رباعیات سعدی

@/moulavi_robaee
@/khaghani_robaee
@/sanaee_robaee
@/_babataher
@/abusaeed_robaee
@/anvari_robaee
@/eraghi_robaee

[رباعیات سعدی @saadi_robaee]

چون دل ز هوای دوست نتوان پرداخت
درمانش تحملست و سر پیش انداخت

یا ترک گل لعل همی باید گفت
یا با الم خار همی باید ساخت

[رباعیات سعدی @saadi_robaee]

ای چشم تو مست خواب و سرمست شراب
صاحبنظران تشنه و وصل تو سراب

مانند تو آدمی در آباد و خراب
باشد که در آیینه توان دید و در آب

[رباعیات سعدی @saadi_robaee]

عشاق به درگهت اسیرند بیا
بدخویی تو بر تو نگیرند بیا

هرجور و جفا که کرده‌ای معذوری
زان پیش که عذرت نپذیرند بیا

[رباعیات سعدی @saadi_robaee]

هر ساعتم اندرون بجوشد خون را
واگاهی نیست مردم بیرون را

الا مگر آنکه روی لیلی دیدست
داند که چه درد می‌کشد مجنون را؟

[رباعیات سعدی @saadi_robaee]

گر دولت و بخت باشد و روزبهی
در پای تو سر ببازم ای سرو سهی

سهلست که من در قدمت خاک شوم
ترسم که تو پای بر سر من ننهی

[رباعیات سعدی @saadi_robaee]

گر دشمن من به دوستی بگزینی
مسکین چه کند با تو بجز مسکینی

صد جور بکن که همچنان مطبوعی
صد تلخ بگو که همچنان شیرینی

[رباعیات سعدی @saadi_robaee]

ای مایهٔ درمان نفسی ننشینی
تا صورت حال دردمندان بینی

گر من به تو فرهاد صفت شیفته‌ام
عیبم مکن ای جان که تو بس شیرینی

[رباعیات سعدی @saadi_robaee]

ای کودک لشکری که لشکر شکنی
تا کی دل ما چو قلب کافر شکنی؟

آن را که تو تازیانه بر سر شکنی
به زانکه ببینی و عنان برشکنی

[رباعیات سعدی @saadi_robaee]

گر کام دل از زمانه تصویر کنی
بی‌فایده خود را ز غمان پیر کنی

گیرم که ز دشمن گله آری بر دوست
چون دوست جفا کند چه تدبیر کنی؟

[رباعیات سعدی @saadi_robaee]

در وهم نیاید که چه شیرین دهنی
اینست که دور از لب ودندان منی

ما را به سرای پادشاهان ره نیست
تو خیمه به پهلوی گدایان نزنی

[رباعیات سعدی @saadi_robaee]

کردیم بسی جام لبالب خالی
تا بود که نهیم لب بران لب حالی

ترسنده ازان شدم که ناگاه ز جان
بی‌وصل لبت کنمی قالب خالی

[رباعیات سعدی @saadi_robaee]

ماها همه شیرینی و لطف و نمکی
نه ماه زمین که آفتاب فلکی

تو آدمیی و دیگران آدمیند؟
نی‌نی تو که خط سبز داری ملکی

[رباعیات سعدی @saadi_robaee]

ای پیش تو لعبتان چینی حبشی
کس چون تو صنوبر نخرامد به کشی

گر روی بگردانی و گر سر بکشی
ما با تو خوشیم گر تو با ما نه خوشی

[رباعیات سعدی @saadi_robaee]

ای بلبل خوش سخن چه شیرین نفسی
سرمست هوی و پای‌بند هوسی

ترسم که به یاران عزیزت نرسی
کز دست و زبان خویشتن در قفسی

[رباعیات سعدی @saadi_robaee]

هر روز به شیوه‌ای و لطفی دگری
چندانکه نگه می‌کنمت خوبتری

گفتم که به قاضی برمت تا دل خویش
بستانم و ترسم دل قاضی ببری

[رباعیات سعدی @saadi_robaee]

گفتم بکنم توبه ز صاحبنظری
باشد که بلای عشق گردد سپری

چندانکه نگه می‌کنم ای رشک پری
بار دومین از اولین خوبتری

[رباعیات سعدی @saadi_robaee]

ای کاش که مردم آن صنم دیدندی
یا گفتن دلستانش بشنیدندی

تا بیدل و بیقرار گردیدندی
بر گریهٔ عاشقان نخندیدندی

[رباعیات سعدی @saadi_robaee]

کی دانستم که بیخطا برگردی؟
برگشتی و خون مستمندان خوردی

بالله اگر آنکه خط کشتن دارد
آن جور پسندد که تو بی‌خط کردی

[رباعیات سعدی @saadi_robaee]

گیرم که به فتوای خردمندی و رای
از دایرهٔ عقل برون ننهم پای

با میل که طبع می‌کند چتوان کرد؟
عیبست که در من آفریدست خدای

[رباعیات سعدی @saadi_robaee]

هرگز بود آدمی بدین زیبایی؟
یا سرو بدین بلند و خوش بالایی؟

مسکین دل آنکه از برش برخیزی
خرم تن آنکه از درش بازآیی