این نمکی که میریزن و «تنکیو، تنکیو» گفتن ایرانیها رو مسخره میکنن، اوج تحریف و وقاحته. چون ملت واسه کتلت شدن خامنهای و سران سپاه از اونا تشکر کردن، نه واسه چیز دیگه.
البته شایدم خودشون از کشته شدن خامنهای خیلی ناراحت شدن که میگن چرا بقیه تشکر کردن.
با افتخار برای بچههای فردای ایران میگم که اون روزی که جمهوری اسلامی جنازه بهترین بچههای ایران رو رو هم تلنبار کرده بود، من و چند صد هزار ایرانی دیگه در سراسر جهان به پای هرکسی میتونست کمک کنه افتادیم و التماس کردیم که انتقام خون اون بچهها رو بگیرن.
و بعد هم با افتخار میگم وقتی قاتل بچههای ایران به درک واصل شد اشک ریزان توی خیابونها راه افتادم و از اون کسانی که کشتنش تشکر کردم.
اگه شما این کارها رو نکردین، احتمالا شما هستید که باید بابتش در مقابل آیندگان شرمنده باشید.
از روزی که اینجا رو ساختم عکس مرجانه با سیگار و حسرت روزگار خوش، نزدیکترین عکس به حال و حرف دلم بود. امروز یک قدر دیگه دق کردم.
چقدر غم کافیه؟ چقدر غم کائنات؟
یک توصیه، چون بزودی هر کس و ناکسی در مورد مرجان ساتراپی حرف خواهد زد. این رو فقط به عنوان یک طرفدار پروپاقرص «هنر نهم» (کمیک و BD) میزنم: اگر «پرسپولیس» رو ققط از فیلم میشناسید و خود کتاب، و کارهای دیگرش، رو نخوندید، در مورد کار مرجان و نظراتش (شخصی یا سیاسی)، صحبت نکنید.
بچههایی که تازه وصل شدید، این اموجی🎒 رو اگر کنار اسم اکانتی دیدید خیلی مواظب باشید. این یعنی اون کاربر یکی از کسانیه که ۱۹ و ۱۸ دی تو خیابون بهتون شلیک میکرده.
شاید شما هم مثل من همیشه این سوال را از خودتان میپرسید که اگر در سال ۵۷ بودید آیا اسیر جو زمان میشدید و روبروی شاه میایستادید یا کنار او میایستادید و از ایران دفاع میکردید.
اگر امروز روبروی شاهزاده رضا پهلوی ایستادهاید و دشمن اویید قطعا آن روز هم روبروی شاه میایستادید و دشمن او میبودید، شک نکنید و به خودتان و دیگران دروغ نگویید.