeltmek yakınlarının elinde değil. İnsanı dönüştüren tek şey, kişinin kendi iradesi ve niyetidir.
İnsanın bu hayatta en çok deneyimlendiği duygu “yanılmaktır.” Etrafındaki kimseleri düzelterek huzuru yakalayacağını sanarak yanılır. Sınırsız sevginin ve güvenin muhabbeti pekiştireceğini zannederken yanılır. Her konuda hassas ve nazik olursa incinmeyeceğini sanarken yanılır. Çok çabalarsa olacağını varsayarken yanılır. Düştüğü durumun içinden bir daha çıkamayacağını sanarken yanılır. Emek verdiği her şeyin yeşereceğini zannederken yanılır. İnsan yanıla yanıla öğrenir yaşamı, yontularak değişir bakışı.
Her şeyin elinde olmadığını, tedbirin üstünde bir de takdirin olduğunu, bazı toprakların çorak olduğunu, vazgeçmenin ve bırakmanın bazen elzem olduğunu, hallerin değişebileceğini insana bir şekilde bu yolun sahibi öğretir.
Şükürsüzlük ve şikayet hali öyle bir girdap ki sadece sahibini çürütmüyor, etrafındakilere de habis bir hal olarak sirayet ediyor. Yolculuğuna razı olmayan, verileni görmeyip hep verilmeyenin yasını tutan, kıyasın pençesinden çıkamayan kişi içindeki öfkeyi, hasedi ve nefreti besler sadece. Bu, zamanla insanın hem yolculuğunu hem de yolda karşılaştığı herkesin huzurunu zehirler.