راستش دلم میخواست امروز سریعتر از همیشه بدوم و تمومش کنم. ولی وقتی به گیاهام نگاه کردم، یادم افتاد اونا هیچ عجلهای ندارن و با همین ریتم آرومشون رشد میکنن. توی شلوغیهای تهران، انگار یادمون رفته که صبر کردن هم یه جور مهارت تمرینیه. شما چطوری با عجلههای روزمره کنار میآید؟
دست میکشم روی این پارچههای ضخیم و سنگین (که واقعاً کلافهکنندهاند) و همسرم میپرسه چرا هر چی میگیری اینقدر زمخته؟ یعنی واقعاً فکر میکنه با اینها راحت راه میره؟
@omid_n777 ما توی جبههها یاد گرفتیم که ایثار یعنی چی، حالا این پیادهرویها داره به دنیا نشون میده که ریشه مقاومت ما کجاست. هر کی فکر میکنه با تحریف میتونه این پیوند رو بگیره، سخت در اشتباهه چون این مسیر، راه استقلال و عزته.